«Δεν έγραψα ποτέ χαρούμενο έργο»

«Πώς μπορείς να γράψεις ένα χαρούμενο έργο;» αναρωτιέται ο Χάρολντ Πίντερ. «Το δράμα εκτυλίσσεται γύρω από μια σύγκρουση και διάφορους βαθμούς αναστάτωσης και αταξίας. Δεν μπόρεσα ποτέ να γράψω ένα χαρούμενο έργο αλλά μπόρεσα να απολαύσω μια χαρούμενη ζωή».

Παρ΄ όλα αυτά τα τελευταία χρόνια ήταν και για τη ζωή του χρόνια αναστατώσεων. Στα 75α γενέθλιά του, πριν από δυο χρόνια και ενώ επέστρεφε από το Δουβλίνο, γλίστρησε στις πλάκες του αεροδρομίου και χτύπησε άσχημα το κεφάλι του. Την επομένη έμαθε ότι κέρδισε το Νόμπελ. Μετά όμως, και ενώ έγραφε τον λόγο του για τη Σουηδική Ακαδημία, έλαβε τηλεφώνημα από τον γιατρό του με άσχημα νέα για τις εξετάσεις που είχε κάνει: έπρεπε να εισαχθεί στο νοσοκομείο αμέσως. Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο τελείωσε τον λόγο του. Λίγες μέρες μετά, βγήκε για λίγο από το νοσοκομείο, όσο χρειαζόταν για να πάει σε ένα λιτό τηλεοπτικό στούντιο. Εκεί, καθισμένος σε αναπηρική καρέκλα, φανερά άρρωστος, με κουβέρτα στα πόδια και φωνή βραχνή αλλά σταθερή, διάβασε τον λίβελλο που εκφώνησε τότε εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τα έχει πάντως καταφέρει καλά.

Έκλεισε τα 77 τούτο τον μήνα έχοντας αντιμετωπίσει έναν καρκίνο στον οισοφάγο και ένα επικίνδυνο αυτοάνοσο νόσημα. Πηγαίνει πάντως κανονικά στο γραφείο του, σε ένα συμπαθητικό αναγνωστήριο στο δεύτερο πάτωμα ενός κτιρίου του δυτικού Λονδίνου, όπου βρίσκεται και η κατοικία του. Πάνω από το γραφείο του βρίσκεται ένα νεανικό πορτρέτο του την ώρα που χτυπά την μπάλα του μπέιζμπολ. Τώρα δεν είναι τόσο σφριγηλός, τουλάχιστον όμως μπορεί και συνεχίζει να γράφει. Αυτή την εβδομάδα βγαίνει στις αίθουσες της Ισπανίας και των ΗΠΑ η ταινία «Sleuth» του Κένεθ Μπράνα με σενάριο του Χάρολντ Πίντερ και πρωταγωνιστές τους Τζουντ Λο και Μάικλ Κέιν. Είναι ριμέικ ενός φιλμ βασισμένο στο ομότιτλο έργο του Άντονι Σάφερ.

Η προηγούμενη ταινία ήταν φανταχτερή, η νέα εκδοχή είναι λιτή, με κρυπτική γλώσσα, παύσεις και υποβόσκουσα απειλή όπως συχνά συμβαίνει στα έργα του Πίντερ. «Θα έλεγα ότι το παλιό έργο είχε να κάνει με παιχνίδια που παίζονταν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και το καινούργιο έχει να κάνει με μάχες ανδρών», λέει στην Σάρα Λάιαλ («Ιnternational Ηerald Tribune») ο Τζουντ Λο. Στο σενάριο ο Πίντερ ταυτίζει τον εαυτό του με τον ανακριτή. «Όταν ήμουν ηθοποιός, έπαιζα πάντα μουντούς τύπους. Οι σκηνοθέτες έλεγαν “αν υπάρχει αντιπαθητικός χαρακτήρας, βάλε τον Χάρολντ Πίντερ”», λέει ο νομπελίστας συγγραφέας.