ΜΑΤΙΕΣ Ποδόσφαιρο

Αυτό το «πέντε στα πέντε» της προπερασμένης εβδομάδας, ήταν μια γενναία προκαταβολή των ελληνικών ομάδων από το ταμείο της ΟΥΕΦΑ. Αύριο, έχουμε τη δεύτερη επίσκεψη σ΄ αυτό το ταμείο (ο Παναθηναϊκός έπαιξε χθες). Και διάχυτη είναι η αισιοδοξία, πως τα λεφτά που μας «χρωστάνε» οι Ευρωπαίοι, θα τα εισπράξουμε ώς το τελευταίο ευρώ.

Γιατί, στις μέρες μας, το ποδόσφαιρο δεν είναι θέαμα, γόητρο, παιχνίδι. Είναι, προπαντός, χρήμα.

Πάνε οι εποχές της «φανέλας». Τότε, που οι ομάδες για να συντηρηθούν, ζητιάνευαν διάφορα μικροποσά, από εφοπλιστές χορηγούς και οι ποδοσφαιριστές, για να τα βγάζουν πέρα, χωνόντουσαν στη ΔΕΗ, στην Εταιρεία Υδάτων, στον ΟΛΠ ή δεν ξέρω πού αλλού, με σημειώματα υπουργών, διευθυντών επιχειρήσεων και γενικώς προσώπων που ο λόγος τους είχε πέραση.

Την έζησα αυτή την εποχή. Οι παίκτες ταξίδευαν με λεωφορεία και στα ξενοδοχεία, όταν οι ομάδες έπαιζαν εκτός Αθηνών, κοιμόντουσαν δυο δυο σε κάθε δωμάτιο. Απαγορευόταν και το παραπανίσιο φαγητό. Το πρόσχημα ήταν ότι με το μπόλικο φαΐ, ο ποδοσφαιριστής δεν θα μπορούσε να πάρει τα πόδια του. Στην ουσία, όμως, το «λιτοδίαιτον» είχε να κάνει με τα έξοδα, που δεν έπρεπε, σε καμιά περίπτωση, να υπερβαίνουν κάποιομικρό- ποσόν.

Πρέπει, πάντως, να πω ότι ακόμη και σ΄ αυτούς τους καιρούς τής «αθωότητας», οι ομάδες για να βγάζουν μερικά φραγκάκια, οργάνωναν τα λεγόμενα «Κύπελλα Χριστουγέννων» και «Κύπελλα Πάσχα». Τα «Κύπελλα κονομησιάς», όπως λέγαμε. Ήγουν φιλικά παιχνίδια μεταξύ ΠαναθηναϊκούΟλυμπιακού και ΑΕΚ (το ίδιο γινόταν και στη Θεσσαλονίκη, με Άρη, ΠΑΟΚ και Ηρακλή), που τα παρακολουθούσαν δεκάδες χιλιάδες φίλαθλοι. Τα έσοδα κατέληγαν στα τρία σωματεία. Τέλος πάντων. Σήμερα, το ποδόσφαιρο είναι επαγγελματικό. Ξοδεύονται τεράστια ποσά, για αγορά παικτών από το εξωτερικό, φτιάχνονται γήπεδα (που τα πληρώνει, σε μεγάλο βαθμό, το κράτος, δηλαδή ο φορολογούμενος πολίτης), οι ομάδες έχουν διάσημους προπονητές, γιατρούς, μασέρ, υπαλλήλους δημοσίων σχέσεων κ.λπ. και όταν «μπαίνουν μέσα» μερικά δισεκατομμύρια, έρχεται και πάλι το κράτος, για να πληρώσει τα σπασμένα. Που, πολλές φορές, είναι κλεμμένα, ως γνωστόν.

Το ποδόσφαιρο είναι μια τρέλα, όσα κι αν λέω. Γι΄ αυτό και εύχομαι νίκες των ελληνικών ομάδων στους αυριανούς αγώνες τους. Κι αν όχι νίκες, τουλάχιστον αποτελέσματα που θα επιτρέψουν και στις πέντε, να προχωρήσουν στο ΟΥΕΦΑ, απ΄ όπου θα βγάλουν μπόλικο παραδάκι. Νίκη, φυσικά, εύχομαι και στον Ολυμπιακό, που παίζει σήμερα με τη Βέρντερ Βρέμης, για το υπέρτερο του ΟΥΕΦΑ, Τσάμπιονς Λιγκ. Σημείωση: όταν παρέδιδα το χειρόγραφό μου, Τρίτη μεσημέρι, γιατί αύριο πάω στο Ζάλτσμπουργκ για την ΑΕΚ, δεν ήξερα το αποτέλεσμα του Παναθηναϊκού- Αρτμέντια! Ελπίζω σε πρόκριση, φυσικά.