Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Ποιους ενοχλεί η ψήφος των μεταναστών;

«Αγαπητέ, υπάρχουμε. Συνυπάρχουμε; Την προηγούμενη εβδομάδα γράψατε ότι οι μετανάστες ψήφισαν στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Θέλω να προσθέσω μερικές σκέψεις. Πρώτα να αναφερθώ σε όσους ενοχλήθηκαν από κάτι τέτοιο. Πόσο αλήθεια μπορεί να ενοχλήσει η ψήφος των μεταναστών στην εκλογή προέδρου ενός από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα στην Ελλάδα; Η “ενόχληση” εκδηλώθηκε με διαφορετικούς τρόπους. Πρώτα με αστειάκια και ανέκδοτα. Καλό είναι να μην ξεχάσουμε ότι στην ανθρώπινη ιστορία, τα “αστειάκια”, τα ανέκδοτα, οι “πλακίτσες” ήταν το πρώτο βήμα για τη διάκριση και τη βία απέναντι στις μειοψηφίες και στους “διαφορετικούς”. Μετά ακολούθησαν τα περιφρονητικά υπονοούμενα για ψήφο με προσδοκίες ανταπόδοσης. Τους “λάδωσαν” τους μετανάστες για να ψηφίσουν; Όπως λαδώνουν στις δημόσιες υπηρεσίες, στα νοσοκομεία ή αλλού; Αν και η πραγματικότητα λέει ότι είναι συνήθως οι μετανάστες αυτοί που πληρώνουν ακριβά, πολύ ακριβά, τις υποβολές αιτήσεων για τη νομιμοποίησή τους. Ακόμα και τότε που η απόρριψή τους είναι βέβαιη, όπως κατήγγειλαν πρόσφατα το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και άλλα ΜΚΟ.

Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η λογική ομηρείας και εμπαιγμού των μεταναστών άρχισε ακριβώς επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Από τότε, αφού βαφτίστηκε “μεταναστευτική πολιτική”, βελτιώθηκε προς το οικονομικά αποδοτικότερο από τις επόμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ.

Προστέθηκαν διαφορετικές κατηγορίες και προϋποθέσεις νομιμοποίησης, ειδικότερες νόρμες και περιορισμοί για εργαζόμενους μετανάστες, με άδειες που χορηγούνται αφού έχει λήξει η διάρκειά τους. Μην μπούμε όμως στις λεπτομέρειες, γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Απλά να πω ότι όταν η “μεταναστευτική πολιτική” καταντά ένας καφκικός λαβύρινθος- ατελέσφορη και παράλογα γραφειοκρατική και ανοικονόμητη ακόμη και με την ίδια τη δική της λογική- δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το γεγονός ότι παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, όχι μόνο δεν είναι Έλληνες, αλλά βρίσκονται συχνά να διαμένουν παράνομα σε αυτήν και να κινδυνεύουν με απέλαση.

Καταντάει κουραστικό να απαριθμούμε με θλίψη τις υστερήσεις που στην πρόσφατη μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα για τις πολιτικές ένταξης των μεταναστών (ΜΙΡΕΧ 2007) κατέταξαν τη χώρα μας στις τελευταίες θέσεις. Εκεί όμως που η Ελλάδα κατέγραψε απόλυτα μηδενικές επιδόσεις ήταν ακριβώς στην πολιτική συμμετοχή των μεταναστών. Τόσο στις αποφάσεις και στη διαμόρφωση πολιτικών που τους αφορούν όσο και στην πολιτική ζωή σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Και πώς να γίνει αλλιώς, όταν οι φορείς των μεταναστευτικών κοινοτήτων, οι οργανώσεις και οι επιστημονικοί και ερευνητικοί φορείς με μακροχρόνια εμπειρία και έργο για τη μεταναστευτική πολιτική, έχουν αποκλειστεί από την Επιτροπή, που παραδόξως φέρει τον τίτλο “Εθνική Επιτροπή για την Κοινωνική Ένταξη των Μεταναστών”. Αλήθεια, το μόλις ανακοινωθέν “ολοκληρωμένο πρόγραμμα” ΕΣΤΙΑ για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών έγινε άραγε αντικείμενο διαβούλευσης με τους παραπάνω φορείς ή έστω με την αρμόδια Επιτροπή στην οποία ούτως ή άλλως δεν συμμετέχουν;

Έχοντας υπ όψιν όλα αυτά, ποιους μπορεί λοιπόν να ενοχλεί η προσέλευση των μεταναστών σε μια κοινή ψηφοφορία με Έλληνες πολίτες; Μια ψηφοφορία που αποτελεί χειρονομία πολιτικής έκφρασης και συμμετοχής; Ποιους μπορεί να δυσαρεστήσει το γεγονός ότι έπειτα από χρόνια ολόκληρα μόχθου και προσπάθειας των μεταναστών στην Ελλάδα, υπό εξόχως αντίξοες συνθήκες, ύστερα από τόσα αστειάκια και ανέκδοτα, εμπαιγμό και διακρίσεις, το αποτέλεσμα δεν είναι οι κοινωνικές εντάσεις, αλλά η δίψα για ειρηνική, παραγωγική συμβίωση με εμπιστοσύνη στις δημοκρατικές αξίες;

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Μίλτος Παύλου, Κοινωνιολόγος» ΥΓ: Η μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα για τις πολιτικές ένταξης των νόμιμων μεταναστών κατέγραψε τις επιδόσεις 28 χωρών της Ευρώπης. Όσοι θέλουν να δουν τα αποτελέσματα ας επισκεφθούν την ιστοσελίδα της έρευνας: www. integrationindex.eu

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com