Φάγαμε …στη «Νanninella»

Τηλεφώνησα για να μάθω πού βρίσκεται το στενό στην Αγία Παρασκευή όπου στεγάζεται η καινούργια ιταλική τρατορία «Νanninella». Η συνεννόηση έγινε κάπως έτσι: «Πού ακριβώς είστε;», «Στην Αγία Παρασκευή», «Αυτό το ξέρω. Αλλά πού; Κοντά στην εκκλησία;», «Ναι. Εκκλησία. Δεξιά…», «Δηλαδή στρίβω στην Αγίου Ιωάννου;», «Όχι, Αγία Παρασκευή». Και πήγε λέγοντας…

Κάπως έτσι, με τον οδηγό στο χέρι, βρεθήκαμε- ύστερα από αρκετή περιπλάνηση στην περιοχή- μπροστά στο μαγαζί. Πάρκινγκ φυσικά δεν υπήρχε. Τέλος πάντων, κάπου βρήκαμε να χωρέσουμε το αμαξάκι μας και μπήκαμε στην τρατορία, η οποία είναι η πιο πρόσφατη δουλειά της ομάδας που ήδη έχει το «Αnema e Core» και τέσσερις ακόμα τρατορίες σε Αθήνα, Βόλο και αλλού. Θα περίμενε κανείς καλύτερη σχέση με την ελληνική γλώσσα, με τόση δουλειά…

Ο χώρος είναι απλός και πρέπει να πω όχι φτιαγμένος με το καλύτερο γούστο. Στεγάζεται σε ένα μακρόστενο μαγαζί, σχεδιασμένο πρόχειρα, με καρέκλες ψάθινες και πολύ άβολη τοποθέτηση τραπεζιών, κυρίως στο πάνω μέρος. Ένας πάγκος με μαξιλάρια κάνει ένα «Π» στον πίσω τοίχο, αλλά τα τραπέζια μπροστά του είναι ελάχιστα και άβολα. Το πάτωμα είναι ένα είδος ψεύτικου μαρμάρου, σαν μικρά πλακάκια. Το αποκορύφωμα της διακόσμησης, μια φωτογραφία της Σοφίας Λόρεν στα νιάτα της. Παραπέρα, μια τοιχογραφία με ντομάτες κλέβει όλο τον χώρο χωρίς να προσθέτει τίποτε. Το μενού- εννοώ τον κατάλογο- δείχνει επίσης μια προχειρότητα: δεμένο με πλαστικό σπιράλ, σε ματ χαρτί που λερώνει εύκολα.

Έχω λόγο που τα λέω όλα αυτά. Οι τιμές είναι δυσανάλογες με το περιβάλλον. Ένα ορεκτικό- για παράδειγμα, η βουβαλίσια μοτσαρέλα με προσούτο- έχει 20 ευρώ! Άλλα τέσσερα πιάτα κοστίζουν από 15 ευρώ. Τα υπόλοιπα κυμαίνονται μεταξύ 6 και 10 και, πέρα από αυτό, βρήκαν έναν «έξυπνο» τρόπο να χρεώσουν κουβέρ, το οποίο έχει καταργηθεί εδώ και μήνες. Χρεώνουν το ψωμί, το οποίο σου το φέρνουν έτσι κι αλλιώς, χωρίς μάλιστα την παραμικρή συνοδεία.

Όλα αυτά με τσαντίζουν. Ομολογώ βέβαια ότι η μοτσαρέλα και το προσούτο ήταν καλής ποιότητας, αλλά η μερίδα υπερβολική για μόνο δύο άτομα που ήμασταν. Η σαλάτα Νanninella είχε παραβραχεί από λάδι. Το ριζότο με γαρίδες ήθελε 2 λεπτά ακόμα στο τηγάνι για να ξεπεράσει το ολίγον άβραστο και να φτάσει στο αλ ντέντε.

Καλούτσικο ήταν, ένα πλούσιο σε χρώμα και θαλασσινό άρωμα πιάτο, με μεγάλες γαρίδες, ντομάτα και πολύ σκόρδο. Δοκίμασα τις πένες a la Siciliana με ντομάτες, μελιτζάνες και λειωμένη μοτσαρέλα. Ήταν πιάτο που ικανοποιούσε, αν και (κατά τη γνώμη μου) η σάλτσα ήθελε να είναι λίγο πιο ρευστή.

Με λίγα λόγια, το φαγητό εδώ δεν αφήνει κάτι ιδιαίτερο στη φορτωμένη μας μνήμη. Όλα τα άλλα- όπως το σέρβις, το οποίο είναι ενοχλητικά «φιλικό», το κρασί χύμα και το περιβάλλον (στα πρόθυρα της κακογουστιάς) – είναι κάτω από μέτρια.

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 35-45 ευρώ το άτομο

Σέρβις

Φιλικό

Ατμόσφαιρα

Φτωχή και ολίγον μίζερη

Κουζίνα

Μη εμπνευσμένη τρατορία

Κάβα

ΟΚ

Νanninella»: Πελοποννήσου 13, Αγ. Παρασκευή. Τηλ. 210-6005.622