Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Έναν ύμνο θα σου πω

Αυτοί οι Ισπανοί, τελικά, δεν παύουν να σε εκπλήσσουν. Πρόσφατα έμαθα ότι είναι, ίσως, το μοναδικό έθνος επί γης που έχουν εθνικό ύμνο χωρίς λόγια. Έχουν μόνο μουσική. Το είχα παρατηρήσει ότι οι Ισπανοί ποδοσφαιριστές ήταν οι μόνοι που, όταν έπαιζε ο εθνικός τους ύμνος, δεν κουνιόταν ούτε το πάνω ούτε το κάτω χείλος τους. Το είχα αποδώσει, όμως, στη συγκίνηση που τους κυρίευε. Τώρα πλέον καταλαβαίνω ότι ο Καμάτσο και η παρέα του δεν είχαν τι να τραγουδήσουν. Μαθαίνω επίσης ότι το θέμα προέκυψε ακριβώς λόγω του ποδοσφαίρου. Πέρσι, λοιπόν, στο Μουντιάλ, οι Ισπανοί φίλαθλοι έβλεπαν τους Ιταλούς που τραγουδούσαν μέχρι τελευταίας πτώσης «Αδέλφια ξεσηκωθείτε, η Ιταλία ξυπνά, την περικεφαλαία του Σκιπίωνα Αφρικανού στο κεφάλι κρατά». Έβλεπαν και τους Γάλλους που τραγουδούσαν μέχρις εξαντλήσεως «Μπροστά παιδιά της Πατρίδας, η μέρα της δόξας έφθασε». Ενώ οι Ισπανοί τίποτα. Έβλεπαν τους άλλους και έσκαγαν από το κακό τους. Τι να έκαναν άλλωστε σ΄έναν ποδοσφαιρικό αγώνα; Να απάγγελλαν Λόρκα ή να τραγουδούσαν το «Μalo» της Βebe; Όταν είδαν όμως ότι Ιταλοί και Γάλλοι έφθασαν στο τελικό του Μουντιάλ, τότε τα πήραν στο κρανίο. Έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας στον Θαπατέρο.

Του ζήτησαν εδώ και τώρα λόγια για το «Μarcha Granadera» (έτσι λέγεται ο ισπανικός εθνικός ύμνος).

Την υπόθεση ανέλαβε αμέσως η Ισπανική Ολυμπιακή Επιτροπή που κήρυξε διαγωνισμό για το κείμενο του εθνικού ύμνου. Μετά μπήκαν στη μέση τα ΜΜΕ και η υπόθεση πήρε εθνικές και παγκόσμιες διαστάσεις. Μέσα σε έξι μήνες γράφτηκαν δεκάδες χιλιάδες υποψήφια ποιήματα για τον ισπανικό εθνικό ύμνο. Οι διανοούμενοι της χώρας, εν τω μεταξύ, έχουν διχαστεί. Οι μισοί λένε ότι δεν χρειάζονται λόγια για τον εθνικό ύμνο. Οι άλλοι μισοί επιμένουν ότι χρειάζονται. Υπάρχει και ο «τρίτος πόλος» (όπως αυτό στο ΠΑΣΟΚ), που λέει ότι ο εθνικός ύμνος πρέπει να έχει λόγια αλλά αυτά πρέπει να συνάδουν με την εποχή μας. Δηλαδή, λένε αυτοί του «τρίτου πόλου», όλοι οι εθνικοί ύμνοι υπερασπίζονται την ανεξαρτησία και την ελευθερία του έθνους. Και ο ισπανικός αυτό πρέπει να κάνει. Πολλοί εθνικοί ύμνοι, όμως, υπερχειλίζουν από σπαθιά και μπαρούτι, ενώ σήμερα ζούμε σε διαφορετικές εποχές. Σήμερα ο καλός πατριώτης δεν είναι αυτός που ξέρει να χειρίζεται άψογα το σπαθί αλλά το ΡC. Στον παγκοσμιοποιημένο μας κόσμο ο καλός πατριώτης δεν είναι αυτός που μισεί τις γλώσσες των γειτόνων αλλά αυτός που τις μαθαίνει. Είναι αυτός που δεν κάνει εχθρούς αλλά συμμάχους. Ο καλός πατριώτης είναι εκείνος που δεν κλέβει την εφορία. Και τώρα, την εποχή του θερμοκηπίου, καλός πατριώτης είναι αυτός που δεν καταστρέφει τη φύση και δεν χτίζει αυθαίρετα. Όπως γράφει ένας αναγνώστης στην «Εl Pais»: «Όταν οι άλλοι έφτιαχναν τους εθνικούς ύμνους, εμείς είχαμε εμφύλιο. Κάποιοι ούρλιαζαν ότι είναι καθαρόαιμοι Ισπανοί, άλλοι κατέληγαν σε φυλακές και εξορίες. Αυτές οι εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ας βρουν λοιπόν ένα κείμενο για τον εθνικό ύμνο. Κάποιοι θα το δεχτούν, άλλοι θα το περιγελούν. Κάποιοι θα το κρίνουν υπερπατριωτικό, άλλοι όχι αρκετό εθνικόφρον. Με κείμενο ή χωρίς, πάντως, η ευημερία του έθνους θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον σεβόμαστε το Σύνταγμα και φροντίζουμε τις αξίες της δημοκρατίας». Τελικά, στις 4 Νοεμβρίου, μια ειδική επιτροπή θα επιλέξει το κείμενο του ισπανικού εθνικού ύμνου. Αδημονώ να το ακούσω. Και όταν τελικά το τραγουδήσουν, λέτε να λύσουν και το πρόβλημα με τους Βάσκους; Λέτε να ανέβει το βιοτικό επίπεδο και να πέσει η τιμή της βενζίνης; Λέτε να πάρουν και το Κύπελλο;

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com