«Δεν φοβάμαι τη Ζουμπουλία»

«Μ΄ αρέσουν πιο πολύ οι τραγωδίες από τις κωμωδίες». Για την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου φαίνεται σα να έχει ανοίξει μια πόρτα με τη «Μήδεια» του Μποστ που θα της φέρει, ελπίζει, κάποια στιγμή δραματικό ρόλο
«Τώρα μου δίνονται μεγάλοι ρόλοι. Ήταν δύσκολο να με εμπιστευτούν σε τραγικό ρόλο, όταν με έχουν δει ώς τώρα μόνο σε κωμικούς. Μακάρι να βρεθεί ένας σκηνοθέτης που να του αρέσει η πρόκληση. Από την άλλη, ό,τι συνέβη, αυτό το φως, ήρθε από την κωμωδία και δεν ξέρω κατά πόσο ένας σκηνοθέτης μπορεί να διακρίνει τις δυνατότητές μου». Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου βρίσκεται ήδη με το δισάκι της στον ώμο περιοδεύοντας ως Μήδεια του Μποστ και χαίρεται τη διακωμώδηση της τραγικής ηρωίδας του Ευριπίδη. Διότι η Ελισάβετ- Μήδεια, από λάθος σκοτώνει τα παιδιά του γείτονα. «Κι όμως το τραγικό στοιχείο υπάρχει. Διότι εμπεριέχεται στην κωμωδία». Δεν την απασχόλησε το γεγονός ότι είναι ένα έργο με στοιχεία επιθεώρησης, σε μια περίοδο που η επιθεώρηση είναι σε κάμψη.

«Ακριβώς όπως το είπες είναι. Έχει στοιχεία. Ο Σταμάτης (σ.σ. Φασουλής) το έστησε κι εμείς είμαστε ενταγμένοι σ΄ αυτό. Η γραφή του Μποστ είναι επίκαιρη.

Τα στοιχεία του ήθους είναι επιθεωρησιακά. Κι αν το είδος βρίσκεται σε κρίση είναι διότι μας ξεπερνούν τα πράγματα».

Η πρόταση από τον Σταμάτη Φασουλή ήταν απρόσμενη για την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου. «Έλεγα στους φίλους μου ότι θα κάτσω το καλοκαίρι να ξεκουραστώ και κάνοντας πλάκα συνέχιζα πως “μόνον αν μου προτείνουν

ΙΝFΟ

Η «Μήδεια» περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα. Επόμενες παραστάσεις στις 23/8 (Θέατρο Βράχων), 24/8 (Νέα Μάκρη), 25/8 (Ραφήνα), 27/8 (Λάρισα),

να παίξω τη Μήδεια θα αλλάξω γνώμη”. Γελάγαμε. Όταν μου το πρότεινε ο Σταμάτης έπαθα πλάκα, που λένε. “Μήδεια” με τον Σταμάτη; Δεν μπορούσα να αρνηθώ. Ήταν μεγάλη η πρόκληση και η τιμή βεβαίως».

Είχε άραγε την αγωνία αν θα τα καταφέρει; «Μεγάλη η πίεση. Υπήρχαν στιγμές στις πρόβες που αναρωτιόμουν πώς είπα το “ναι”. Ο όγκος του ρόλου είναι μεγάλος. Αλλά τι να κάνω που είμαι άνθρωπος που λειτουργώ με τις προκλήσεις. Θα τα καταφέρω. Η προϋπηρεσία σε βοηθά να αντεπεξέλθεις σε αντιξοότητες. Ωστόσο, όταν σου αναθέτουν κάτι μεγάλο, αυξάνεται αναλόγως και η αγωνία. Έτσι νομίζω. Η αγωνία πιστεύω πως πάντα θα υπάρχει. Η προϋπηρεσία, όμως, βοηθά να μη φαίνεται η αγωνία».

Είναι ένα στοίχημα, ένα είδος απόδειξης η «Μήδεια» του Μποστ;

Μα όλοι αυτό κάνουμε. Ζητούμε την επιβεβαίωση, οπότε πώς να ξεφύγω εγώ από αυτό; Η επιβεβαίωση όμως είναι για τον εαυτό μου. Φαίνεται πως δεν έχω αποδείξει στον εαυτό μου αρκετά πράγματα.

Ο ηθοποιός δεν χρειάζεται μεγάλουςπρώτους- ρόλους για να ξεχωρίσει, θεωρεί η Ελισάβετ Κωνσταντίδου. «Ένας μικρός ρόλος μπορεί να κλέψει την παράσταση. Για παράδειγμα στη “Λυσιστράτη” είναι οι Κλεονίκη και Μυρρίνη που κλέβουν την παράσταση. Ας μην ξεχνούμε πόσοι ηθοποιοί έχουν μείνει αξέχαστοι χωρίς να τους έχουμε δει σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Να, ο Παπαγιαννόπουλος, ας πούμε. Τίποτα δεν λέει να είσαι πρωταγωνιστής».

Η μέρα μετά το «Παρά πέντε» πώς είναι;

Δύσκολη. Δεν έχω φύγει από εκεί. Είναι σαν τον μεγάλο έρωτα που ακόμα κι αν έχει τελειώσει, ζεις ακόμα εκεί.

Μπορεί να γίνει δίκοπο μαχαίρι;
Θα δείξει…

Πάντως δεν την έχει απασχολήσει, λέει, ότι ο ρόλος της στη σειρά του Μega την έχει καθορίσει. «Δεν τη φοβάμαι τη Ζούμπι. Είναι δική μου. Και τώρα μπορώ να στην κάνω. Την έχω μέσα μου. Στο χέρι μου όμως είναι ο κόσμος που θα έρθει στο θέατρο να δει τη Ζούμπι σε κάτι άλλο. Ίσως θέλει μεγαλύτερο κόπο να πείσω ότι μπορώ να κάνω και κάτι άλλο. Χρειάζεται και κόπο και χρόνο. Διότι η «Μήδεια» χτίζεται σε σχέση με τον κόσμο. Η Ζούμπι είναι σχεδόν εγώ, επομένως δεν κουράστηκα ψυχικά».

Τι γίνεται στην περίπτωση που απέναντί σας θα σας τύχει, αυτό που λέγεται, δύσκολο κοινό;

Εκεί εντοπίζεται ο κόπος. Να νιώσω ότι τους έχω μαζί μου, πάνω στη σκηνή. Αν δεν το δω αυτό, αδειάζω. Ο θεατής θέλει πολλά να του δείξεις. Κι αυτό θέλει κυνήγι, είναι κάθε μέρα αγώνας.

Με τι θα είστε ευχαριστημένη;
Ξέρω ότι στην αρχή της παράστασης με χειροκροτούν διότι βλέπουν τη Ζουμπουλία. Στο τέλος, όμως, θέλω να με χειροκροτούν για τη Μήδεια…


«Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Με αξιοσημείωτες ερμηνείες στο θέατρο στο οποίο μετρά ήδη είκοσι χρόνια και αντιστοίχως καλές τηλεοπτικές εμφανίσεις, αλλά κυρίως χάρη στη Ζουμπουλία του «Παρά πέντε» βρέθηκε στον αφρό.

Είστε ικανοποιημένη από την πορεία σας ώς τώρα;

Πολύ. Δεν μου χαρίστηκε τίποτα. Παλαιότερα ένιωθα λίγο αδικημένη. Τώρα όμως θεωρώ ότι έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα.

Δηλαδή κάλλιο αργά παρά πότε;

Δεν συμφωνώ. Προτιμώ το ότι ήρθε στην κατάλληλη στιγμή.