Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ό,τι δεν καίγεται, τσιμέντο να γίνει

Καλά τραβάει στον δρόμο που άνοιξε η σημερινή ελληνική πρωτεύουσα η πρώτη πρωτεύουσα της σύγχρονης Ελλάδας, το Ναύπλιο. Όχι όμως στα καλά της. Στα αρνητικά της την εζήλωσε τη δόξα της και θέλει να της μοιάσει, με τη βοήθεια των δημοτικών αρχόντων της.

Σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλίου, με απόφαση της πλειοψηφίας (καταψήφισε μόνον ένας συνδυασμός της αντιπολίτευσης) και με εισήγηση του ίδιου του δημάρχου, όπως λέγεται, έγινε άλλος ένας αποχαρακτηρισμός χώρου για πράσινο στην πόλη.

Ένα οικόπεδο έκτασης 437,5 τ.μ., στη στροφή της οδού Ασκληπιού προς την Αγία Μονή, αποχαρακτηρίστηκε με τηνεντυπωσιακή, ομολογουμένωςαιτιολογία ότι «ο δήμος δεν έχει λεφτά να πληρώσει».

Οι δημοτικοί αρχόντοι έχουν προτείνει, ανενδοίαστα όπως φαίνεται, να αποχαρακτηριστούν από κοινόχρηστοι χώροι και χώροι πρασίνου και να κτιστούν (τσιμέντο να γίνουν!) πολλά οικόπεδα που βρίσκονται στο σχέδιο πόλης, όπως 8.752 τ.μ. δίπλα στο στρατόπεδο και 4.614 τ.μ. στη διασταύρωση των οδών Μεσολογγίου και Προφήτη Ηλία, ενώ έχουν ήδη εκποιηθεί για οφειλές του δήμου τρία οικόπεδα στην περιοχή Ροδίου και έπεται συνέχεια.

Μόνον ένα, στη διασταύρωση των οδών Προφήτη Ηλία, Χαριλάου Τρικούπη και Αγ. Αδριανού έχει μείνει, αλλά και γι΄ αυτό δεν έγινε μέχρι σήμερα τίποτα- μέχρι να φτάσει κι αυτό… τσιμέντο να γίνει.

Να είναι άραγε «ανάπτυξη» (όπως, στρεβλώς, δικαιολογούνται όλοι όσοι τσιμεντοποιούν ανερυθρίαστα τη σύγχρονη Ελλάδα, εκποιώντας κάθε νησίδα πρασίνου που δεν την έχουν ζώσει οι φλόγες…) ή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, σε μια τόσο όμορφη πόλη, πρώτη πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους, που κάποιοι φαίνεται έχουν βαλθεί να την ασχημίσουν με μπετόν;


Η ανάγκη της σιωπής

Αγαπητή Φοίβη Δεν μπορεί να έχει προτεραιότητα το ποιος, αλλά το ποιο. Δεν μπορεί να μην καταγράφεται η απομάκρυνση από τα καθημερινά προβλήματα του λαού και να μας απασχολεί με ποιον θα έχουμε το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα μόνο.

Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει βάλει ψηλά τον πήχυ και όχι ο λαός. Τα στελέχη που συντρόφευσαν τον Ανδρέα στο πολιτικό του ταξίδι υπήρξαν ικανά, όχι όμως του ιδίου βεληνεκούς. Όμως πρέπει να έμαθαν κάτι που είναι νομοτέλεια στην πολιτική: όταν φεύγει ο μεγάλος ηγέτης, μόνο η συνεργασία, η ενότητα και το όραμα που άφησε κληρονομιά πρέπει να είναι οδηγός. Κάθε άλλη σκέψη αποδεικνύεται καταστροφική.

Αυτό έλειψε- και ο κόσμος το έβλεπε, όχι όμως και τα στελέχη. Όσο και να ψάχνουν για τις αιτίες, απλώς θα αναλώνονται στην καταγραφή συμπεριφορών και παραλείψεων των άλλων. Δεν είναι δυνατόν να προσπαθούν να φορέσουν το κουστούμι του Ανδρέα για να γίνουν σαν αυτόν.

Ας υπηρετήσουν απλά τον σοσιαλισμό και τον λαό που επικαλούνται, και στον οποίο στρέφονται ζητώντας με την ψήφο του να νομιμοποιήσει τις φιλοδοξίες τους. Η ζωή μας δεν είναι όπως ήταν το 1981- ούτε βέβαια και οι ανάγκες μας. Ας τολμήσουν να προτείνουν στην κοινωνία το νέο κοινωνικό-δίκαιο-σύγχρονο κράτος. Ας εκφράσουν όλες τις κοινωνικές ομάδες με ευαισθησία και τόλμη. Ας δημιουργήσουν ξανά τα εργαστήρια (τοπικές οργανώσεις που συζητούν, όχι που νέμονται εξουσία) του πολιτικού προβληματισμού. Δεν τους θέλει ο κόσμος όταν υποδύονται τους σοφούς. Και όταν στρέφονται στην ετυμηγορία του λαού να μπορούν να πουν ότι αδυνατούν να εκπληρώσουν την ευθύνη που ανέλαβαν εκλεγόμενοι στο Συνέδριο του κόμματος. Δεν θέλω να είμαι με τον έναν ή τον άλλον. Ας είμαστε όλοι μαζί. Επιτέλους, ας διαβάσουν Ιστορία.

Αλέξανδρος Ηλιόπουλος «Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία/ πώς η ιστορία γίνεται σιωπή» τραγουδά ο Δημήτρης Μητροπάνος τους στίχους του Άλκη Αλκαίου στη «Ρόζα» του Θάνου Μικρούτσικου, αγαπητέ Αλέξανδρε. Κι αυτό λέει πολλά. Όσα και η σιωπή…


Φθινοπωρινές ψιχάλες

Αγαπητή Φοίβη, Στοργικός πατέρας πολιτικού τζακιού εμίλησε… και είπε πως το παιδί δεν κάνει για πρωθυπουργός. Θα το έχει πει στα κανάλια και δέκα φορές ίσως, για να το εμπεδώσουμε. Σίγουρα όμως αν κάποιος τον ρωτήσει αν η κόρη ή και ο εγγονός του κάνουν για πρωθυπουργοί θα απαντήσει καταφατικά κι ας πέφτουν καρπαζιές στον ΟΗΕ, κι ας παρουσιάζουν- κατά την οικογενειακή παράδοση- το Σκοπιανό φτύσιμο σαν φθινοπωρινή ψιχάλα.

Όλοι εμείς οι σκεπτόμενοι Έλληνες, που χρόνια τώρα γνωρίζουμε τον βίο και την πολιτεία του, του απαντάμε πως για να το λέει εκείνος θα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Και του συστήνουμε από τον υιό του αντίπαλου τζακιού, έστω και στα γεράματα, να διδαχθεί κάτι, όπως το ήθος και την έμφυτη ευγένεια.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Βασίλης Αλεξ., Πελασγία Πρωτομηνιά βρήκατε να την κάνετε την παρατήρησή σας, αγαπητέ Βασίλη; Δεν σας έχουν πει πως δεν είναι και ό,τι πιο γουρλίδικο να αναφέρεστε σε κάποιες πολιτικές οικογένειες και ειδικότερα σε κάποια αειθαλή μέλη τους; Φτου σκόρδα!

Κ αι δεν σας έχουν πει ότι δεν κάθονται να διδαχθούν ούτε στα γεράματα ούτε στη νιότη τέτοια, γιατί είναι ψιλά γράμματα και έχουν άλλες δουλειές , με φούντες, οι άνθρωποι;