«Ο μεταφραστής είναι προδότης δίχως πρόθεση»

«Γλώσσα της Ευρώπης είναι η μετάφραση», έχει πει ο Ουμπέρτο Έκο. Και πράγματι, η Ευρώπη είναι μοναδικό παράδειγμα ενός εν ευρεία εννοία ενιαίου πολιτισμικού χώρου όπου ομιλούνται 27 γλώσσες. Στην Πάρο (στο Σπίτι της Λογοτεχνίας) και στην Αθήνα συναντήθηκαν τα μέλη του προεδρείου του RΕCΙΤ, του Ευρωπαϊκού Δικτύου Διεθνών Κέντρων Λογοτεχνικής Μετάφρασης, με την οργανωτική φροντίδα του ΕΚΕΜΕΛ, του ελληνικού αντίστοιχου κέντρου.

«Μεταφραστής είναι ένας συγγραφέας που δεν έχει τίποτα να πει», έλεγε χθες ο πρόεδρος του δικτύου, ο Ολλανδός μεταφραστής Πέτερ Μπέρσμα, μεταφραστής στα ολλανδικά συγγραφέων όπως ο Ουίλιαμ Φόκνερ και ο Τζ. Μ. Κούτσι. «Βέβαια, ο μεταφραστής, από τεχνική άποψη, πρέπει να είναι καλύτερος από τον συγγραφέα, γιατί πρέπει να έχει την ικανότητα να μεταφράζει σε πολλά διαφορετικά στυλ. Για μένα ο τέλειος μεταφραστής πρέπει να είναι εντελώς αόρατος».

«Ο μεταφραστής είναι προδότης δίχως πρόθεση», είπε από τη μεριά της η Βελγίδα μεταφράστρια Φρανσουάζ Βιλμάρ. «Η πιστή μετάφραση συχνά είναι αδύνατη. Ο μεταφραστής πρέπει να προδώσει το πρωτότυπο και να αποδώσει το κείμενο με άλλα εργαλεία που διαθέτει η δική του γλώσσα».

Στα προβλήματα μετάφρασης των Επιστημών του Ανθρώπου στάθηκε η Γαλλίδα μεταφράστρια Φρανσουάζ Καρτανό. «Υπάρχει έλλειμμα εξειδίκευσης στην εκπαίδευση σε σχέση με τη μετάφραση», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι τομείς όπως οι κοινωνικές επιστήμες, η αρχιτεκτονική και η ψυχανάλυση απαιτούν ειδικές γνώσεις από τους μεταφραστές, τομέας στον οποίο υπάρχει πρόβλημα σχεδόν παντού στην Ευρώπη.