ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο νόμος 1902/90

O λόγος στους αναγνώστες. Οι συνταξιούχοι Ειδικών Ταμείων Αργυριάδης Χρ. Σπυρίδων, Ασημακόπουλος Γ. (Βεΐκου 9-11, Γαλάτσι) και Μαχειμάρρης Πέτρος (τηλ. 6971 556650) γράφουν:

«Ένας από τους πραγματικά πρακτικά σοβαρούς λόγους απώλειας ψήφων- καταψήφισης του ΠΑΣΟΚ στις δύο του ήττες είναι η πρόβλεψη του Δ. Ρέππα για ένταξη των Ειδικών Ταμείων (“με συναίνεση των ενδιαφερομένων”) στο ευαγές ίδρυμα του ΙΚΑ, σε συνάρτηση με τις χρόνιες ΑΔΙΚΙΕΣ του Ν. 1902/90 του Κ. Μητσοτάκη που ΔΕΝ θεράπευσε, αν και ελπίζαμε βάσιμα.

Προτείνουμε να δοθεί χρόνος, μέσα από τον διάλογο για το Ασφαλιστικό, να εξετασθεί η ενοποίηση της ομάδας των ομοειδών αυτών Ταμείων με τα κοινά λειτουργικά χαρακτηριστικά. Οι πρωτοφανείς αδικίες του Ν. 1902/90, που διετάραξε την αντιστοιχία μισθών- συντάξεων των ιδίων Ταμείων, οδήγησε τις συντάξεις των παλαιότερων συνταξιούχων- “ρετιρέ” στο 40% των νεωτέρων συνταξιούχων, προσεγγίζοντας στο… ΕΚΑΣ.

Τιμώντας την αξία της εργασίας.

Ο νόμος περιγράφεται από πολλούς νομομαθείς και σοβαρούς πολιτικούς (όπως ο Πρ.

Παυλόπουλος) ως φανερά αντισυνταγματικός.

Σημειώνεται ότι τα δύσκολα χρόνια της ανασυγκρότησης από τα ερείπια της Κατοχής και του Εμφυλίου οι αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις σημερινοί κολοσσοί ΔΕΗ, ΟΤΕ προσείλκυαν τους σπανιότατους τότε εξειδικευμένους τεχνικούς και μηχανικούς με πολιτική μισθολογίου 20% πάνω, για εντατική εργασία πέρα από 8ωρα και σύνταξη “παγίως συνδεδεμένη με το 80% του μισθού”, με υπογραφή καταστατικών υπό την εγγύηση του κράτους. Οι ίδιοι θα μπορούσαν ως δυσεύρετοι τεχνικοί να εργάζονται ιδιωτικώς θησαυρίζοντας. Οι δε επιχειρήσεις να εισάγουν τεχνικούς χρυσοπληρώνοντας».

O Κ. Παπανδρέου, Φαραί Πατρών, γράφει: «Η χώρα μας δεν παράγει σε αρκετή ποσότητα δικά της προϊόντα και κάποια άλλα τα εισάγει από άλλες χώρες και τα διαθέτει στο καταναλωτικό κοινό. Το οποίο καταλήγει να βρίσκεται υπό την ομηρεία των τραπεζών, αφού χρησιμοποιεί πιστωτικές κάρτες, όπου οι τράπεζες επιβάλλουν παράνομη αναδρομική χρέωση τοκοχρεολυσίων. Παρά ταύτα όμως, δεν είδαμε ποτέ τους εκάστοτε κυβερνώντες να αντιμετωπίζουν αυτά τα φαινόμενα αθλιότητας, για να συνεχίζεται να φυτρώνουν σαν μανιτάρια νταβαντζήδικες τράπεζες- κοράκια, κάνοντας υπέρβαση των ακραίων ορίων εκμετάλλευσης. Αντίθετα, επαίρονται οι κυβερνώντες πως πέτυχαν αύξηση στο κατά κεφαλήν εισόδημα, κάτι που αντιφάσκει σε σχέση με το χαμηλόμισθο εισόδημα των εργαζομένων, για να εξακολουθεί να παραμένει κάτω από τα όρια της φτώχειας».