[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Για την τιμή των όπλων

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ να εκπλαγείς με το ένα και ανακύπτει άλλο, χειρότερο. Μα τι συμβαίνει τελικά; Ποιος έχει βαλθεί να αποτελειώσει τη Δικαιοσύνη, να διασύρει τους λειτουργούς της, να καταργήσει αξίες που κατακτήθηκαν με αίμα; Η αλήθεια είναι ότι δυσκολευτήκαμε να το πιστέψουμε. Τρεις συνδικαλιστές δικαστές, που είπαν ευθαρσώς τη γνώμη τουςως όφειλανζητώντας τη διερεύνηση των καταγγελιών για τα περιουσιακά του πρώτου (τότε) τη τάξει δικαστή, να εγκαλούνται τώρα ως πειθαρχικά υπόλογοι. Να τους ζητούνται εξηγήσεις από τα πειθαρχικά όργανα της υπηρεσίας τους (του Αρείου Πάγου εν προκειμένω) για ό,τι έπραξαν στο πλαίσιο των συνδικαλιστικών τους καθηκόντων! Επειδή τόλμησανκαι μπράβο τους- να επικαλεστούν την αρχή της ισονομίας των πολιτών και να εισηγηθούν στους αρμοδίους για την κάθαρση της Δικαιοσύνης να εξετάσουν και αυτές τις καταγγελίες. Αν η αντίδρασή τους αφορούσε κάποιον πρωτοδίκη ή έστω και εφέτη, πιθανότατα και εφόσον δεν παραβίαζαν κλειστές θύρες, δεν θα είχαν την ίδια τύχη. Αλλά οι τρεις συνδικαλιστές χτύπησαν ψηλά! Και αντί να εκτιμηθεί το γεγονός ότι εξέφρασαν την επιθυμία του κοινωνικού συνόλου και της πλειονότητας των δικαστών (συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως όσων κίνησαν την εναντίον τους διαδικασία), που αξίωναν καθαρές εξηγήσεις κυρίως από τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και λιγότερο από τους «εύκολους» στόχους της κάθαρσης, η πρωτοβουλία τους ποινικοποιήθηκε. Και, αντί να ελεγχθεί ο καταγγελλόμενος, ελέγχονται οι καταγγέλλοντες! Ενώ – τι ειρωνεία- η Δικαιοσύνη αναζητεί το χαμένο της κύρος και αγωνιά για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο πρόσωπό της. Γιατί άραγε να την εμπιστευθούν; Για το… μάθημα προς τους ανυπάκουους δικαστές; Για την απραξία προ των βαρύτατων μομφών εις βάρος του τέως προέδρου του Αρείου Πάγου; Ή για το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (συνδικαλιστής δηλαδή που εκ των πραγμάτων ζητεί την ψήφο του σώματος)

κατέχει παράλληλα και τη θέση του προϊσταμένου της Επιθεώρησης των δικαστικών λειτουργών! Επειδή όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, το βάρος πέφτει τώρα στους ώμους των τριών. Να συνεχίσουν τον αγώνα που άρχισαν, έστω και για την τιμή των όπλων!