Νέοι Δίσκοι

Κορίτσια, μπαλάντες και «νουάρ»

Είναι κάτι CD κάπου εκεί στην άκρη, που δεν έχουν πάρει τη θέση τους στα ράφια (χα, μην τσιμπάτε, όλα αυτά είναι θεωρητικά, στην πράξη, η τάξη είναι πολύ σχετική), είναι αυτά που έχω ακούσει, αλλά θέλω να ξανακούω για ένα διάστημα (απροσδιόριστο) από τα οποία τσίμπησα τους Βlack Rebel Μotorcycle Club, που όπως σας έχω πει είναι ένα άλμπουμ χάρμα- και πολύς άλλος κόσμος συμφωνεί μ΄ αυτό. Επίσης μερικές φορές έμοιαζε πολύ με Saints, τους Αυστραλούς που είχαμε τις προάλλες στην Αθήνα και σε κάποια σημεία του με Μπρους. Σαν να είναι τελικά, όλη αυτή η μουσική ένας τεράστιος μπουφές και το τι βάζει ο καθένας στο πιάτο του, δείχνει και το ποιος είναι. Γιατί, ποιος μαγειρεύει, νομίζετε, σήμερα;

Η Κέιτι Μελούα είναι εκείνη η κοπέλα που σκέφτηκε ένα πολύ μυστήριο τρόπο για να κάνει εντύπωση, πήγε και έπαιξε μια συναυλία σε βάθος 303 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (της Βόρειας Θάλασσας) και μπήκε και στο βιβλίο Γκίνες- και ίσως να την έκανε να νιώσει κάπως αυτό. Λοιπόν η Κέιτι έχει καινούργια τραγούδια, από αυτά τα υγρά, μελωδικά, γλυκόπικρα, που αν ήταν ταινίες θα ήταν μικρές ανεξάρτητες παραγωγές με πολλές χάρες. Λεπτοδουλειά, επίσης.

Μπορείς αν θέλεις να συμφωνήσεις πως είναι μια βρετανική απάντηση στη Νόρα Τζόουνς, αν και πιστεύω πως το background Νόρα δίνει άλλο βάθος στην ιστορία της. Η Μελούα όμως βρίσκει φόρμες, ακολουθώντας τη μια ένα ξέμπαρκο σαξόφωνο, την άλλη κάποιες αδέσποτες φλαμένκο κιθάρες, μετά κάτι τρομπέτες που πιάνει στα δίχτυα και τα δένει στο τραγούδι της- πράγματα που γενικά συμβαίνουν στη νεο-ρετρό πιάτσα που ζούμε. Δηλαδή δεν ανακαλύπτει τίποτε καινούργιο, ούτε επιδιώκει συγκλονιστικές κατακτήσεις, οδηγεί σταθερά με παρορμητικές στροφές που σπάνια τη βγάζουν λάθος. Μετά, πρέπει να της αναγνωρίσεις πως ξέρει κάθε φορά πού βρίσκεται- και τραγουδάει η κοπέλα: «ακόμη και όταν βαδίζω ίσια, πάντα καταλήγω σε ένα τέλειο κύκλο» αλ- λά και κάτι ακόμη, τη θαρραλέα πράξη της να βουτήξει στη «μυστική ζωή» του Λέοναρντ Κοέν (διασκευάζοντας το in my secret life) και να προσπαθήσει να αγγίξει έστω κάποια μυστικά του.

Και πάνω από την επιφάνεια του νερού, εν τέλει, η Κέιτι Μελούα πιάνει ψάρια.
Κλικ στον ήχο

● http://www. moby. com. Ο πολυμήχανος Μόμπι εξακολουθεί να επικοινωνεί καθημερινά μαζί μας και να προσφέρει δωρεάν μουσική αν είσαι νέος σκηνοθέτης με ταινία προς αναζήτηση μουσικής. Και ωραίος ο καναπές.

● http://www. beck. com. Ο Μπεκ πήγε Ιαπωνία, γύρισε Λος Άντζελες, κάτι του ήρθε στο μυαλό, περιμένουμε νεώτερα.

● http://www. emilyhaines.

com/home. html. Για να δείτε το καινούργιο βίντεο της Έμιλι Χέινς αλλά και να σας εξηγήσει γιατί ο Ρόμπερτ Γουάιατ της άλλαξε τη ζωή.

