ΤΟΤΕ ΠΕΘΑΙΝΕΣ ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ

Οι συγγραφείς του βιβλίου επί είκοσι χρόνια ερεύνησαν και μίλησαν με δεκάδες φίλους και συγγενείς. Μίλησαν και με τον ίδιο τον Τεντ Χιουζ το 1996, σε μια σπάνια συνάντηση μαζί του. Προσπάθησαν να αποκαταστήσουν την Άσσια, όχι σαν μια δαιμονισμένη ερωμένη αλλά σαν μια ζωντανή προσωπικότητα που έζησε και έδρασε δίπλα στον αναγνωρισμένο ποιητή και δεν άξιζε τον παραμερισμό. Όπως λέει και η Φέι Ουέλντον, «και οι δύο ταλαντούχες γυναίκες πέθαναν από έρωτα, όχι από κατάθλιψη».

Τότε πέθαινες από έρωτα για έναν άντρα και ειδικά για έναν ποιητή που ταυτιζόταν με την ιδιότητα του σαμάνου. Ανάμεσα στα πρόσωπα της τραγωδίας, η μικρούλα Σούρα είναι η πιο αδικημένη.

Το βιβλίο διαβάζεται μονορούφι, μόνο που θέλει ανάσες για να ξεφύγεις από τη θλίψη και την ένταση. Ανατρέξτε στο περιοδικό ΠΟΙΗΣΗ (τεύχος 12), ξαναδείτε τη «Σύλβια» (2003) με την Γκουίνεθ Πάλτροου και τον Ντάνιελ Κρεγκ. Στη μοιραία συνάντηση των δύο ζευγαριών, σε μια δεκάλεπτη σκηνή η «Άσσια» κλέβει την παράσταση. Ποια ήταν αυτή η ηθοποιός; Η Αμίρα Κοσάλ, κουρδικής και ρωσικής καταγωγής, μοντέλο της Σανέλ. Η αληθινή Εβραιορωσογερμανίδα Άσσια δικαιώνεται λοιπόν, έστω και αργά. Για όσους λένε ότι η ζωή είναι σαν μυθιστόρημα αδικούν τους ανθρώπους. Γιατί η ζωή είναι σαν τη ζωή και η συνταρακτική βιογραφία της Άσσια το δικαιώνει.