Μουσική

Στα βήματα του Έλβις

Και ενώ στο Μέμφις χιλιάδες φαν ανάβουν κεριά και ξαγρυπνούν για τον Έλβις, ο «βασιλιάς του ροκ-ενρολ»- 30 χρόνια από τον θάνατό του- είναι ζωντανός όσο ποτέ.
Ακολουθήσαμε τα βήματά του
«Hi, this is Εlvis Ρresley. Υποθέτω πως το πρώτο που θέλει να μάθει ο κόσμος από εμένα είναι γιατί δεν μπορώ να στέκομαι ακίνητος όταν τραγουδάω. Μερικοί χτυπούν ρυθμικά τα πόδια τους, άλλοι τα δάχτυλά τους και άλλοι κουνιούνται μπρος πίσω. Εγώ άρχισα να κάνω όλα αυτά μαζί. Παρακολουθώ το κοινό και ξέρω πως όλοι κάτι βγάζουμε από μέσα μας, αλλά κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι. Το σημαντικό είναι ότι γλιτώνουμε από αυτό και κανέναν δεν βλάπτει».* Ένας τύπος με στραβό χαμόγελο τύπου Έλβις εποχής Λας Βέγκας και χοντρή αλυσίδα Εlvis, the king στον λαιμό με πλησίασε και με στυλ Ρόμπερτ Ντε Νίρο «Ταξιτζή» μου είπε: «Εμένα κοιτάς;». Και ναι και όχι, ήταν η σωστή απάντηση. Ήταν ένας γύρω στα 50 Αμερικανός- μαντέψτε τι;- φαν του Έλβις, ο οποίος με είχε δει που περιεργαζόμουν τον μεγάλο πλαστικό Πρίσλεϊ, σημείο αναφοράς για όσους ανεβοκατέβαιναν στην Μπρόντγουεϊ Στριτ στο Νάσβιλ. Από έρχεσαι; με ρωτάει. Η Ελλάδα του φάνηκε αρκετά μακριά. Του είπα πως υπάρχουν πολλοί φαν του Έλβις και εκεί. Cool, είπε, καλό είναι αυτό- και συνεννοηθήκαμε.

Φέτος, λένε οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων Έλβις Πρίσλεϊ, θα είναι η πιο αποδοτική χρονιά

Εντυπωσιακές πωλήσεις
Φέτος, λένε οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων Έλβις Πρίσλεϊ, θα είναι η πιο αποδοτική χρονιά. Τα 30χρονα από τον θάνατο του «βασιλιά» δίνουν εντυπωσιακά γερή ώθηση στις πωλήσεις. Ποτέ βέβαια δεν σταμάτησε να πουλάει. Σε αντίθεση με άλλους, όσο περνάει ο καιρός ο Έλβις πουλάει ακόμη πιο πολύ. Το «Forbes» τον ανέφερε για την περίοδο 2005-2006 ως τον δεύτερο μετά τον Κερτ Κομπέιν νεκρό σταρ με τα περισσότερα έσοδα (και αυτό επειδή η Κόρτνεϊ Λαβ του Κομπέιν είχε επιστρέψει κάποια στην περιουσία).

Βγαίνοντας από το κατάστημα που φωνάζει από κάθε γωνιά του- αγόρασέ με, είμαι του Έλβις- έχω εξασφαλίσει έναν μικρό Έλβις για τη συλλογή, αυτοκόλλητα για τα τζάμια, τσάντα της sun records και ένα κουτάκι Έλβις μέντες. Αυτές τις ημέρες λανσάρουν, μαθαίνω, και μια νέα σοκολάτα με γεύση φυστικοβούτυρο και μπανάνα, που ήταν από τις αγαπημένες του. Σε αυτά τα πράγματα δεν υπάρχει τέλος.

Η αρχή έγινε όταν ο νεαρός Έλβις Άαρον Πρίσλεϊ πήγε στα στούντιο της Sun να ηχογραφήσει ένα τραγούδι, για τη μητέρα του Γκλάντις. Τον ρώτησαν λοιπόν ποιο είναι το στυλ του. «Δεν τραγουδάω σαν κανέναν» είχε πει και ήταν επόμενο τότε να το αποδώσουν στην αυθάδεια της νεαρής ηλικίας του.

