Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Νέο καφέ απ΄ τα παλιά

Όλοι έσπευσαν να επισκεφθούν το νέο «Ζόναρ΄ς» που άνοιξε αυτές τις ημέρες στην παλιά θέση του, Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου γωνία. Νέοι, ηλικιωμένοι, φίλοι, ζευγάρια, άνθρωποι κάθε είδους δημιούργησαν κλίμα πολύβουο αλλά και πολυσυλλεκτικό, χωρίς, ίσως, ακόμα ταυτότητα κοινού αλλά και χωρίς αποκλεισμούς. Μέχρι και όρθιοι στάθηκαν σε πολλές περιπτώσεις, όλοι έτοιμοι να δουν αυτό τον θρύλο των αθηναϊκών καφέ στη νέα, ανανεωμένη εκδοχή του, με την οποία καλείται να αντιμετωπίσει τον 21ο αιώνα.

Το καφέ που δημιούργησε το 1929 με μεράκι ο μετανάστης που επέστρεψε εξ Αμερικής, ο Κάρολος Ζωναράς, έχει γράψει ιστορία. Είδε τον Σπύρο Μελά να γράφει χρονογραφήματα, τη Μελίνα και τον Μάνο Χατζιδάκι να μιλούν σε γαλλικές τηλεοπτικές κάμερες, συγγραφείς και ποιητές- από το πατάρι του- να ζωντανεύουν στην κουβέντα την τέχνη τους, πολιτικούς, καλλιτέχνες και πολλές διασημότητες να πηγαίνουν για να δουν και να τους δουν. Ήδη τα σχόλια δίνουν και παίρνουν. «Το καινούργιο “Ζόναρ΄ς” δεν έχει χαρακτήρα», «είναι πολύ μοντέρνο και απεμπόλησε το παραδοσιακό στυλ του», «όποιο στυλ και να είχε δεν θα μπορούσε να διατηρήσει τον παλιό χαρακτήρα του στο περιβάλλον ενός τεράστιου εμπορικού κέντρου» κ.ο.κ.

Μήπως όμως έχουμε όλοι εμείς οι Αθηναίοι κάποιο χαρακτήρα; Αυτό που χαρακτηρίζει την εποχή είναι η κατανάλωση. Και το καφενείο, όσο θρυλικό και να είναι, δεν μπορεί παρά να εκφράζει την εποχή του. Άλλωστε, οι περισσότεροι θα το επισκέπτονταν όποια μορφή και να είχε. Δίπλα στην έρημο της κατανάλωσης, δίπλα στα μαγαζιά που φαντάζουν σαν κόκκοι άμμου τόσο πολλά που είναι, ακόμη και η επίκληση του ονόματος «Ζόναρ΄ς» ακούγεται στα αυτιά πολλών σαν όαση. Ακόμη περισσότερο, αν έχει και ένα νερό να σου προσφέρει.


«Αρρωστημένοι και αγρίμια…»

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Κλιμάκιο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας πριν από περίπου ένα χρόνο άρχισε ανασκαφές στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η 6η στάση Αργυρούπολης. Για αρκετούς μήνες αρχαιολόγοι εργάζονταν εντατικά προκειμένου να φέρουν στο φως ένα αρχαίο νεκροταφείο. Και ενώ οι εργασίες φαίνονταν να εξελίσσονται ομαλά, σύντομα τα συνεργεία εγκατέλειψαν την προσπάθεια και ο χώρος ερήμωσε. Οι λόγοι που θα δικαιολογούσαν τη ματαίωση των ανασκαφών μπορεί να είναι διάφοροι, όπως η ελλιπής χρηματοδότηση, ευρήματα μικρής αρχαιολογικής αξίας και δεκάδες άλλοι που πλέον δεν έχουν τόση σημασία.

Αυτό που τελικά έμεινε είναι η δημιουργία μιας μικρής χωματερής, όπου ο κάθε ασυνείδητος Νεοέλληνας καταθέτει ως φόρο τιμής τα απορρίμματά του.

Προτείνω και εγώ, με τη σειρά μου, σε όλους τους αρμόδιους φορείς να ξαναρίξουν το χώμα που κάλυπτε για αιώνες αυτό το λησμονημένο νεκροταφείο και αυτή τη φορά να ρίξουν πιο πολύ, να ρίξουν τόνους από χώμα και τσιμέντο, μέχρι να καλυφθεί πλήρως. Έτσι, κανείς πια δεν θα ξαναενοχλήσει τους νεκρούς και αυτοί θα συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο τους ανά τους αιώνες.

