ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Κάποτε, ο «βρώμικος ρεαλισμός»…

Κατά τη δεκαετία του ΄70 άνθησε στη Βόρεια Αμερική ένα λογοτεχνικό κίνημα, ο- κατά Μπουκόβσκι- «βρώμικος ρεαλισμός». Οι συγγραφείς που ακολούθησαν το ρεύμα «δεν καταπιάστηκαν με μεγάλα θέματα και βαθιά νοήματα, αλλά περιέγραψαν με λογοτεχνικό στυλ τη σκοτεινή πλευρά της ζωής: έναν κόσμο ριγμένο, καταπονημένο, καταφρονημένο, αποτυχημένο, που ζει μια ζωή παρακμιακή και περιθωριακή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…». Σε αυτό το κλίμα μάς μεταφέρει- και με έμμεσους τρόπους- το νέο τεύχος του περιοδικού «(δε)κατα», που εκδίδει ο Ντίνος Σιώτης. Πολλά διηγήματα Ελλήνων και ξένων συγγραφέων που κινούνται- άλλα πολύ, άλλα λίγο- στο κλίμα του «βρώμικου ρεαλισμού» και δύο μαρτυρίες για το περίφημο ξενοδοχείο «Τσέλσι» της Νέας Υόρκης. Η πρώτη, από τον Άρθουρ Μίλερ που έμεινε εκεί το 1960, μετά τον χωρισμό του με τη Μονρόε. Εδώ «που μπορούσες να φτιαχτείς στο ασανσέρ από τα υπολείμματα της μαριχουάνας», είδε τον Άλεν Γκίνσμπεργκ να πουλάει το περιοδικό του «Fuck Υou», μια νέα γυναίκα «με μάτια τρελά που πυροβόλησε τον Άντι Γουόρχολ με στόχο τ΄ αρχίδια του». Κι ακόμα, τον φτωχό «ασπροντυμένο Μπρένταν Μπίαν», τον Τσαρλς Τζάκσον που αυτοκτόνησε αργότερα σ΄ ένα δωμάτιο του «Τσέλσι», τον Ντίλαν Τόμας σ΄ ένα «ιπποτικό κολύμπι προς τον ιδιωτικό του καταρράκτη του αλκοόλ»… Η δεύτερη μαρτυρία από την Αμερικανίδα δημοσιογράφο Sarah Βowell, που περιγράφει το «Τσέλσι» σαν τρελοκομείο, αποικία καλλιτεχνών, πανδοχείο για απόκληρους και αραδιάζει πασίγνωστα ονόματα συγγραφέων και καλλιτεχνών που έζησαν ή δημιούργησαν απίστευτες σκηνές στα δωμάτιά του. Διαβάστε επίσης το ευρηματικό «ρεπορτάζ» της Λένας Διβάνη «Η καθημερινότητα του συγγραφέα: ο πιο βρώμικος ρεαλισμός».

ΠΟΙΗΣΗ. Στον μεγάλο Ιρλανδό νομπελίστα ποιητή Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς (1865-1939) είναι αφιερωμένο αυτό το τεύχος της «Νέας Εστίας», που φροντίζει πάντοτε ώστε τα αφιερώματά της σε πρόσωπα να έχουν επάρκεια και «κυκλική» θεματολογία. Ποιήματα του Γέητς μεταφράζουν ο Κώστας Μπουρναζάκης, ο Αντώνης Ζέρβας και η Μαριάννα Παπουτσοπούλου. Ο Μπουρναζάκης μεταφράζει ακόμα την ομιλία του Γέητς κατά την απονομή του Νόμπελ «Το ιρλανδικό θεατρικό κίνημα», γράφει για τις πρώτες μεταφράσεις του Γέητς στην Ελλάδα και παραθέτει μια εξαντλητική χρονογραφία πενήντα δύο σελίδων για την πολυτάραχη ζωή και το έργο του ποιητή. Μεταφράσεις και διαφωτιστικά επίμετρα καταθέτει ο Αντώνης Ζέρβας. Να σημειώσω ακόμα το κείμενο του Βρασίδα Καραλή «Η ποιητική της ιερωνυμίας στο έργο του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς», που ανοίγει δρόμους για τους μελετητές του Ιρλανδού, καθώς και αυτό του Άρη Μπερλή, που – μεταξύ άλλων- θεωρεί τον Γιώργο Σεφέρη αποτυχημένο μεταφραστή του Γέητς, για τη μεταφορά στα ελληνικά του «Ταξιδιού στο Βυζάντιο» .

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

(δε)κατα: Σόλωνος 94, Αθήνα- 106 80, τηλ.:
210-3623.792.

ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ: Ευριπίδου 84, Αθήνα- 105 53, τηλ.: 210-3213.030.