Ημερολόγιο Συνόρων Το κορίτσι του «Σπούτνικ»

Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, σύσσωμη, θυμήθηκε την περασμένη εβδομάδα τα 50 χρόνια από την εκτόξευση του «Σπούτνικ». Πριν από 50 χρόνια ο άνθρωπος κατάφερε επιτέλους να νικήσει τον νόμο της βαρύτητας.

Άρχισε να ονειρεύεται ότι σύντομα θα αποικήσει το φεγγάρι και τον Άρη. Στη Μόσχα, ειδικά, την επέτειο τη θυμήθηκαν με ξεχωριστή νοσταλγία. (Ιδιαίτερα τώρα που ο Πούτιν έχει βαλθεί να ξανακάνει τη Ρωσία αυτοκρατορία). Εμείς, οι προερχόμενοι από το Ανατολικό Μπλοκ, το θυμόμαστε καλά το «Σπούτνικ». Στο μάθημα του μαρξισμού- λενινισμού κατείχε περίοπτη θέση. Εκείνη η μεταλλική σφαίρα ήταν το σύμβολο της νίκης τού «υπαρκτού σοσιαλισμού» ενάντια στη Δύση. «Γιατί ο κομμουνισμός», μας έλεγε ο καθηγητής, «δεν είναι ιδεολογία, είναι ακριβής επιστήμη. Τους αιμοβόρους καπιταλιστές, τον έκφυλο τρόπο ζωής τους, θα τους νικήσουμε με την ανάπτυξη της επιστήμης και την αφοσίωσή μας στα διδάγματα του Ηγέτη». Ως αλάθητη επιστήμη, λοιπόν, το σύστημά μας ήταν υπεράνω κάθε κριτικής. Την ώρα όμως που το «Σπούτνικ» αγκάλιαζε τα αστέρια, οι υπήκοοι του «υπαρκτού» φοβούνταν να μιλήσουν ελεύθερα ακόμη και στον γείτονά τους. Την ώρα που το «Σπούτνικ» ξεπερνούσε τα σύνορα της Γης, στους υπηκόους του «υπαρκτού» δεν επιτρεπόταν να περάσουν τα σύνορα της πατρίδας τους για να δουν τι υπάρχει δίπλα. Αυτή η κραυγαλέα αντίφαση έκανε το «επιστημονικό» οικοδόμημα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» να γκρεμιστεί, ξαφνικά, σαν χάρτινος πύργος. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονταν και τόσο να αγγίζουν τα άστρα. Ήθελαν προπαντός να περάσουν άφοβα, χωρίς να τους εκτελέσουν, τα σύνορα της δικής τους πατρίδας…

Τη δεκαετία του ΄60, στη Δύση, είχαν τους Βeatles. Εμείς, οι κάτοικοι του «υπαρκτού», είχαμε ένα θηλυκό σκυλί, ονόματι Λάικα

ΛΑΪΚΑ, Η ΣΤΑΡ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ. Τη δεκαετία του ΄60, στη Δύση, είχαν τους Βeatles. Εμείς, οι κάτοικοι του «υπαρκτού», είχαμε ένα θηλυκό σκυλί, ονόματι Λάικα. Η εικόνα της βρισκόταν παντού. Στα γραμματόσημα, τις καρτ ποστάλ, τα σχολικά βιβλία. Τη ζωγράφιζαν, συνήθως, δίπλα στο «Σπούτνικ», να κοιτά με βλέμμα αγέρωχο και άγρυπνο. Το επιβεβλημένο βλέμμα του «σοσιαλιστικού ρεαλισμού». Το αληθινό της βλέμμα, όμως, είναι μελαγχολικό και ηττημένο. Σαν να γνωρίζει ήδη την ολέθρια κατάληξή της. Η Λάικα ήταν ένα ανώνυμο αδέσποτο που περιπλανιόταν στους δρόμους της Μόσχας. Από εκεί τη μάζεψαν και την πήγαν στο Κέντρο Διαστημικών Ερευνών της ΕΣΣΔ για να την προετοιμάσουν για μια ειδική αποστολή στο Διάστημα. Έπρεπε να δουν οι επιστήμονες τι παθαίνει το σώμα όταν ο νόμος της βαρύτητας παύει να ισχύει. Έπειτα από γερή προπόνηση, στις 3 Νοεμβρίου του 1957, η Λάικα εκτοξεύτηκε στο Διάστημα με το διαστημόπλοιο «Σπούτνικ 2». Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Η καρδιά της δεν άντεξε. Πέθανε από το άγχος και τον φόβο μερικές ώρες μετά την εκτόξευση. Έπειτα κάηκε μαζί με το μεταλλικό σκάφος εκεί επάνω, περικυκλωμένη από το σκοτάδι και τους διάττοντες αστέρες…

