«Ο Μπρους δεν κάνει το Αφεντικό σε μένα»

Κάποιοι πιστεύουν πως η Πάτι Σκιάλφα, που το τρίτο της προσωπικό άλμπουμ «Ρlay it as it lays» κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες, χρωστάει τη μουσική της σταδιοδρομία στους οικογενειακούς δεσμούς της με το «Αφεντικό» Μπρους Σπρίνγκστιν (είναι η σύζυγός του). Η αλήθεια είναι πως ο τραγουδοποιός που της άνοιξε τον δρόμο προς τη μουσική δεν ήταν άλλος παρά ο παππούς της Τζερόμ Μόρις.

«Οι γονείς μου εργάζονταν γι΄ αυτό περνούσα πολλές ώρες με τον παππού και τη γιαγιά μου. Εκείνος καθόταν στο πιάνο και μου έλεγε “Ποιο φινάλε προτιμάς;” κάνοντάς με να αισθάνομαι πως έγραφα τα τραγούδια μαζί του», θυμάται η Πάτι Σκιάλφα. «Κάποτε, όταν είχε πιει, είπε “Έπαιξα για βασιλιάδες” και όλοι κουνήσαμε το κεφάλι μας συγκαταβατικά, αλλά ήταν η αλήθεια. Το κατάλαβα πριν από μερικά χρόνια».

Ακόμη κι αν αρχικά δεν αποδέχτηκε το μέγεθος της μουσικής προσωπικότητας του παππού της (που έγραφε επιτυχίες για τη Μαίρη Λόιντ, σταρ του μιούζικ χολ), η Σκιάλφα γοητεύτηκε από τον κόσμο του.

«Με επηρέασε πολύ» λέει. Σπούδασε μουσική στη Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι.

Η γνωριμία της με πολλούς σημαντικούς μουσικούς στη διάρκεια των σπουδών της και μετά τη βοήθησε να δημιουργήσει ένα ισχυρό και αυτόνομο μουσικό σήμα, που δεν θα μπορούσε να επισκιασθεί από την ισχυρή μουσική προσωπικότητα του συζύγου της, ο οποίος δίνει το «παρών» στο νέο της άλμπουμ.

«Όταν του ζήτησα για πρώτη φορά να παίξει σε ένα από τα άλμπουμ μου», λέει η Σκιάλφα, «ήταν ξεκάθαρο ότι μπορούσαμε να συνεργαστούμε και δεν θα ήταν και για μένα “το Αφεντικό”. Τώρα πια, όταν μπαίνει στο στούντιο μαζί μας είναι δεδομένο και απαράβατο ότι εμείς, εγώ και ο παραγωγός μου, κάνουμε την παραγωγή και έχουμε τον πρώτο λόγο και όχι εκείνος».

Η Πάτι Σκιάλφα έχει μια ευκολία στη μελωδία. «Μπορείς να με βάλεις στη σκηνή και να μην ξέρω καν τα λόγια ενός τραγουδιού και να το κάνω να φαίνεται σαν να τα ξέρω», λέει. «Δεν κορδώνομαι- θα προτιμούσα άλλα πράγματα να μου έρχονταν τόσο εύκολα και φυσικά».

Τα μουσικά γονίδια της Σκιάλφα και του Σπρίνγκστιν πέρασαν στην επόμενη γενιά. Εκείνη θυμάται με περηφάνια την ημέρα που ο μικρότερος γιος τους Σαμ επιχείρησε, στα 12 χρόνια του, να τραγουδήσει στον δρόμο με τον φίλο του Όλιβερ. «Τους βλέπαμε από απέναντι και τον κόσμο να τους δίνει λεφτά. Γύρισα στον Μπρους και είπα “Συγγνώμη, αλλά πρέπει να το κάνω”. Και του φώναξα: “Σαμ, πες τους ευχαριστώ”…».