«Θέλω να φέρω το μπαλέτο στα γήπεδα»

O Χούλιο Μπόκα, ο ωραίος Αργεντίνος του χορού, μας λέει επίσημα το χορευτικό του αντίο. Με την παράσταση «Βocca Τango» που τον φέρνει ξανά στην Ελλάδα και με την οποία ο σαραντάχρονος πλέον βραβευμένος και φημισμένος χορευτής συνδυάζει τις μεγάλες του αγάπες: το κλασικό μπαλέτο, τον σύγχρονο χορό και το τάνγκο.

«Διάλεξα το Βocca Τango σαν την αποχαιρετιστήρια παράστασή μου, επειδή πιστεύω πως είναι ό,τι πιο κατάλληλο για μια παγκόσμια περιοδεία. Και μου προκαλεί ιδιαίτερη χαρά κάθε φορά που το παρουσιάζω» είπε στα «ΝΕΑ» από το Μπουένος Άιρες, όπου ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του στη «Λίμνη των κύκνων» στο Τεάτρο Κολόν, προτού πετάξει για Αθήνα.

«Βασική ιδέα της παράστασης ήταν να αναμείξει τα παραδοσιακά τάνγκο διαφόρων Αργεντίνων συνθετών όπως οι Πουλιέζε, Κανάρο και Αρόλας, με τα καλύτερα πρωτοποριακά όπως του Πιατσόλα και σε όλο αυτό να προστεθεί ζωντανή μουσική. Τα στοιχεία αυτά κάνουν μία παράσταση με ποικιλομορφία που προκαλεί διέγερση των αισθήσεων. Δημιουργούν μία χορογραφία που αν και σέβεται τους βασικούς κανόνες του τάνγκο το μεταφράζει σε μία σύγχρονη γλώσσα χορού, με έναν τρόπο που το κοινό απολαμβάνει», λέει για την αποχαιρετιστήρια παράσταση του που χορογράφησε η Άννα Μαρία Στέκελμαν, διευθύντρια του σχήματος Τango Κinesis που είδαμε πρόσφατα στον

ΙΝFΟ

Βocca Τango, έως 8 Οκτωβρίου στο θέατρο Μπάτμιντον (Άλσος Στρατού, στο Γουδί). Εισιτήρια: 85, 70, 65, 50, 30 και 20 ευρώ. Τηλ. 210-8840.600.

Λυκαβηττό και τη Θεσσαλονίκη. Μοντέρνα χορογραφία
Όχημα της παράστασης είναι το Μπαλέ Αρχεντίνο, το σχήμα που ο Χούλιο Μπόκα ίδρυσε το 1990, αφήνοντας πίσω του τον τίτλο του πρώ του χορευτή στο Αμέρικαν Μπαλέ Θίατερ. Παρτνέρ του σε αυτό το πρωτότυπο έργο είναι η Τσετσίλια Φιγαρέδο. Οι φωνές της Βιβιάνα Ζιλ και του Γκιγιέρμο Φερνάντεθ συμπληρώνουν τη σύγχρονη χορογραφία και τα μέλη της ορχήστρας Οκτάνγκο συνοδεύουν μουσικά. Εικόνες από τη βελούδινη αριστοκρατία αλλά και τις σκονισμένες φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες-είναι οι αντιθέσεις πάνω στις οποίες ο Χούλιο Μπόκα ζυγίζει τα βήματά του. Άλλοτε με ρυθμό τάνγκο κι άλλοτε με μπαλετική ακρίβεια. «Η προσωπική μου επιδίωξη ήταν να κάνω το μπαλέτο πιο δημοφιλές. Να το πάρω από τα κλασικά μέρη όπου παρουσιαζόταν, δηλαδή τα μεγάλα θέατρα, και να το μεταφέρω σε γήπεδα ποδοσφαίρου, αρένες, ακόμη και στον δρόμο. Μέρη στα οποία έχουμε δώσει και πολλές παραστάσεις, για περισσότερους από 100.000 θεατές. Με το τάνγκο συνέβη το αντίστροφο. Το πήραμε από τους παραδοσιακούς χώρους και το μεταφέραμε στις μεγάλες σκηνές.

Το πιο σημαντικό ωστόσο δεν είναι το πού χορεύεται, αλλά το πώς χορεύεται. Προκειμένου να χορέψεις σωστά το οποιοδήποτε είδος, χρειάζεται πάντα να κατέχεις τις αρχές του κλασικού μπαλέτου. Στην περίπτωση του Βocca Τango, αυτή η τεχνική που κληρονομείται και διδάσκεται στον κλασικό χορό εμπλουτίζεται από το πάθος».

Ξεκούραση και δουλειά
Ο Χούλιο Μπόκα, με την παγκό σμια αποχαιρετιστήρια περιοδεία, δεν επιδιώκει να τελειώσει κάθε σχέση του με τον χορό. Και το πρόγραμμα της επόμενης μέρας λέει «αρχικά, ξεκούραση. Δεν ξέρω αν αυτό θα κρατήσει για δέκα λεπτά ή ένα χρόνο. Από εκεί και πέρα, θα συνεχίσω να διευθύνω το Μπαλέ Αρχεντίνο, ενώ θα επιβλέπω και θα εργάζομαι πάνω σε οτιδήποτε σχετίζεται με το Ίδρυμα Julio Βocca και το πρόγραμμα υποτροφιών του, εποπτεύοντας και τη Σχολή Χορού και Μουσικής Κωμωδίας, στο Μπουένος Άιρες. Πιστεύω ότι θα έχω πολλή δουλειά».