Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Όταν το μικρό δεν μπορεί να γίνει μεγάλο…

Έφθασε στα χέρια μου επιστολή του συγγραφέα, μεταφραστή (και κινηματογραφιστή πλέον) Αχιλλέα Κυριακίδη, για τα διαδραματισθέντα στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, υπό τον τίτλο «Εν θερμώ», και την παραθέτω δίχως σχόλια:

«Επιστρέφω από το Φεστιβάλ Μικρής Ηλικίας Δράμας, όπου συμμετείχα με την ταινία μου Εσωτερικό,νύχτα (όχι, ο τίτλος δεν έχει να κάνει με τη διαύγεια που επικράτησε στις κρίσεις των μελών της Κριτικής Επιτροπής), και τα συναισθήματά μου είναι γοητευτικώς ανάμεικτα. Από τη μία, χαίρομαι που όχι μόνο μου επέτρεψαν να συμμετάσχω, αλλά και δεν με γκρεμοτσάκισαν στον Καιάδα του ηλικιακού ρατσισμού. Από την άλλη, θλίβομαι για την παντελή έλλειψη γενναιοδωρίας εκ μέρους των μελών της Κριτικής Επιτροπής.

Εξηγούμαι. Το 1990, η τότε Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ στην οποία είχα την τιμή να συμμετάσχω (με πρόεδρό της τον ευγενή Κώστα Αριστόπουλο), είχε καθιερώσει, πριν από την ανακοίνωση του τελικώς βραβευόμενου δημιουργού ή συντελεστή μιας ταινίας, να διαβάζονται και τα ονόματα τεσσάρων άλλων που διεκδίκησαν το συγκεκριμένο βραβείο, αλλά «έχασαν» στο νήμα της τελικής ψηφοφορίας. Η τακτική αυτή, που συνεχίστηκε για πολλά χρόνια, δεν σκόπευε παρά στο να τονώσει το ηθικό όλων των δημιουργών που παίρνουν μέρος στο Φεστιβάλ, να επιβραβεύσει την προσπάθειά τους και να δείξει ότι η δουλειά τους απασχόλησε, έστω, αυτούς που τάχθηκαν να την αξιολογήσουν. Στη φετινή τελετή απονομής, και παρ΄ ότι ο πρόεδρος αυτής της μεμψίμοιρης επιτροπής, Κυριάκος Κατζουράκης, στο σκεπτικό του καταδίκασε τον θεσμό των βραβείων (!), είναι ζήτημα αν σε πέντε όλα κι όλα βραβεία και τιμητικές διακρίσεις ακούστηκε κι άλλο ένα ( ένα!) όνομα εκτός απ΄ αυτό που τελικώς βραβεύτηκε.

Μεταξύ των πολλών μικρών εγκλημάτων, ας σημειωθεί η απουσία παραμικρής μνείας στην ταινία Για το όνομα του σπουργιτιού του Κύρου Παπαβασιλείου που εκπροσώπησε την Ελλάδα στις Κάννες(!). Ουαί υμίν, μικρόψυχοι! Αχιλλέας Κυριακίδης».

Για την αντιγραφή, Φοίβη
Στα μαύρα τα σκοτάδια, μπρρρρρρ

Αγαπητή Φοίβη, Βράδυ, γύρω στις 9.30, κάνω με μια φίλη μου βόλτα στην οδό Σταδίου, στο ύψος της Πλατείας Κλαυθμώνος. Ο κεντρικός δρόμος ολόφωτος, με αρκετό κόσμο που περιδιαβαίνει. Τότε, αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς το κάτω μέρος της πλατείας, προς τη μεριά των Αγίων Θεοδώρων, για να φάμε σε εστιατόριο που υπάρχει εκεί. Η πίσω πλευρά της πλατείας ολοσκότεινη, ολοβρώμικη, μυρίζουν παντού ούρα και διακρίνουμε στα πέτρινα παγκάκια να ξαπλώνουν…

ανθρώπινες σκιές (ναρκομανείς, άστεγοι). Επιταχύνουμε το βήμα μας, νιώθουμε ένα ακαθόριστο συναίσθημα φόβου, παρ΄ όλο που δεν έχουμε- καμία από τις δύοφοβίες. Αυτή δυστυχώς είναι η «πίσω πλευρά του φεγγαριού», σ΄ όλους τους κοινόχρηστους δημοτικούς χώρους (άλση, πάρκα, πλατείες). Η βιτρίνα και η αθλιότητα. Ακούει, άραγε, ο για άλλα θέματα λαλίστατος δήμαρχος Αθηναίων; Κάτια Σαββίδου, Νεάπολη Αθήνας Δεν προλαβαίνει να ακούσει, αγαπητή Κάτια. Έχει άλλες δουλειές, με φούντες. Να εκπολιτίσει τους δημότες με τόοοοοσες πολλές και πάρα πολύ σοβαρές εκπολιτιστικές, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις (το ότι σ΄ αυτό το γαϊτανάκι είναι δεμένα μόνο δύο, το πολύ τρία, γραφεία μετακλήσεων, που εμφανίζονται πάντοτε με «χορηγία» του Δήμου Αθηναίων είναι απολύτως, μα απολύτως, συμπτωματικό). Επίσης, έχει να ντρεσάρει τους «μάγκες» της Δημοτικής Αστυνομίας, για να τα βάζουν με τους ταλαίπωρους μαύρους μικροπωλητές της Ερμού (το ότι αφήνει τα τραπεζοκαθίσματα συγκεκριμένων κέντρων στην πλατεία Μοναστηρακίου, ας πούμε, να επεκτείνονται ανενδοίαστα είναι επίσης απολύτως, μα απολύτως, συμπτωματικό) και να επεκτείνει την εισπρακτική πολιτική του δήμου από καφετέριες, ταβέρνες και άλλα τινά, εις βάρος κάθε ελεύθερου χώρου των δημοτών. Σσσσ, μην ταράζετε την ηρεμία του.


Ηollow η ώρα

Αγαπητή Φοίβη Πριν από λίγες μέρες μετέφρασες το όνομα κορυφαίου υπουργού ως horsehat. Λάθος. Δεν είναι σύνθεση ίππου και σκούφου. Πρόκειται για σύνθεση δύο επιθέτων: άλογος + κούφιος = αλογοσκούφιος και με απλοποίηση κατά το Ιούνιος Ιούνης σε αλογοσκούφης. Τώρα, μπορείς να δώσεις την αγγλική απόδοση; Το πρώτο είναι mindless. Το δεύτερο;

Με διασκευαστικούς χαιρετισμούς, Στάθης Ηollow, να υποθέσω, αγαπητέ Στάθη; Μindless + Ηollow εννοείτε; Κάτι σαν τον μύθο του ακέφαλου καβαλάρη του Τιμ Μπάρτον, Sleepy Ηollow; Από τη σκούφια, δηλαδή, περνάμε στο ακέφαλον; Με φοβίζετε με τους διασκευαστικούς υπαινιγμούς σας.

Κούφια η ώρα. Ή μάλλον hollow the time, που λέμε και στην Ελλαδίτσα. Με κάτι τέτοια, Ι will take the mountains…