«Θα γεράσω, στο σκοτάδι του μαγαζιού σου…»

«Η ΠΟΙΗΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ
ΠΑΛΑΙΟΣ
ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ
ΛΕΓΕΙΝ»,
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΙΜΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ
Γενέτειρα: Αθήνα 1949 Σπουδές/ Σταδιοδρομία: Σπουδάζει Μεσαιωνική και Νέα Ελληνική Φιλολογία σε Θεσσαλονίκη και Βουδαπέστη. Κάτοικος Φλωρίνης, όπου διδάσκει Λογοτεχνία στην Παιδαγωγική Σχολή. Αν γίνει εύπορος θα μετακομίσει, λέει, πάραυτα στο αθηναϊκό κέντρο.

Γούστα: Διαβάζει Κάλβο και Βιζυηνό με μεγαλύτερη ευχαρίστηση απ΄ ό,τι Σολωμό και Παπαδιαμάντη. Παρομοίως προτιμά τον Βαλτινό από τον Μάρκες και τον Σκαρλάτι από τον Χέντελ. Δεν θέλει ν΄ ακούει Πουλόπουλο, Νταλάρα, Πάριο και Μότσαρτ.

Τρόπος ζωής: Διαιτάται την ημέρα με τις δουλειές και αργά το βράδυ βλέπει τηλεόραση. Του αρέσει να καπνίζει και προτιμά το τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο (έχει δημοσιεύσει στίχους επ΄ αυτού· φυλάσσει εξάλλου εγκώμιο του καπνίσματος χειρογραφημένο από τον ποιητή Θεοδόση Νικολάου).

Επιρροές: Το σχολικό Συντακτικό της Αρχαίας του Αχιλλέως Τζαρτζάνου, ο Καβάφης και ο Κάτουλλος, η οικιακή καθαρεύουσα, το μεταφρασμένο στα ελληνικά κλασικό μυθιστόρημα, οι εφημερίδες.

Σιωπή: Για μιαν ενδιάμεση 15ετία δεν δημοσίευε τίποτα. Στοχαζόταν τη μοίρα τη δική του και των ποιημάτων που δεν είχε ακόμη γράψει, ακολουθώντας την προτροπή γνωστού Λατίνου ποιητή. Σχέδια για το μέλλον: Να βγει σώος στη σύνταξη. Να μην ξεχάσει ν΄ αγοράσει μοτοσυκλέτα το 2009. Να ταχταρίσει το πρώτο, νεότευκτο εγγονάκι. Να διαμείνει για λίγο στην Ιταλία, και ειδικά στη Σικελία, όπου θα βελτιώσει τον εαυτό του μεταφράζοντας τον υπόλοιπο Κάτουλλο και εξαίρετα χωρία από τον Ιούλιο Καίσαρα. Ακολούθως θα παλιννοστήσει για το δεύτερο εγγονάκι κ.ο.κ. Κριτική ετυμηγορία: Μολονότι η κριτική (με λαμπρή εξαίρεση τη Νόρα Αναγνωστάκη) δεν έχει εγκύψει στο έργο του στον βαθμό που θα όφειλε, ο Σουλιώτης τρέφει εμπιστοσύνη στους στίχους του, αφού, όπως ισχυρίζεται, βρίσκουν εν τέλει τον στόχο τους- τους ελάχιστους, πλην όμως «γυμνασμένους και βαθείς» αναγνώστες. Και ορθά, αφού η γραφή του είναι από τις πιο ευθύβολες και ανατρεπτικές της γενιάς του. Το καυστικό χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός και η λεπτή ειρωνεία του φανερώνουν πνεύμα στοχαστικό και βαθύ, σε διαρκή εγρήγορση, που γνωρίζει «ότι η ζωή είναι πολύ σπουδαία υπόθεση για να την πάρει κανείς σοβαρά» (Τσέστερτον). Με λόγο άμεσο, διαυγή και πάντοτε κομψό ο Σουλιώτης προσφέρει ποιήματα που αποτελούν ισχυρό αντίδοτο στην επίσημη βιομηχανία παραγωγής μελοδραματικών και επιτηδευμένων στίχων.

Ποιητικές συλλογές: Σβούρα ( «Τραμ», Θεσσαλονίκη 1972), Ποιήματα εν Παρόδω, («Τραμ», Θεσσαλονίκη 1974), Βαθιά επιφάνεια («Κέδρος», 1992), και Αβγά Μάταια 1998, Περί Ποιητικής 1999, Υγρά 2000, Ήλιος στην Σκοτία 2001, Παλιές Ηλικίες 2002, οι πέντε τελευταίες στον «Ερμή». Άλλα βιβλία (ενδεικτικά)

58 Σχόλια στον Καβάφη (λογοτεχνική κριτική) («Ύψιλον», 1991), Αλφαβητάριο για την Ποίηση (κριτικήμελέτη), (Α.Π.Θ. 1994), Παιδαριώδη («Ελληνικά Γράμματα», 2000).

Στίχοι: Της αναστέναζε: « Θα γεράσω / στο σκοτάδι του μαγαζιού σου / και δεν θα σ ΄ έχω δει στο φως,/ μπαργουμέ- νισσά μου ».