[ ΓΝΩΜΗ ] Η Θεωρία των «Πρωτοκλασάτων»

Υπάρχει ένα γεγονός που για τους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ είναι μια παγίδα. Την τελευταία δεκαετία ο πολιτικός λόγος του αρθρώνεται από τα ίδια στελέχη- τα ίδια που τώρα έχουν στρατευθεί με τους υποψήφιους και με τον «τρίτο πόλο». Είναι τα ίδια πρόσωπα που βλέπουμε εν αφθονία στα πολιτικά πρωινάδικα και ειδησεογραφικά «τηλεπαράθυρα». Ο Γιώργος Παπαχρήστος εύστοχα περιγράφει αυτό το σύμπτωμα («ΤΑ ΝΕΑ», 20-21 Οκτωβρίου 2007): «Δεν ακούω ήχο, μόνο στόματα βλέπω που το μόνο που κάνουν είναι να ανοιγοκλείνουν… πάνω- κάτω στον ίδιο καταιγιστικό ρυθμό. Πού καιρός για σκέψεις, για αναλύσεις, για αυτοσυγκράτηση»- αναφερόμενος σε αυτά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Αυτή η «θεωρία των ίδιων φατσών» αναζητά μια εξήγηση. Πώς προέκυψε, τι αντιπροσωπεύει, αλλά κυρίως, τι προσφέρει στο νέο πολιτικό γίγνεσθαι της παράταξης του ΠΑΣΟΚ; Κατ΄ αρχάς, τα ίδια αυτά στελέχη κυριαρχούν στον πολιτικό λόγο και στις τρεις διακριτές περιόδους: στις δύο τελευταίες διακυβερνήσεις, στα τριάμισι χρόνια της αντιπολίτευσης και στην τρέχουσα περίοδο της εκλογής προέδρου. Και εδώ φαίνεται το πρώτο οδυνηρό κενό στη λειτουργία του κόμματος: δεν μπόρεσαν (ιδιαίτερα τα τριάμισι χρόνια) να αναδειχθούν και να αρθρώσουν λόγο νέα πρόσωπα τα οποία θα έδιναν και άλλες εμπνεύσεις και άλλες προσδοκίες στον κόσμο για να στηρίξει τη συνέχεια του Κινήματος και τον δρόμο προς μια νέα διακυβέρνηση;

Σε ένα από τα πολιτικά «πρωινάδικα» αποτύπωσα την αποστροφή του Θ. Πάγκαλου: «Στο Εθνικό Συμβούλιο, ξέρετε, παρουσιάστηκαν μερικά νέα λαμπερά πρόσωπα» Δεν ξέρω τι γίνεται και χάνονται στο σύστημα αυτά τα νέα πρόσωπα (ούτε ο Πάγκαλος σκέφτηκε να το εξηγήσει)! Άλλωστε, όπως αποκαλύπτει το δημοσίευμα στα «ΝΕΑ» (20-21 Οκτωβρίου) στο «άγνωστο γκάλοπ» που είχε ανατεθεί από το ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές του 2004, στο ερώτημα «Τι θα θέλατε να αλλάξει πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ» η δήλωση «Να αλλάξει τα κεντρικά στελέχη» κατείχε την πρώτη θέση στην κατάταξη (40%) των επισημάνσεων!

Αν λοιπόν ισχύει η παραδοχή ότι και το 2007 ένα από τα κεντρικά σημεία της απομάκρυνσης του κόσμου από το ΠΑΣΟΚ ήταν ότι έβλεπε τα ίδια (πρώην κυβερνητικά) στελέχη να βρίσκονται ξανά στην πρώτη γραμμή, πως είναι δυνατόν στην τρέχουσα περίοδο για ένα νέο περιεχόμενο στην αλλαγή να έχουμε τα ίδια πρόσωπα να αναλύουν και να κατευθύνουν τις νέες επιλογές; Αυτό που παρακολουθούμε είναι από τη μια μεριά να ιστοριογραφείται ο ίδιος πολιτικός λόγος του ΠΑΣΟΚ και από την άλλη να επαναλαμβάνονται οι προγραμματικές θέσεις που έχει επεξεργασθεί έτσι κι αλλιώς η παράταξη στην τριετία που μας πέρασε. Μήπως χάνεται πάλι η ευκαιρία να διατυπωθούν νέα προτάγματα και ριζοσπαστικές θέσεις για το περιεχόμενο ενός ανανεωμένου σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου; Πόση, τέλος πάντων, αισιοδοξία και προσδοκία ανανέωσης εμπεριέχει αυτό το εγχείρημα της εκλογής του προέδρου;

Ας ευχηθούμε ότι το ΠΑΣΟΚ θα βγει από αυτή την παγίδα κατασκευάζοντας μια νέα «θεωρία» πολιτικών στελεχών.

Ο Άρης Σισσούρας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών