Νέοι Δίσκοι

Μάχες στα χιπ χοπαλώνια

Ένα καζάνι που βράζει- και δεν αναδύει πάντα τις καλύτερες μυρωδιέςείναι το χιπ χοπ ή έτσι φαίνεται από δω που βρίσκομαι, με θέα τις τελευταίες εξελίξεις. Όμως, να που διακρίνεται φως στο τούνελ. Το λέω, γιατί και το προμόσιον έχει τα όριά του- τα τεντώσαμε όσο πήγαινε. Ήρθε ο ράπερ και έγινε Ντίσνεϊ κλαμπ και αυτοκόλλητο σε κορνφλέικς. Μην κουνήσεις το πακέτο απότομα, η ποπ κουλτούρα κοιμάται. Οπότε, ποιος ο λόγος να κοπιάζει ο καλλιτέχνης; Το κοινό των ριάλιτι το έχει με το ένα ή το άλλο κόλπο. Το χιπ χοπ μπάζει νερά, από τις τρύπες που άνοιξαν οι πονηριές του. Κάποιοι όμως πήδηξαν στη θάλασσα και κολυμπάνε για στεριά σε στέρεες βάρκες.

K anye W est «Graduation»
(U niversal)
Οι δυο τους, λοιπόν, Κanye και 50 Cent είπαν να συγκρουστούν για μια θεαματική επιστροφή, μην τυχόν και κοιτάει αλλού ο κόσμος. Ο ένας έριξε το γάντι, ο άλλος το σήκωσε. Νικητής; Όποιος πουλήσει περισσότερο (αν θέλεις τηλεθέαση, θα το υπομείνεις). Μετά τα μάζεψαν, είπαν πως είναι αστείο. Αλλά η επόμενη μέρα περίμενε με το στόμα ανοιχτό και τα δόντια ακονισμένα. Γιατί, στην ουσία, ούτε μια «λούπα» δεν έπεσε στην τύχη.

Ο τελειομανής Γουέστ βρίσκει πρόφαση το ραπ, αλλά το παιχνίδι παίζεται αλλού. Στο πείσμα του να βγάλει τον ήχο του αψεγάδιαστο και διαφορετικό. Ελάτε τώρα, δεν μπορεί να πιστέψατε τα φούμαρα. Η μουσική μιλάει μόνο στον καθένα ξεχωριστά. Σόουλ που γίνεται ποπ, φίνα «μαύρη» μπαλάντα, φάνκι ρυθμός, με στρας από ελεκτρόνικα (και άγγιγμα Daft Ρunk), πιάνο σε σελοφάν μελαγχολίας (από τον Κρις Μάρτιν των Coldplay)

και οι Lil Waine, Μos Def, Dwele σε ρόλο «γκεστ».

Αν μετά το College Dropout και το Late Registration, ο Κάνιε σχόλαγε, θα ήταν η πιο αυτοκτονική πορεία στη σύγχρονη μουσική σκηνή. Και σωστά, δεν μου είχε φανεί τέτοιος τύπος.

Οι ρομαντικοί μπορεί να αραίωσαν τελευταία και μόνο οι επιστήμονες να μελετούν με τρόμο τη φύση, αλλά ο Κάνιε μάλλον έχει ακόμη κρατήσει κάποιες σχέσεις με αυτούς.

Πώς αλλιώς θα έλεγε και θα γινόταν πιστευτός: «She don΄t believe in shooting stars/ but she believes in shoes and cars». Το Flashing Lights τον οδηγεί στο Ηomecomingκαι πάλι στο Σικάγο του- την ξεχωριστή Graduation ημέρα. Ο Κάνιε κάνει στο χιπ χοπ… λιποαναρρόφηση. Πετάει στο καλάθι όλες τις λιπαρές, βλαβερές του ουσίες.


Δυτικά (West) του Κάνιε (Κanye)

● Γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1977 στην Ατλάντα.

● Μεγάλωσε στο Σικάγο, όπου μετακόμισε με τη μητέρα του, όταν οι γονείς χώρισαν.

● Κanye σημαίνει «μοναδικός» στα σουαχίλι.

● Ξεκίνησε σαν παραγωγός καλλιτεχνών όπως οι Έμινεμ, Αλίσια Κις, Τζον Λέτζεντ, Τζέι Ζ. ● Πολλές εταιρείες αρνήθηκαν να τον στηρίξουν, γιατί δεν είχε το στυλ του δρόμου που είχαν οι ράπερ.

● Άλμπουμ: «College Dropout», «Late Registration», «Graduation».

● Σχεδιάζει τη δική του σειρά ρούχων, την Pastelle Clothing. ● Φωτογραφίζεται στο εξώφυλλο του Rolling Stone, σαν Ιησούς με ακάνθινο στεφάνι.

● Γράφει για μόδα στο περιοδικό «Complex».

● Ανέλαβε πολλές πρωτοβουλίες για τους πληγέντες από τον Κατρίνα και κατά του Μπους.

● Σε όλα τα άλμπουμ του εμφανίζεται ένα αρκουδάκι.


Και τα ρέστα δικά σου

Εντελώς δικά σου. Αγχώθηκα. Και όσο και αν κατανοώ την ανάγκη του καθένα να κάνει την υπέρβασή του, στην περίπτωση της Μ.Ι.Α (βλέπε νέο άλμπουμ «ΚΑLΑ» ) κρατώ αποστάσεις, μπερδεμένη ανάμεσα σε τράιμπαλ παραλήρημα, «ελέκτρο» σαλάτα, γιουροβιζιονική ρεβάνς και πουλάκια στον αέρα. Κάτι είχε στο μυαλό της η μικρή από τη Σρι Λάνκα Βρετανίδα, αλλά ίσως ήταν καλύτερα να μείνει εκεί.

Στο μυαλό του Αντρέ 3000 πάντως, πάντα μ΄ άρεσε να ψάχνω (όπως θα μ΄ άρεσε και στην ντουλάπα του εκκεντρικού ράπερ από την Ατλάντα). Τα νεώτερά του έρχονται όχι από τους Οutkast- βασικό όχημα δημιουργίας του- αλλά από μια τρελή σειρά κόμικς που έχει δημιουργήσει ο Αντρέ, το «Class Οf 3000», όπου παρακολουθούμε τις περιπέτειες δασκάλου μουσικής και τζαζ/χιπ χοπ σταρ ονόματι Sunny Βridges. Απολαυστικό και παιχνιδιάρικο το σάουντρακ με τον Αντρέ στον ρόλο του Σάνι και μια καταπληκτική κομπανία που οργώνει τη σόουλ, τα μπλουζ και τις αρωματισμένες μουσικές του Νότου.


Έχεις πενήντα λεπτά;

Εδώ είμαστε σε πιο κινηματογραφικό σκηνικό. Το οποίο αρχίζει με μια μικρή αντάρα και μπαμ! «Μy gun go off»- και ωχ «man down»- και βιάσου, δεν έχουμε καιρό για χάσιμο- τρέχα άκρη άκρη και «Straight to the bank» και- με πιάνεις δικέ μου;«είμαι ο Curtis (τίτλος του έργου επίσης), έτσι με φώναζε η μαμά», λέει ο «δικός μας» με το άλμπουμ που (κατά την ταπεινή μου γνώμη) φέρνει τον 50 Cent ξανά στα πράγματα. Για διαφορετικούς λόγους από τον Κάνιε, πέρασα πάρα πολύ ωραία με τον 50 που έστησε ολόκληρο σενάριο, bang. bang κ.λπ., ξεσκονίζοντας και τον ρυθμό ώστε να προχωρήσει το δικό του ραπ λίγο παραπέρα. Πιο «μαύρος» ήχος με τα γνωστά κλισέ που μπουκώνουν τα ηχεία και που αν έλειπαν, θα ήταν ρυζόγαλο χωρίς γάλα. Τα παλιά τατού πάντα θα φαίνονται.