Τα τραγούδια μιας ζωής

«Είπαμε να δούμε ξανά, από την αρχή, τη μουσική διαδρομή του Γιώργου στο τραγούδι, με τραγούδια που σφραγίσανε μια εποχή αλλά σφραγίσανε και τον ίδιο. Σε μια μουσική παράσταση, με ενότητες που θυμίζουν εποχές, με κομμάτια που άνοιξαν νέα εποχή», λέει ο Σταμάτης Φασουλής για τη μουσική παράσταση «Όλα από την αρχή» που θα σκηνοθετήσει στο «Παλλάς» και με την οποία ο Γιώργος Νταλάρας θα επιστρέψει στην εγχώρια συναυλιακή σκηνή από 1 6 Νοεμβρίου.

Και εξηγεί: «Ας θυμηθούμε ότι η έναρξη του Γιώργου έγινε με το “Δεν έχω μάτια να σε δω”, με ένα τραγούδι περίεργο, που ήταν αρχή για έναν τραγουδιστή και για έναν συνθέτη, τον Σταύρο Κουγιουμτζή. Ήταν κάτι που δεν υπήρχε και έφερνε κάτι νέο. Έπειτα, ήταν ο τρόπος που ο Γιώργος πλησίασε το πολιτικό τραγούδι, όπως τη “Ρωμιοσύνη” του Μίκη ή τους ΜικρούτσικοΤριπολίτη. Ή, πάλι, το πώς έφερε τα λάτιν».

«Γυρίζω στον χώρο, που είναι στην ουσία χώρος μου, μετά από επιλογή. Γιατί τελευταία θέλησα να ρίξω και μια ματιά σε άλλα στέκια», εξηγεί από την πλευρά του ο Γιώργος Νταλάρας, που πιστεύει πως «άλλο είναι να σε καθοδηγεί το σύστημα της νυχτερινής διασκέδασης κι άλλο να το καθοδηγείς εσύ».

Κάνει δε την κίνησή του σε μια εποχή που το τοπίο έχει αλλάξει. «Εκείνο που καθορίζει το τραγούδι σήμερα δεν είναι οι τραγουδιστές αλλά τα ΜΜΕ», πιστεύει. «Η ιδεολογία του τραγουδιού έκανε πίσω. Ένας τραγουδιστής για να υπάρξει, πρέπει να περάσει και μέσα από τις πρωινές εκπομπές ποικίλης ύλης».

Πώς αντιδρά σ΄ αυτό το νέο τοπίο; «Γυρίζω στη δουλειά που ξέρω να κάνω καλύτερα. Είμαι καλλιτέχνης των συναυλιών. Με ενδιαφέρει να κάνω πράγματα που κάτι να μου λένε. Δεν ξέρω σε πόσους λένε και σε ποιους. Είμαστε σε μια ποικιλόμορφη εποχή, με μια ποικιλόμορφη κοινωνία, που άλλοι αντιμετωπίζουν τα πράγματα με τα δεδομένα της καρδιάς του και άλλοι με τις επιταγές της μόδας. Θεωρώ πως ανήκω στους πρώτους».

Η παράσταση είναι η ιστορία ενός ανθρώπου μέσα στο μουσικό τοπίο, λέει ο Σταμάτης Φασουλής (που στο στήσιμο θα συνεργαστεί με τον Κοσμά Βίδο).

«Αυτό ήθελα να περάσει θεατρικά. Μη φανταστείς κείμενα, αλλά μια αλληλουχία τραγουδιών, ώστε να έρχονται σε διάλογο μεταξύ τους, με εικόνες και μνήμες».

Αν θέλαμε με δυο λέξεις να χαρακτηρίσουμε τον Γιώργο Νταλάρα… Είναι ένας τραγουδιστής που τραγούδησε όλα τα είδη δίχως να τον χαρακτηρίσει κανένα, αλλά εκείνος και η φωνή του τα χαρακτήρισαν όλα. Αυτό θέλω να φαίνεται και στην παράσταση.

Υπάρχει η αίρεση πως το τραγούδι δεν χρειάζεται σκηνοθεσία.

Υπάρχει και η αίρεση των Μορμόνων (γελάει). Το τραγούδι έχει σκηνοθεσία, μόνον που σκηνοθετείται από τον ίδιο τον τραγουδιστή. Η σκηνοθεσία σε ένα θέαμα που αφορά μια ολόκληρη καριέρα, μεγεθύνει κάτι που υπάρχει, δεν φτιάχνει κάτι από την αρχή. Ουραγός και μεταφραστής είναι…

Και ο Γιώργος Νταλάρας: «Υπάρχουν κάποιοι που περιμένουν να δουν είτε το θέατρο να χρησιμοποιεί το τραγούδι είτε το τραγούδι το θέατρο. Πιστεύω πως πρέπει μια μουσική παράσταση να είναι σαν το καλό κρασάκι που το πίνεις και δεν σε πίνει».

ΙΝFΟ

Από 16 Νοεμβρίου στο «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 3, τηλ. 210-3213.100), για 15 παραστάσεις. Εισιτήρια: 25-70 ευρώ. Προπώληση: από Δευτέρα 8 Οκτωβρίου.

«Ψηφίζουμε πρόσωπα, όχι ιδεολογίες»

«Λέμε ότι δεν ψηφίζουμε πια ιδεολογία αλλά πρόσωπα. Και αυτοί που επιλέγουμε είναι άνθρωποι που ακτινοβολούν την προσωπικότητά τους περισσότερο από την ιδεολογία τους», παρατηρεί ο Γιώργος Νταλάρας. «Εφόσον υπάρχει κρίση στην οραματική, ιδεαλιστική τραγουδοποιία, προκύπτει θέμα ανάγκης να εστιάσουμε πλέον στα πρόσωπα. Αυτό είναι καλό. Πολύς κόσμος ακούει κάποιον που τραγουδάει δεκαετίες, λίγος τον γνωρίζει. Ίσως λοιπόν οι παραστάσεις στο “Παλλάς” είναι και μια εμφάνιση καθορισμού στίγματος. Αυτό για μένα παρότι ακούγεται νεανικό είναι το καλύτερο που μπορώ να υποσχεθώ. Να δούμε ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που τραγουδάει όλα αυτά τα χρόνια και για τον οποίο ακούστηκαν τόσα θετικά και αρνητικά. Είναι ένα όμορφο, δημιουργικό ρίσκο».