● http://www. elviscostello.

info/lyrics/koa. html. Εδώ θα βρείτε και τους στίχους του Ιndoor Fireworks, ένα από τα κορυφαία του Έλβις Κοστέλο, που το θυμήθηκα με το «Watch the fireworks» της Έμα Πόλοκ.

● http://www. youtube.

com/watch? v=JCVΗΑjΤΒb1U. Και εδώ βλέπετε τους Joy Division το 1979 να λένε το She΄ s Lost Control, μια και το Control, η ταινία, βγαίνει όπου να ΄ναι στο σινεμά.


Λάμψεις στον ουρανό…

Η Έμα Πόλοκ έρχεται από τα σπλάγχνα των Delgados και από την μουντή Γλασκώβη, που έχουν βαλθεί να φωτίσουν κάμποσες φιλόδοξες παρέες παιδιών με κιθάρες. Επίσης η Εmma Ρollock γράφει μόνη της όλα τα τραγούδια, και τα στέλνει σαν πυροτεχνήματα σε αυτόν τον συννεφιασμένο ουρανό- με το «Watch Τhe Fireworks» (4ΑD) που σας έλεγα- και κάποια από αυτά κάνουν εντύπωση στ΄ αλήθεια. Να, το Αcid Τest που θυμίζει λίγο στυλ Joy Division (την είδατε την ταινία;), το Αdrenaline, επίσης στην φλέβα της Μάντσεστερ σκηνής, έχει ενδιαφέρον, και είναι στιγμές στο άλμπουμ σαν να πέρασε ένα ξεσκονόπανο και ένα πιάνο και να γυάλισαν τα τραγούδια. Η Έμα έχει τελικά αυτό που πολλά γκρουπ ψάχνουν να βρουν. Εμείς, πάλι, ψάχνουμε το παραπάνω.


… μαχαιριές στην πλάτη

Η Έμιλι Χέινς είναι η πρώτη κυρία των Μetric και όπως όλοι οι Καναδοί που μου έρχονται στο μυαλό τώρα, κρατάει ζεστή τη σχέση της με τη μελωδία- να πω και την μελαγχολία ίσως; Την φαντάζομαι να ανοίγει «κουβέντα» με το πιάνο και τα στιλπνά φωνητικά, σε ατμοσφαιρικές συνθέσεις που σε μια στιγμή νομίζεις ότι κάποιος μπήκε στο δωμάτιο και μιλάει πάνω στη μουσική κι αυτός. Τρομακτικό; Λίγο. Αν σκεφτείς πως: «Κnives Don΄t Ηave Υour Βack» (Ηitch Ηyke) είναι ο τίτλος του άλμπουμ και πως το όνομα της μπάντας είναι Τhe Soft Skeleton, καλύτερα να έχεις το νου σου. Καταραμένο και έξοχο.

Η Λίντα Τόμσον ήταν παντρεμένη με τον τροβαδούρο της φολκ Ρίτσαρντ και φαντάζομαι κάποιες από τις διαφωνίες τους θα είχαν μουσικό φόντο (μπορεί και να άναψαν τη σπίθα για κανένα ρεφρέν, επειδή τα ρεφρέν συνήθως έρχονται επιθετικά, όπως λένε οι άνθρωποι που ξέρουν). Η Λίντα «ζυμωμένη» με φολκ και ροκ και διονυσιακές μουσικές της εφηβείας της, κοντά σε αυτά βρίσκει και πάλι θέμα. Έχει έτσι μια φινέτσα το «Versatile Ηeart» (decca) και μια αρμονία που τσαλακώνεται και έτσι έχει αξία. Ο Τέντι που εμφανίζεται στην παραγωγή είναι ο γιος της Λίντα, ενώ ο Ρούφους Γουεϊνράιτ έγραψε το Βeauty μια ξεχωριστή μπαλάντα ειδικά για εκείνη και ο Άντονι & the Jonsons) τραγούδησε δυο τρεις στίχους- κάπως σαν παρέα γύρω από ένα πιάνο (ας μην πάει το μυαλό σε τηλεοπτικό μουσικό του Σαββατόβραδου- όχι).