Φαινόμενα

Αλλάζει ο Μανωλιός;

Με εξαίρεση τον μεγάλο χώρο, που επέτρεπε την παρουσία κοινού δίκην συναυλιακής ατμόσφαιρας, και την αισθητική αρένας μπουζουξήδικου, τα «Αρίων» παρέμειναν ως είχαν
Με την επιλογή του κλειστού γυμναστηρίου του Τae Κwon Doπου πρόσφερε άφθονο χώρο για μέλη της μουσικής βιομηχανίας να παραστούν (καθιστοί) και για «ζωντανό» κοινό (όρθιοι), ώστε να υπάρχει το ανάλογο συναυλιακό μπούγιο- και με παρουσιαστή τον προσηνή Χρήστο Φερεντίνο, του λαϊκού προφίλ, προσπάθησε να υπογραμμίσει ο Αnt1 τη «διαφορετική αντίληψή» του για τα βραβεία «Αρίων»- μια και το βασικό επιχείρημα για τις παλαιότερες διοργανώσεις ήταν η αποστείρωση και ο ελιτισμός.

Εδώ, όμως, σταματούν και οι διαφορές, καθώς η υπόλοιπη βραδιά όχι μόνο δεν διέφερε απ΄ ό,τι έχουμε ξαναδεί, αλλά ήταν και πιστή αντιγραφή προηγούμενων διοργανώσεων, ενώ προστέθηκαν νέες αδυναμίες που οφείλονται στον πολύ μεγάλο χώρο, δύσκολο και να «ζεσταθεί» (αφού δεν επρόκειτο ακριβώς για συναυλία με συνεχόμενα τραγούδια) αλλά και να διαμορφωθεί αισθητικά, ώστε να δίνει την εικόνα μιας ξεχωριστής πολυτέλειας, που έστω για μια βραδιά αξίζει στη μεγαλύτερη, κερδοφόρο βιομηχανία του τόπου.

Πάντως παράδοση έγιναν οι live ερμηνείες από τον Πασχάλη Τερζή, που τιμά κάθε φορά με αυτό τον τρόπο το κοινό και την τέχνη του. Παράδοση έγινε και η ατραξιόν Ψινάκης, που αυτήν τη φορά εμφανίστηκε ως τραγουδιστής ράπερ με ένα τραγούδι σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και τα πήγε θαυμάσια, χωρίς διόλου να κρύψει ότι η φωνή του ακουγόταν σε play back (σε αντίθεση με τη Νατάσα Θεoδωρίδου, που προσπάθησε λίγο αργότερα να το κρύψει, αλλά δεν τα κατάφερε). Παράδοση φαίνεται πως γίνεται και μία τουλάχιστον επίδειξη των τζαζίστικων δεξιοτήτων της φωνής του Δάντη, που αυτήν τη φορά ήταν σόλο, ενώ στα προηγούμενα «Αρίων» έκανε ντουέτο με τον Νίκο Αλιάγα. Με άλλα λόγια, δεν είδαμε καμιά νέα πρόταση- αισθητική ή οργανωτική. Ντουέτα των ηθοποιών από σειρές του καναλιού έδιναν τα βραβεία. Μια ωραία στιγμή ήταν όταν η Γλυκερία, πριν πάρει το μικρόφωνο να τραγουδήσει, παρέδωσε συγκινημένη βραβείο στον Πασχάλη Τερζή, αποτελώντας οι δυο τους ένα εμβληματικό δίδυμο ερμηνευτών μιας παλιάς σχολής του απόλυτου σεβασμού στο ταλέντο, στη σκληρή δουλειά και στη μακρά, σταθερή πορεία προς την επιτυχία.