ΣΚΥΛΙΑ ΚΑΙ ΧΙΜΠΑΝΤΖΗΔΕΣ. Εκατοντάδες ζώα πλήρωσαν ακριβά τον «πόλεμο των άστρων» των Σοβιε τικών και των Αμερικανών. Οι Σοβιετικοί είχαν αδυναμία κυρίως στα σκυλιά. Οι Αμερικανοί στους πιθήκους. Ανύποπτοι χιμπαντζήδες βρέθηκαν, στα καλά καθούμενα, από την Αφρική στην έρημο του Αλαμογκόρντο, στο Νέο Μεξικό, όπου βρισκόταν το Κέντρο του Διαστημικού Προγράμματος των ΗΠΑ. Αρκετοί από αυτούς άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Συνήθως, τους ανέβαζαν σε διαστημικούς πυραύλους και τους εκτόξευαν προς τον ουρανό, χωρίς καμία ελπίδα σωτηρίας.

Ο ΠΙΘΗΚΟΣ ΗΑΜ. Από την έρημο του Αλαμογκόρντο πέρασε και ο διάσημος πίθηκος Ηam. Τον έφεραν από το Καμερούν όταν ήταν τριών χρόνων. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ήταν πανέξυπνος και υπάκουος, δηλαδή ο ιδανικός τύπος για επικίνδυνες αποστολές. Ύστερα από γερή προπόνηση, ο Ηam εκτοξεύτηκε με διαστημικό πύραυλο τον Ιανουάριο του 1961. Οι επιστήμονες έπρεπε να διαπιστώσουν εάν θα πέθαινε ή όχι από το άγχος που προκαλεί το ταξίδι στο Διάστημα. Εκείνος επιβίωσε, αν και αντιμετώπισε χειρότερες συνθήκες από αυτές που αντιμετωπί- σει ο Σταλόνε στις χολιγουντιανές ταινίες του. Όταν προσγειώθηκε στη Γη ήταν τρομοκρατημένος. Δεν είχε όμως σημάδια αρρώστιας, αποδεικνύοντας έτσι ότι το ταξίδι στο Διάστημα δεν σκοτώνει. Ο Ηam έγινε μεγάλος σταρ στη συνέχεια. Έγινε πρωτοσέλιδο στο περιοδικό «Life Μagazine». Τον ζήλευαν ακόμη και τα αστέρια του Χόλιγουντ. Το 1963 απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του και κατέληξε σε ζωολογικό κήπο στην Ουάσιγκτον. Είχε γίνει όμως αντικοινωνικός. Δεν ήθελε να κάνει παρέα με κανέναν από τους υπόλοιπους χιμπαντζήδες. Για να τον μαλακώσουν του έφεραν θηλυκούς χιμπαντζήδες αλλά ούτε οι άγριες και εκλεκτές ορμές του έρωτα δεν τον συγκινούσαν πλέον. Πέθανε μοναχικός και θλιμμένος το 1983, σε ηλικία είκοσι επτά χρόνων. Τα οστά του φυλάσσονται σήμερα στο Μουσείο του Διαστήματος, στο Νέο Μεξικό…

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com