Φαινόμενα

Παιδιά, το μέλλον… της ΤV

Στα μισά και πλέον σίριαλ τρισχαριτωμένα πιτσιρίκια προσφέρουν δροσιά και χάρη που απουσιάζει από τα σενάρια
Μωράκια! Άφθονα γλυκούλικα πιτσιρίκια «κοσμούν» τις φετινές τηλεοπτικές σειρές. Κάθε μια έχει το δικό της. Χαριτωμένα μουτράκια που τρελαίνουν τον τηλεοπτικό φακό με τη φωτογενή τους αφέλεια, ιδανικοί πρωταγωνιστές όχι μόνο για να κερδίσουν συνομήλικους θεατές, που αποτελούν τον θησαυρό της τηλεθέασης, αφού είναι γνωστό ότι τα παιδιά σε μια οικογένεια επιλέγουν κανάλι και σειρές. Λατρεύουν εξίσου και οι μεγάλοι το χάζι σε εκφραστικές φατσούλες, που αξιοποιεί η σκηνοθεσία ώστε να μοιάζει σαν να υποδύονται τον ρόλο τους με την ωριμότητα μεγάλου. Ανέκαθεν οι μωρουδίστικες και παιδικές παρουσίες σε έργα πρόσφεραν την γλύκα μιας αθώας ηδονοβλεψίας, αυτής που καταναλώνει σαν ψυχαγωγική απόλαυση το θέαμα της παιδικής αφέλειας, η οποία υποδύεται την ωριμότητα, σε κοντινό πλάνο.

Στο «Αν υπήρχες θα σε χώριζα» εμφανίζεται τρισχαριτωμένο, κοκκινομάλλικο κοριτσάκι με γέλιο κακαριστό που δίνει φιλάκια γλυκά, λιγωτικά στην αλλοπαρμένη Μαριάννα Τουμασάτου (μία εκ των συζύγων του Πέτρου Φιλιππίδη), η οποία δεν είναι μαμά του. Ξέμεινε απλώς στα χέρια της, όταν πυροβόλησαν ο άντρας της και ο χαζός βοηθός του, που για άγνωστους λόγους την κουβαλούσε μέσα στη νύχτα στο σπίτι τους.

Ξανθιά, αιθέρια μικρούλα η Έλλη, κόρη του Άρη Στάικου (Σταύρου) στον «Γητευτή», που θέλουν να του την πάρουν η κακή πρώην πεθερά και ο γαμπρός του γιατί τον θεωρούν υπαίτιο του θανάτου της γυναίκας του Ειρήνης. Χαριτωμένη, αστεία και εκκολαπτόμενη χάκερ, αφού παίζει διαρκώς με το κομπιούτερ της η Έλενα, είναι μια από τις τρεις κόρες του «Σούπερ μπαμπά» Πάνου Μιχαλόπουλου. Η δεύτερη κόρη του είναι μια πιτσιρίκα στην αρχή της εφηβείας της, επίσης μικρούλα, με τη μικρομέγαλη χάρη να υποδύεται σοβαρά-σοβαρά τον ρόλο της.

Ένας πιτσιρικάς ο γιος της Single Ράνιας (αν και δεν προτιμώνται τα μικρά αγόρια στα σίριαλ, γιατί η κοριτσίστικη μαλαγανιά και χάρη «γράφει» καλύτερα από την αγορίστικη αδεξιότητα).

Μια εύλογη αιτία για την επέλαση των πιτσιρικιών- και δη κοριτσιώνστην μικρή οθόνη είναι η «οικογενειακή ατμόσφαιρα» του prime time. Μπαμπάδες που προσπαθούν να μεγαλώσουν παιδιά, μαμάδες που κάνουν το ίδιο, τέλος πάντων μια, ας πούμε, αντανάκλαση της ελληνικής οικογένειας από την οποία δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν οι μικρές ηλικίες.

Μόνο που αιφνιδίως τις ανακάλυψαν, όπως επίσης και την χάρη του πολύτεκνου μπαμπά. Κάτω από τρία παιδιά ουδείς διαθέτει εκ των τηλεοπτικών μπαμπάδων (και ως εκ τούτου βρίσκονται στη δικαιοδοσία του Αυτιά, αφού αυτός έχει αναλάβει αυτοπροσώπως τον αγώνα για το επίδομα που δικαιούνται).

Άραγε στρατεύεται στον αγώνα κατά της υπογεννητικότητας η φετινή τηλεοπτική παραγωγή; Γι΄ αυτό δίνει τη μάχη με ωραία κοντινά πλάνα σε ζαχαρένια, μωρουδίστικα μαγουλάκια, με χαριτωμένες ατάκες και σβουριχτά φιλάκια στα οποία επιδίδονται τα τηλεοπτικά βρέφη, για να δουν και να ζηλέψουν την ευτυχία της πατρότητας οι διστακτικοί απέναντί της και απέναντι στον γάμο γενικότερα άρρενες του τόπου;


Για ποιους πολύτεκνους μιλάμε;

Είναι οι στόχοι των καναλιών αγνοί και πατριωτικοί; Ή απλώς ανακάλυψαν στα μωρουδίστικα μουτράκια των λιλιπούτειων πρωταγωνιστών τουλάχιστον μια νότα δροσιάς που τα περισσότερα σενάρια δεν διαθέτουν; Αν προσθέσουμε στις σειρές και τους διάφορους διαγωνισμούς τραγουδιού πιτσιρικιών, οι οποίοι σώζουν την τηλεθέαση κουρασμένων εκπομπών και ακόμη πιο κουρασμένων παρουσιαστών, μάλλον τα μωρουδίστικα νιάτα της χώρας αναδεικνύονται σε ένα είδος φίλτρου αναζωογόνησης όχι μόνο της τηλεόρασης, αλλά ίσως και ενός κοινού, που γερνάει στον καναπέ απέναντι από τη γυάλινη οθόνη με όνειρα πνιγμένα από τα χρέη στις τράπεζες, με καθηλωμένους μισθούς και τον εφιάλτη της ανεργίας να μαραζώνει κάθε διάθεση για «μεγάλη οικογένεια».

Λένε πως η τηλεόραση αντανακλά την κοινωνία, είναι καθρέφτης της, αν και παραμορφωτικός συνήθως προς το χειρότερο. Αυτή η τηλεόραση που φέτος ανακάλυψε πολύτεκνες οικογένειες, ευκατάστατες- σαν εκείνες του «αμερικανικού ονείρου» με τα μεγάλα σπίτια, τις αυλές, τις μεγάλες υπερεξοπλισμένες κουζίνες και ξεχωριστά δωμάτια για όλους- σε ποια κοινωνία ακριβώς απευθύνεται;