[ Δρόμοι ]

Οι γκουρού…
… αναζητούν την ευδαιμονία στα όρη του Θιβέτ, στη μοναξιά και τη γαλήνη, αλλά υπάρχουν πολλοί που την έχουν βρει πολύ πιο χαμηλά, στην καθημερινότητα της αστικής ζωής. Ένας τέτοιος είναι και ο αρθρογράφος Ντέιβιντ Μπρουκς, που εξομολογήθηκε τις προάλλες στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» πώς το πνεύμα του ενώθηκε με το Σύμπαν εντελώς ξαφνικά, όταν αγόρασε ένα αυτοκίνητο με GΡS.

Όπως πολλοί…
… άλλοι, γρήγορα ανέπτυξε και αυτός μια ζωηρή συναισθηματική σχέση με το GΡS του. Έβρισκε παρηγοριά στην ήρεμη ηλεκτρονική φωνή του, παρηγοριά και σωτηρία, καθώς, όποτε ξεστράτιζε όπως συχνά ξεστρατίζουν όλοι οι κοινοί θνητοί, άκουγε με ανακούφιση τη συσκευή να επεμβαίνει σαν από μηχανής θεός: «Κάντε αναστροφή με την πρώτη ευκαιρία». Μέσα σε λίγες εβδομάδες ήξερε πια πως δεν μπορούσε να την αποχωριστεί, πως δεν μπορούσε να πάει πουθενά χωρίς αυτήν. Ακόμη και στο πιο σύντομο ταξίδι του, πληκτρολογούσε στο σύστημά της τον προορισμό του και αφηνόταν στην αγκαλιά του δορυφόρου που τον πρόσεχε σαν φύλακας άγγελος από ψηλά. Μέρα με τη μέρα, οι όποιες γεωγραφικές γνώσεις του Ντέιβιντ Μπρουκς γίνονταν ολοένα και πιο περιττές. Στην αρχή ένιωσε αμήχανα, αλλά αργότερα πλημμύρισε από ανακούφιση. Από τη χαραυγή του πολιτισμού οι άνθρωποι πονοκεφάλιαζαν πώς θα πάνε από το ένα μέρος στο άλλο. Σπαταλούσαν πολύτιμη φαιά ουσία για να απομνημονεύουν οδηγίες, διαδρομές και στροφές. Τώρα, το GΡS τον είχε απελευθερώσει από αυτή τη δουλεία. Του έδινε τη δυνατότητα να ξαλαφρώνει το μυαλό του από τις αποθηκευμένες πληροφορίες και να αναθέτει αυτή την αγγαρεία σε ένα δορυφορικό μυαλό. Ένιωθε σαν να βρισκόταν στη νιρβάνα.

Όπως όλοι…
… πίστευε κι αυτός μέχρι τότε πως η μαγεία της τεχνολογικής εποχής θα μας έδινε τη δυνατότητα να μάθουμε περισσότερα. Η αλήθεια όμως είναι πως μας δίνει τη δυνατότητα να μαθαίνουμε λιγότερα, αφού υπάρχουν μηχανικοί δούλοι που μαθαίνουν περισσότερα για λογαριασμό μας. Μουσικές προτιμήσεις; Τις αναθέτουμε κι αυτές στο εξωτερικό μυαλό. Φτάνει μονάχα να συνδεθούμε με το iΤunes και αυτό θα μας πει τι μας αρέσει. Μνήμη; Την αναθέτουμε επίσης. Δεν τη χρειαζόμαστε πια, αφού έχουμε το Google, το Υahoo! και τη Wikipedia. Όποτε θέλουμε να μάθουμε κάτι για τον κόσμο, πληκτρολογούμε μια λέξη και το εξωτερικό μυαλό μάς ανταμείβει στη στιγμή πλουσιοπάροχα. Προσωπικές πληροφορίες; Τα ίδια. Δεν ξέρουμε πια πού τελειώνουμε εμείς και πού αρχίζει το ΒlackΒerry μας. Δεν χρειάζεται να θυμόμαστε τα ονόματα των φίλων μας. Αρκούν μερικά χτυπήματα στο πληκτρολόγιο.

Το περιοδικό…
… «Γουάιαρντ» έγραψε πως το ένα τρίτο των ανθρώπων κάτω των 30 ετών δεν μπορούν να θυμηθούν ούτε τον δικό τους τηλεφωνικό αριθμό. Αφού τα «έξυπνα τηλέφωνα» είναι τόσο έξυπνα, εμείς δεν χρειάζεται να είμαστε και τόσο. Πολύ προτού προλάβουν να τη χάσουν, οι σημερινοί νέοι εγκαταλείπουν από μόνοι τους τη μνήμη τους. Μαζί με την αυτονομία τους.