Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Βουρ στην πλατεία της ντροπής

Μπα; Τη θυμήθηκαν την ταλαίπωρη πλατεία-ντροπή του ιστορικού κέντρου, την Πλατεία Μοναστηρακίου; Θυμήθηκαν πως έπρεπε να την τελειώσουν το 2004 για τους Αγώνες και αγρόν ηγόρασαν, πως υποσχέθηκαν να την ετοιμάσουν και «θα» και «θα» και «θα», εκ-πολιτιστικά, και πως θα είναι πανηγυρικώς έτοιμη τον Νοέμβριο του 2007 και άλλα «θα» και… να που τώρα τη θυμήθηκαν πάλι.

Εκεί που είχε γίνει σκουπιδαριό, στέκι ταλαίπωρων πλανόδιων μικροπωλητών, υπαίθριο άναρχο πάρκινγκ για μηχανάκια και υπαίθριο «πάρκινγκ» για κάδους σκουπιδιών- να μη μιλήσει κανείς για τα άναρχα τραπεζοκαθίσματα των σουβλατζήδικων και των «μπαρ», που τις νύχτες μετατρέπονται σε κακόφωνα υπαίθρια σκυλάδικα για τουρίστες. Εκεί λοιπόν το θυμήθηκαν, λίγες ημέρες πριν λήξει η προθεσμία των… πανη γυρικών δηλώσεων. Την έκλεισαν την πλατεία με ακαλαίσθητες- τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα- λαμαρίνες γύρω γύρω και έβαλαν τις μπουλντόζες να δουλεύουν για να είναι λέει έτοιμη η πλατεία (από το 1998 που έγινε ο διαγωνισμός για την ανάπλασή της και το 2004 που έπρεπε να είναι έτοιμη) το Πάσχα του 2008- και βλέπουμε… Την έκλεισαν όμως οι λαμαρίνες στρατηγικά την ταλαίπωρη πλατεία, που την είχαν αφήσει να μεταβληθεί στο πιο βρωμερό σημείο της πρωτεύουσας, έτσι ώστε να μη δεχθεί κανένα πλήγμα το σύστημα της «αγοράς» που έχει διαμορφωθεί γύρω. Μην τύχει και αποκλειστεί ούτε το αμερικανικού τύπου φαστφουντάδικο, ούτε το σουβλατζήδικο των υψίστης σημασίας πολιτικών συναθροίσεων, τόπος παραγωγής νεοφιλελεύθερων «ιδεών».

Μόνον οι διερχόμενοι και οι τουρίστες, που για έξι μήνες θα βλέπουν μια ασχήμια περιτριγυρισμένη από φαστφουντάδικα και σουβλατζήδικα, την πληρώνουν τη νύφη (τους).

Όσο για τις εκ-πολιτισμένες υποσχέσεις ότι θα μαζευτούν τα άναρχα τραπεζοκαθίσματα ολούθε στην πλατεία όταν (και εάν…) παραδοθεί επιτέλους «αναπλασμένη», μόνον μειδιάματα- όχι από αδημονία…μπορούν να προκαλούν. Ειδικά αν ξέρει κανείς πως η πλατεία θα απιθωθεί στις αγκάλες του Δήμου Αθηναίων, που με την εισπρακτική «στρατηγική» του έχει αφαιρέσει κάθε δικαίωμα των πολιτών στους ελεύθερους χώρους της πόλης, παραδίδοντάς τους- έναντι τιμήματος βεβαίως βεβαίως- ασκαρδαμυκτί (που λένε) στους ιδιοκτήτες του κάθε τυχόντος «καφέ» και σουβλατζήδικου.

