[ ΑΙΧΜΕΣ ] Χαιρετίσματα, λοιπόν, στην εξουσία;

Η τελευταία δημοσκοπική έρευνα της GΡΟ (για την «Ανατροπή» του Μega) περιέχει ένα εντυπωσιακό εύρημα: Περίπου δύο στους πέντε υποστηρικτές του Γιώργου Παπανδρέου εκτιμούν ότι ο υποψήφιος τον οποίο θεωρούν καταλληλότερο για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να νικήσει τον Κώστα Καραμανλή. Οι εκτιμήσεις για τη δυνατότητα του Γιώργου Παπανδρέου να οδηγήσει μελλοντικά την παράταξη σε νίκη δεν μεταβάλλονται ουσιωδώς σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση. Ωστόσο, αυτοί που επιλέγουν τον κ. Παπανδρέου έχουν πληθύνει. Υπάρχει, δηλαδή, ένα ρεύμα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που στο κύριο και ουσιαστικό δίλημμα (δεν συνιστά δημοσκοπικό ερώτημα) «Το ΠΑΣΟΚ, κόμμα εξουσίας ή κόμμα διαμαρτυρίας;» απαντά, εμμέσως πλην σαφώς, «κόμμα διαμαρτυρίας». Αυτή φαίνεται να είναι σήμερα η στάση ενός στους έξι επί του συνόλου των ερωτηθέντων. Αν η τάση δεν αναστραφεί, και ειδικότερα αν ο ένας στους πέντε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ φτάσει να επιλέγει ένα αμιγές γιωργοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ μακριά από τις έγνοιες της εξουσίας, ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε οριακά να κερδίσει την εκλογή χωρίς μεταβολή οποιουδήποτε άλλου δείκτη.

Το συμπέρασμα είναι ενδιαφέρον: Για να μετατραπεί ένα κόμμα εξουσίας σε κόμμα διαμαρτυρίας δεν χρειάζεται να το αποφασίσει η πλειοψηφία των οπαδών του. Αρκεί μια κρίσιμη μειοψηφική μάζα. Αυτή ορίζει την απόσταση από το μεγάλο στο μικρό ΠΑΣΟΚ.