«Νιώθω μόνος στο πλήθος»
Έλβις: «Είναι η αλήθεια πως πολλές φορές νιώθω πολύ μόνος. Νιώθω μόνος μέσα στο πλήθος. Έχω την αίσθηση πως με εκείνη, όποια και αν είναι εκείνη που θα αγαπήσω, δεν θα είμαι μόνος πια… Σας ευχαριστώ πολύ που με αφήσατε να μιλήσω και να βγάλω πολλά από μέσα μου και θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φαν μου και όλους τους ντισκ τζόκεϊ που παίζουν τους δίσκους μου». Ο Τζον Λένον, ο Μπομπ Ντίλαν, ο Μπρους Σπρίνγκστιν είπαν όλοι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πως «πριν από τον Έλβις δεν υπήρχε τίποτε». Την επομένη βρέθηκα στα RCΑ, Studio Β εκεί όπου ηχογράφησε κλασικά κομμάτια, όπως τα Ιt΄ s now or never, Αre Υou Lonesome Tonight, Υou΄re the devil in disguise, Surrender κ.ά. Οι τοίχοι του στούντιο Β είναι σχεδιασμένοι σαν ακορντεόν, έτσι ώστε να δίνουν ειδικό ήχο. Μάλιστα πολλοί, ακούγοντας κάποιο κομμάτι, μπορούσαν να καταλάβουν ότι είχε ηχογραφηθεί σε αυτό το στούντιο. Σχεδόν τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε. Πατάω ακριβώς εκεί όπου στεκόταν ο Έλβις. «Οι ώρες λειτουργίας ήταν προκαθορισμένες. Για τον Έλβις όμως δεν υπήρχε ρολόι και αυτό το ήξεραν όλοι. Ερχόταν στο στούντιο συνήθως αργά, αν πεινούσε έπαιρνε απ΄ έξω κανένα μπέργκερ και μετά καθόταν στο πιάνο. Χαμήλωνε τα φώτα, του άρεσε να φτιάχνει ατμόσφαιρα και “ζεσταινόταν” τραγουδώντας γκόσπελ». Όλα όσα έκανε ήταν σπουδαία; ρωτάω, για να αντιδράσω λίγο στην… ελβισολογία. «Όχι βέβαια. Το αντίθετο. Έκανε πολλά που δεν είχαν αξία. Ωστόσο κανένας καλλιτέχνης δεν βρήκε τόσο μεγάλη κατανόηση όσο ο Έλβις» μου απαντάει ο ειδικός. Νιώθεις καλύτερα έτσι. Στο κάτω κάτω αυτό δεν βλάπτει κανέναν.

* Τα λόγια του Έλβις είναι από την ηχογράφηση Τhe Τruth Αbout Μe,που συνόδευε τηλεοπτικό περιοδικό για να διαφημίσει την πρώτη εμφάνισή του στο τηλεοπτικό σόου του Εντ Σάλιβαν,στις 9 Σεπτεμβρίου 1956.
Μπροστά στη χρυσή Κάντιλακ

Έλβις: «Προφανώς ξέρετε ότι έχω πολλά αμάξια. Το γράφουν συχνά στις εφημερίδες και ο κόσμος με ρωτάει γιατί. Λοιπόν παλιά όταν οδηγούσα φορτηγό, κάθε φορά που κάποιο μεγάλο, λαμπερό αμάξι περνούσε δίπλα, με έκανε να ονειρεύομαι. Ένιωθα μέσα μου πως κάποια μέρα κάτι θα συνέβαινε που θα άλλαζε τη ζωή μου για πάντα… Το πρώτο αυτοκίνητο που αγόρασα μεταχειρισμένο, ήταν το ωραιότερο που είχα δει, το πάρκαρα έξω από το ξενοδοχείο μου και το χάζευα όλη νύχτα.

Την επόμενη μέρα έπιασε φωτιά και κάηκε πάνω στον δρόμο».

Μπορείς να το πιστέψεις; λέω στον εαυτό μου. Στέκομαι μπροστά στη χρυσή Κάντιλακ του Έλβις.

Για την ακρίβεια, βλέπω το πρόσωπό μου στο καθρεφτάκι της. Ήταν δώρο από την Πρίσιλα, μοντέλο του 1960, το χρυσό και ξύλινο ταμπλό κόβει την ανάσα. Οι αστραφτερές ζάντες φωτίζουν σχεδόν όλη την αίθουσα του Country Μusic Ηall of Fame. Κάνω μια βόλτα γύρω από το αμάξι. Ακόμη και ακινητοποιημένο μέσα στο μουσείο της κάντρι μουσικής, μυρίζει ροκ-εν-ρολ.

Ροκ-εν-ρολ και δρόμο. Είχε ποτέ στ΄ αλήθεια καταλάβει ο Έλβις πού είχε οδηγήσει τα πράγματα; Μάλλον όχι. Αν και κάποιοι λένε πως το είχε καταλάβει. Και αυτό ήταν που τον λύγισε τελικά.