Φοίβη
Δώρα άδωρα

Αγαπητή Φοίβη, Θυμόμαστε τι ωραία που τα γράψαμε για τη Ριζούπολη; Από τότε που το παλιό εργοστάσιο «Θερμίδα» γκρεμίστηκε, άρχισαν έργα (ασχέτως πότε θα τελειώσουν) και πρώτα έφτιαξαν ένα ωραίο πεζοδρόμιο γύρω από τον χώρο. Αλλά το πεζοδρόμιο είναι γεμάτο από παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Βγαίνω το πρωί με την εγγονή μου να πάμε στον φούρνο, στο σούπερ μάρκετ, στο ψιλικατζήδικο για την εφημερίδα και περπατάμε στο οδόστρωμα. Σε έναν κεντρικό δρόμο με πυκνή κυκλοφορία. Και η εγγονή μου, που είναι τριών χρόνων, μου λέει: «Γιαγιά, ο παππούς λέει να πηγαίνουμε από το πεζοδρόμιο». Εσείς τι λέτε;

Να ΄στε καλά, Δήμητρα Υ.Α.

Υποτίθεται πως τα 7,5 στρέμματα του παλιού εργοστασίου της «Θερμίδας» αγοράστηκαν για να αποκτήσει έναν πνεύμονα πρασίνου μια υποβαθμισμένη μάλλον περιοχή σαν τη Ριζούπολη. Αν αυτό, αγαπητή Δήμητρα, σημαίνει πως πρέπει να γεμίσει ο τόπος με παρκαρισμένα αυτοκίνητα (και πού να τα βάλουν, βέβαια, σε μια πόλη άναρχη που δεν έχει θέσεις στάθμευσης ούτε πρόβλεψη) και αντί να διευκολυνθεί η διέλευση- και η ζωή- των πεζών να δυσκολέψει, δεν είναι δώρον άδωρον;


Βολικοί αφορισμοί

Αγαπητή μου Φοίβη, Εγώ στα σπορ εντάσσω το κολύμπι, το μπάσκετ… και στα χόμπι τη φωτογραφία, τη συλλογή γραμματοσήμων, ακόμα και κομπολογιών!

Το να πάρω ένα όπλο για να σκοτώσω άκακα και ανυπεράσπιστα ζωντανά πλάσματα δεν το εντάσσω ούτε στα σπορ, ούτε στα χόμπι. Το θεωρώ έγκλημα.

Γι΄ αυτό δεν θρηνώ για τον χαμό κανενός κυνηγού.

Η φύση εκδικείται. Καλά κάνει το λάμα και μας φτύνει. Και λίγο μας είναι. Έπρεπε να μας κάνει και χειρότερα.

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Δεν βλέπω να θεωρείτε αντιστοίχως εγκληματίες όλους εκείνους που δεν παίρ νουν όπλα για να σκοτώσουν τα ελεύθερα στα δάση ζωντανά, αλλά ρίχνουν φόλες ακόμη και σε αυλές σπιτιών για να ξεφορτωθούν τα διόλου ελεύθερα και πάντως όχι συνηθισμένα στην άγρια φύση κατοικίδια ζωντανά, αγαπητή Μάρα. Ή εκείνους που τα μαζεύουν για να τα θανατώσουν ανάλγητα. Ούτε εκείνους που φτάνουν να ασελγούν εις βάρος τους (πού θα φτάσουμε ακόμη;), όπως αποδείχθηκε από τις καταγγελίες την Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των ζώων- που ήταν τις προάλλες- και απ΄ ό,τι είδαμε φέρνει την Ελλαδίτσα σε θέση πρωταθλητή στο «άθλημα» της βαναυσότητας. Μόνον οι κυνηγοί είναι το πρόβλημα και μόνον για εκείνους πρέπει να κάνουμε καμπάνιες; Δεν είδα κανέναν από όσους μαζεύουν υπογραφές κατά του κυνηγιού να κόπτονται για να γίνουν πιο αυστηροί οι νόμοι για τις κακοποιήσεις και τις δηλητηριάσεις των ζωντανών που βρίσκουν στέγη ανάμεσά μας.

Μόνον τα άγρια έχουν ψυχή; Ή εκείνα μας βολεύουν;