Πολίτες και αγρότες

Η Βαλεντίνα είναι μία από τους νέους που επέλεξαν να έρθουν να ζήσουν στις αυτοδιοικούμενες φάρμες στην Άνω Προβηγκία. Είναι από την Ιταλία- από το Μιλάνο. «Αποφάσισα να έρθω εδώ πριν από δύο χρόνια» αφηγείται. «Είχα επισκεφθεί πολλές φορές το Longo Μai πριν πάρω την απόφαση. Δεν άντεχα πια τη ζωή στο Μιλάνο, τον θόρυβο, την έλλειψη πρασίνου, την έλλειψη χρόνου, το άγχος. Ήρθα προπαντός γιατί οι ιδέες μου είναι κοντά σε εκείνες του Longo Μai».

Πώς προσδιορίζεις ιδεολογικά τον εαυτό σου;

«Για πολλά χρόνια δούλευα στη βιβλιοθήκη του Πρίμο Μορόνι. Ο ίδιος προσδιόριζε τον εαυτό του ως ΄΄αναρχοφιλελεύθερο΄΄. Είναι ένας προσδιορισμός που με εκφράζει, νομίζω…».

Είναι δύσκολο, πάντως, να προσδιορίσει κανείς ιδεολογικά το Longo Μai. Κάποιοι τους ονομάζουν αναρχοφιλελεύθερους, άλλοι αριστεριστές, άλλοι νοσταλγούς της υπαίθρου. Προσωπικά θα τους ενέτασσα, ίσως, σε μια πρωτοποριακή και ανύπαρκτη κοινωνική κατηγορία: εκείνη του πολίτη-αγρότη. Η οποία, ειδικά σήμερα, την εποχή του οικολογικού συναγερμού, ίσως βρει αρκετούς μιμητές. Όσο για τα πιστεύω τους, νομίζω πως τους ταιριάζουν οι στίχοι του Ρενέ Σαρ, που είδα γραμμένους σε μια γωνιά της βιβλιοθήκης της φάρμας: «Επέβαλε την τύχη σου/ Άρπαξε την ευτυχία σου και πήγαινε προς το ρίσκο./ Βλέποντάς σε εκείνοι θα σε συνηθίσουν»…