Τα αστέρια του «πολέμου των άστρων»

Τα εκατοντάδες ζώα που πλήρωσαν με τη ζωή τους τον Ψυχρό Πόλεμο και τον «πόλεμο των άστρων» δεν είχαν ιδέα για τον ανταγωνισμό ανάμεσα στον κομμουνισμό και τον καπιταλισμό. Οι περισσότεροι από τους άγνωστους ήρωες του «πολέμου των άστρων» δεν είχαν καν την τύχη της Λάικας. Εκείνη τουλάχιστον άφησε εποχή. Το όνομά της μπήκε στα σχολικά βιβλία. Έγινε ροκ τραγούδι. Έγινε αιτία να γραφτούν μυθιστορήματα. Έγινε μάρκα φωτογραφικής μηχανής. Ακόμη και άγαλμα έγινε. Στο Μνημείο των Κατακτητών του Διαστήματος, στη Μόσχα, το άγαλμά της φιγουράρει δίπλα σε εκείνο του Λένιν! Μεγαλύτερη τιμή δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε η ίδια ούτε ολόκληρη η φυλή της. Ο αγαπημένος μου Ιάπωνας συγγραφέας, Χαρούκι Μουρακάμι, έγραψε ένα μυθιστόρημα που εμπνεύστηκε από την περίπτωσή της. «Το κορίτσι του Σπούτνικ» το ονόμασε. Ο Μουρακάμι μετατρέπει το ταξίδι χωρίς επιστροφή της Λάικας σε μια αλληγορία για την αθεράπευτη ανθρώπινη μοναξιά και την ακαταμάχητη φθορά του ανθρωπίνου σώματος. Όσους ουρανούς και αν κατακτήσουμε εμείς οι άνθρωποι, μπροστά στον χρόνο είμαστε σαν τη Λάικα μέσα στη μεταλλική, ιπτάμενη, φυλακή της. «Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα», γράφει ο Μουρακάμι. «Είχαμε κάνει ένα υπέροχο ταξίδι μαζί, αλλά στο τέλος δεν ήμασταν παρά μοναχικά μεταλλικά σκάφη που χαράζαμε ο καθένας τη δική του τροχιά. Από μακριά μοιάζουμε ωραίοι, σαν διάττοντες αστέρες…