Μεταμορφώθηκαν σε σεξουαλικά πεινασμένους λύκους

Η προπαγάνδα του Γκέμπελς είχε φροντίσει εγκαίρως να δαιμονοποιήσει την έλευση των Σοβιετικών, με αποτέλεσμα «κάθε ξεροκόμματο από τα χέρια τους (να) μας φαίνεται σαν δώρο». Με μια ακόμη φαεινή διαταγή οι Γερμανοί στρατιώτες που υποχωρούσαν έπρεπε να αφήσουν άθικτες όλες τις κάβες για τον εχθρό που προέλαυνε, ώστε να εξασθενίσουν με το αλκοόλ τη μαχητικότητά του.

Δεν κάθισαν να σκεφτούν, σημειώνει η ανώνυμη αφηγήτρια, ότι «το αλκοόλ αυξάνει στο μέγιστο τη σεξουαλική επιθυμία»- ιδίως σε στρατιώτες που, σε αντίθεση με τους μέχρι πρότινος «προνομιούχους» Γερμανούς, έχουν να πάρουν τέσσερα χρόνια ολιγοήμερη άδεια από το μέτωπο. Οι συνέπειες αυτής της «αντρικής» αφροσύνης δεν θα αργήσουν να φανούν. Όσο οι Σοβιετικοί παραμένουν ξεμέθυστοι, τις πρώτες ημέρες που εισβάλλουν στο Βερολίνο, σαχλαμαρίζουν με κλεμμένα ποδήλατα και ρολόγια.

Μόλις πιουν, μεταμορφώνονται σε σεξουαλικά πεινασμένους λύκους, έτοιμους να επιτεθούν σε κάθε πλάσμα- ακόμη και σε ηλικιωμένες- που φοράει φουστάνι. Η αφηγήτρια, όπως κι άλλες εκατοντάδες χιλιάδες Βερολινέζες, βιάζεται κατ΄ επανάληψη από τους «Ιβάνηδες». Δεν μπορεί να περιμένει προστασία από τους τσακισμένους άνδρες συμπατριώτες της- όταν δεν κάνουν τα στραβά μάτια, την προτρέπουν οι ίδιοι να «θυσιαστεί» για το καλό των υπολοίπων. Σύντομα η αφηγήτρια συνειδητοποιεί- και αυτές ακριβώς οι σελίδες σόκαραν πιο πολύ τη γερμανική κοινή γνώμη το 1959 – ότι αν δεν θέλει να ζει καθημερινά με τον τρόμο και να βιάζεται από οποιονδήποτε Ρώσο λύκο, ακόμη και από τα επιστρατευμένα αμούστακα λυκόπουλα, θα πρέπει να επιλέξει ένα Ρώσο λύκο- φύλακα, αξιωματικό κατά προτίμηση- επιλέγει, με άλλα λόγια, ανάμεσα σε δύο απεχθή είδη υποχρεωτικής πορνείας, να συμφιλιωθεί με το λιγότερο απεχθές, την πορνεία κατ΄ αποκλειστικότητα. Από εδώ κι έπειτα ξεκινούν οι πιο αποτρόπαιες, οι πιο ιλαροτραγικές, οι πιο συγκλονιστικές σελίδες του βιβλίου, οι εμπειρίες μιας γυναίκας που διατηρεί πλήρη διαύγεια πνεύματος- και τι πνεύματος!- παρά τους απανωτούς, τους «κυλιόμενους» εξευτελισμούς που διαδέχονται τους «κυλιόμενους» συμμαχικούς βομβαρδισμούς. Το αναντίρρητο πλέον ιστορικό γεγονός ότι την ίδια τακτική επιβίωσηςμε την ίδια, με λιγότερη ή και με καθόλου αίσθηση αξιοπρέπειας- ακολούθησαν αναρίθμητες Γερμανίδες, αρκούσε από μόνο του για να χρειαστούν οι συμπατριώτες της μισόν αιώνα προτού ξεβουλώσουν τα αυτιά τους.

ΑΝΩΝΥΜΟΥ

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

ΜΤΦ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΑΝΑΡΑΣ ΕΚΔ. ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ 2007 ΣΕΛ. 328
ΤΙΜΗ: 16,50 ΕΥΡΩ