ΜΑΤΙΕΣ Βρωμιάρηδες

Γράφω συχνά σ΄ αυτή τη στήλη για το πόσο βρώμικη πόλη είναι η Αθήνα. Και νοσταλγώ την προολυμπιακή εποχή, που για ένα μικρό- δυστυχώς- διάστημα, κυκλοφορούσες στο Σύνταγμα, στην Ομόνοια, στον Κεραμεικό, την Ακρόπολη, αλλά και στις ακραίες συνοικίες και δεν έβλεπες ούτε ένα τοσοδά σκουπιδάκι στους δρόμους. Θα το πω κι ας ξινίσουν τα μούτρα τους ορισμένοι: είμαστε βρωμιάρηδες! Δεν έχουμε συνηθίσει να φροντίζουμε για την καθαριότητα του περίγυρού μας. Καπνίζουμε και πετάμε τη γόπα στο πεζοδρόμιο, ρίχνουμε το άδειο πακέτο στα μπάζα της διπλανής οικοδομής, αφήνουμε τη νάιλον τσάντα με τα λέπια, τα κόκαλα και τα κεφάλια των ψαριών, όπου λάχει. Αρκεί να μη μας δει κανένα μάτι και μας ψιλοξεφωνίσει…

Ο Δήμος Αθηναίων εφαρμόζει, εδώ κι έναν χρόνο, πρόγραμμα ανακύκλωσης απορριμμάτων. Έχει αγοράσει, με τα λεφτά μας που δεν τα πονάμε, 2.000 κάδους ανακύκλωσης (μπλε), 100 κώδωνες συλλογής χαρτιού και χαρτονιού και 300 ανοξείδωτους κάδους συλλογής τριών ρευμάτων, για πλαστικό, γυαλί, χαρτί και αλουμίνιο. Επιπλέον, διαθέτει και 25 ολοκληρωμένα κέντρα ανταποδοτικής ανακύκλωσης. Κι όμως: ενώ η σαβούρα, από σπίτια, μαγαζιά, βιοτεχνίες κ.λπ. μπορεί να «μπαζώσει» τον μισό Σαρωνικό, που λέει ο λόγος, το ανακυκλώσιμο υλικό που ρίχνουμε στους κάδους, είναι 40 τόνοι τη μέρα! Ψίχουλα, δηλαδή…

Υπάρχουν μαγαζιά που πετάνε τα εμπορικά τους απορρίμματα, χωρίς να τα δένουν για να μειώσουν τον όγκο τους. Αποτέλεσμα: οι κάδοι ξεχειλίζουν με την πρώτη. Υπάρχουν πολίτες, που πετάνε όλα τα σκουπίδια τους στους μπλε κάδους.

Αποτέλεσμα: οι μπλε κάδοι ξεχειλίζουν, επίσης, γρήγορα και μετά γίνεται πολύ δύσκολος ο διαχωρισμός του ανακυκλώσιμου υλικού. Υπάρχουν, τέλος, καταστήματα «υγειονομικού ενδιαφέροντος» που βγάζουν τα απορρίμματά τους στον δρόμο, όποτε να ΄ναι και σε ακατάλληλες σακούλες, ενώ οφείλουν να κάνουν αυτή τη δουλειά την ώρα που περνάνε τα απορριμματοφόρα.

Ο δήμος, όπως με πληροφορεί ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Γιώργος Δημόπουλος, σκοπεύει να τριπλασιάσει (6.000) τους μπλε κάδους, ώστε κάθε δημότης να μπορεί να τους βρίσκει σε απόσταση 100 μέτρων από το σπίτι του. Θα αγοράσει, ακόμη, 400 ανοξείδωτους κάδους τριών ρευμάτων και θα αυξήσει τον αριθμό των ολοκληρωμένων κέντρων ανταποδοτικής ανακύκλωσης, σε 100. Πράγματι, ο δήμος καταβάλλει προσπάθειες. Ελάχιστα πράγματα, όμως, θα πετύχει, αν εμείς οι πολίτες δεν αλλάξουμε νοοτροπία, δεν αλλάξουμε συνήθειες. Με δυο λόγια: αν δεν καταλάβουμε ότι είναι απαράδεκτο να ζούμε μέσα στη βρώμα…