Τιμώμενη καλλιτέχνις της βραδιάς ήταν η Μαρινέλλα. Και, όπως έχει καθιερωθεί από παλαιότερες διοργανώσεις, κλήθηκε πολιτικός να το παραδώσει, η υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη (ως εκπρόσωπος του λαού; Ως αξίωμα που προσδίδει στο βραβείο βαρύτητα και εγκυρότητα;- αν και δεν γνωρίζουμε πουθενά στον κόσμο σε παρόμοια διοργάνωση να παραδίδει βραβείο υπουργός Εξωτερικών, ενώ δεν εμφανίζεται πουθενά ο υπουργός Πολιτισμού). Η ίδια η ερμηνεύτρια, συγκινημένη, μίλησε για την αξία που έχει η ουσία της δουλειάς του τραγουδιστή και όχι το βραβείο, και καταχειροκροτήθηκε, ενώ προβλήθηκε 4λεπτο βίντεο-αφιέρωμα, που υπέγραφε ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης, συμπεριλαμβάνοντας αποσπάσματα από τη συμμετοχή της Μαρινέλλας σε τηλεοπτική σειρά, που αποδεικνύουν πόσο ολοκληρωμένη καλλιτέχνις είναι.

Η υπόλοιπη βραδιά είχε τα εξής χαρακτηριστικά: μια μάλλον ατυχής απόπειρα προσομοίωσης της Τσαλιγοπούλου με τη Βουγιουκλάκη, καθώς η πρώτη ερμήνευσε το «Χάλι-γκάλι» που τραγουδούσε η δεύτερη σε μία από τις ταινίες της. Τα βουγιουκλάκεια φωνητικά «τσαλιμάκια» ακούγονταν αυθεντικά από την πρωτότυπη εκτέλεση του τραγουδιού να συμπληρώνουν την ερμηνεία της Τσαλιγοπούλου σαν «εφέ». Μάλλον άδραξε την ευκαιρία των μουσικών βραβείων ο Αnt1 για ένα αφιέρωμα-«φόρο τιμής» στην αλήστου μνήμης σταρ, ανέκαθεν αδυναμία του καναλιού και του ιδιοκτήτη του. Ακόμη μία ευκαιρία ήταν και η επισημοποίηση με κάθε τηλεοπτική λαμπρότητα της σχέσης της κ. Έλενας Ράπτη με τον δικηγόρο και μόνιμο συνεργάτη του Χρήστου Φερεντίνου στο «Deal», μια και όχι μόνο τον συνόδευσε, αλλά απένειμε και βραβείο.


Μπενχουρικής διάρκειας βραδιά

Ο Χάρης Ρώμας έκανε διπλό σαρδάμ στις δύο φράσεις που είχε να πει όλες κι όλες, ενώ η πρωταγωνίστριά του, Οθωναίου- που τον συνόδευε-, βρέθηκε να φορά την ίδια ακριβώς τουαλέτα με τη Χρουσαλά, η οποία ανέβηκε στη σκηνή λίγο αργότερα (ουπς! σαν τις διπλοκρατήσεις και οι τουαλέτες: μεγάλη ζήτηση, μικρός ο τόπος, άντε να βρεις το δίκιο σου!).

Η αισθητική της σκηνής ήταν ίδια νυχτερινής αθηναϊκής μπουζουκο-αρένας, με όλη την υπερβολή hi-tec φωτισμού, που έβγαζε μάτι (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς). Και πάλι βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης πήρε η Τάμτα, κάτι που εξέπληξε και την ίδια, αφού μετράει ήδη τέσσερα ολόιδια βραβεία από προηγούμενες διοργανώσεις, όπως επαναλήφθηκε το παράδοξο να παίρνει ο Χατζηγιάννης βραβείο και έντεχνου και ποπ. Επαναλήφθηκαν τα πολλά βραβεία, οι πολλές κατηγορίες και η ζαλάδα από μια μπενχουρικής διάρκειας βραδιά, που μοιραία καταλήγει στην επιβεβαίωση μιας μικρής αγοράς, με πληθωριστικά φαινόμενα και όπου το μόνο το οποίο απομένει να σχολιαστεί την επόμενη ημέρα είναι από τους μόδιστρους τα μοντελάκια και από τις τηλεκουτσομπόλες τα παράπονα και οι κατινιές.