Δύσκολη, αλλά αναγκαία επιλογή νίκης

Η επιλογή ηγεσίας στα κόμματα εξουσίας γίνεται με δύο αλληλοσυμπληρούμενα κριτήρια. Ποιος είναι αυτός που διασφαλίζει νικηφόρα προοπτική στην παράταξη και ποιο πολιτικό πλαίσιο εξυπηρετεί καλύτερα αυτή την προοπτική. Το ΠΑΣΟΚ με την αποφασιστική συμβολή της Άννας Διαμαντοπούλου έφτιαξε πρόγραμμα που συνάντησε καθολική αποδοχή. Δεν επικρίθηκε το πρόγραμμα αυτό ως ανεπαρκώς αριστερό, απλώς δεν αξιοποιήθηκε εκλογικά. Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι πρέπει να ξεκινήσουμε εκ του μηδενός την πολιτική συζήτηση μάλλον θέλουν να υποβαθμίσουν το πρώτο κριτήριο που παραπέμπει στον ρόλο της προσωπικότητας. Στον νέο πρόεδρο δεν θα δοθεί λευκή επιταγή, όχι μόνο γιατί υπάρχει το πρόγραμμα, αλλά κυρίως επειδή υπάρχει αρνητικό προηγούμενο. Η έλλειψη πολιτικών διαδικασιών και η απουσία σαφούς πολιτικού και ιδεολογικού στίγματος ήταν το αποτέλεσμα της λευκής επιταγής που δόθηκε στη σημερινή ηγεσία.

Να συζητήσουμε λοιπόν όσο χρειάζεται και για όλα. Κυρίως όμως για το τι ηγεσία και συγκεκριμένες πολιτικές χρειάζονται ώστε να πάμε μπροστά. Απόπειρες αναψηλάφησης του 2004 και του 2000 με πρόδηλο στόχο να ενοχοποιήσουν την περίοδο 1996- 2004 ως πηγή των σημερινών προβλημάτων δεν βοηθούν. Αντιθέτως, στοίχισε εκλογικά στο ΠΑΣΟΚ ο δισταγμός της ηγεσίας του να αντιπαραβάλλει στα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης Καραμανλή το σημαντικό έργο των κυβερνήσεων της περιόδου 1996- 2004. Το 2007 δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με το πρόγραμμα και την ανθρωπογεωγραφία του 1996, ούτε πολύ περισσότερο με τα αντίστοιχα της δεκαετίας του ΄80. Η κοινωνία και σχεδόν όλες οι φυλές του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι ήρθε η ώρα του Βαγγέλη Βενιζέλου. Οι θέσεις του για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστερής πλειοψηφίας, για μη φοβική αντιμετώπιση της παγκοσμιοποίησης, για την υπεράσπιση των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων και για ισχυρή θέση της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο αποτελούν επαρκή βάση εσωτερικής συνεννόησης και εξωστρεφούς δράσης. Υπάρχουν σημεία διαφωνίας από το παρελθόν και ουδείς απαλλοτριώνει τις ιδιαίτερες απόψεις του σε επιμέρους θέματα. Αυτά καθιστούν δύσκολη την αναγκαία απόφαση. Όμως προτιμώ χίλιες φορές ένα καθαρό στίγμα, με πλειοψηφίες και μειοψηφίες, παρά ένα σύννεφο συναίνεσης χωρίς αιχμές που οδηγεί σε απώλεια στίγματος και σύγχυση. Δεν πιστεύω ότι στην παρούσα φάση το κύριο είναι η καταγραφή μιας «καθαρής» πλατφόρμας ώστε να χωρέσει το σύνολο των δικών μου απόψεων. Γι΄ αυτό δεν πιστεύω σε «τρίτο πόλο» παρ΄ όλη την εκτίμηση και πολιτική συγγένεια που έχω με στελέχη που βρέθηκαν αυτές τις μέρες στο επίκεντρο της σχετικής συζήτησης.

Αυτό που μπορούμε όλοι να διασφαλίσουμε- και πρώτα βέβαια ο νέος πρόεδρος – είναι η ουσιαστική δημοκρατική λειτουργία των οργάνων και των οργανώσεων του Κινήματος, η ολική επαναφορά της πολιτικής στο εσωτερικό ενός μεγάλου οργανισμού. Έτσι το ΠΑΣΟΚ θα επανασυνδεθεί με τον ριζοσπαστισμό της νέας γενιάς και θα ενοποιήσει τα αιτήματα των διαφόρων κοινωνικών ομάδων που πρέπει να εκπροσωπεί ένα πλειοψηφικό κόμμα της Κεντροαριστεράς.