Μ. Ιορδανίδου, κάτοικος Αργυρούπολης Αττικής Μα όπου περνάει η αρμόδια αρχαιολογική Διεύθυνση του εκ-Πολιτισμού μας, εσχάτως, αγαπητή Μαρία, αφήνει πίσω της συντρίμμια, αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγει, φεύγει… Όπως και στον Πειραιά, στην οδό Ομηρίδου Σκυλίτζη, όπου βρίσκονται οι Αστικές Πύλες, καταχωνιασμένες πίσω από κάτι ξυλαποθήκες και συνήθως γεμάτες σκουπίδια ή χορταριασμένες, όπως έχουν αφήσει και μέρος των τειχών του Πειραιά. Η μόνιμη δικαιολογία είναι πως δεν υπάρχουν κονδύλια. Κονδύλια για να πληρώνονται όμως οι άχρηστοι καρεκλοκένταυροι υπάρχουν. Και για τα λουσάτα ταξίδια τους και για κάτι φτηνιάρικες ντεμέκ «εκ-πολιτιστικές» εκδηλωσούλες που ευαγγελίζονται. Η αλήθεια είναι πως λείπει και η μισή αρχοντιά, σεμνά και ταπεινά. Σε αυτό δεν ισοδυναμεί η καθαριότητα; Εμ καρεκλοκένταυροι, εμ βρωμιάρηδες, λοιπόν;


«Πάνω ο μπάφος;»

Κυρία Φοίβη, Όπως διάβασα, υψηλή θέση στον πίνακα με τις περιοχές χασισοκαλλιέργειας κατέχει η Ηλεία χρόνια τώρα. Με τις πυρκαγιές, κυκλοφόρησε και ανέκδοτο ότι οι πυροσβέστες δεν ήταν αποτελεσματικοί επειδή «μεθούσαν» από τις αναθυμιάσεις των φλεγόμενων χασισοφυτειών.

Στις όχθες του ποταμού Ερύμανθου εντοπίστηκαν πέρυσι χίλια δενδρύλλια και φέτος η Δίωξη Ναρκωτικών έχει κοντά 30 υποθέσεις, έχει παραπέμψει 20 άτομα στο Αυτόφωρο και έχει ξεριζώσει 2.000 δενδρύλλια. Κατά την ΕΛ.ΑΣ., με τη χασισοκαλλιέργεια ασχολούνται κυρίως ντόπιοι. Ορισμένοι ακόμη που κατάγονται από τον Πύργο και μένουν μόνιμα στην Αθήνα «προσλαμβάνουν» Αλβανούς για τη φύλαξη της φυτείας.

Στη Μεσσηνία, πάλι, για τους ίδιους λόγους είχαν συλληφθεί πέρυσι 18 άτομα και είχαν ξεριζώσει συνολικά 2.557 χασισόδεντρα (δεν είναι τυχαίο που λένε πως η καλαματιανή φούντα είναι καλή). Στο Αγρίνιο, αντίθετα, έχουν πέσει οι δουλειές καθώς φαίνεται ότι περιορίζεται στο να είναι πέρασμα φθηνού χασίς από την Αλβανία, οι άλλοτε καλλιεργητές έχουν αλλάξει δουλειά και πλέον είναι διακινητές.

Να λοιπόν που τα Ζωνιανά είναι απλώς μια παρωνυχίδα (μεγάλη, δεν λέω) στην Ελλάδα της χασισοκαλλιέργειας. Ίσως γι΄ αυτό φρόντισαν να κυκλοφορήσουν και το χαριτωμένο ανέκδοτο πως το στάδιο των Ζωνιανών μετονομάστηκε σε «Στάδιο Ειρήνης και Φυτείας»!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Λίνος Καλλιφατίδης «Κάτω το κράτος, πάνω ο μπάφος», φωνάζει ένας τοίχος στα Εξάρχεια, αγαπητέ Λίνο. Σας παραπέμπω σ΄ αυτόν… Ή στο άσμα του Σπύρου Περιστέρη: «Μες στον τεκέ της Μαριγώς,/ μ΄ έπιασε ένας μυστικός/ κι απάνω στο μεράκι/ βάζει χέρι στο μαυράκι».