«Ό,τι είναι γυμνό δεν είναι πορνογραφία»

Όχι μόνο μάζεψε σε ένα μέρος 18.000 ανθρώπους, ο φωτογράφος Σπένσερ Τούνικ, αλλά τους έπεισε να βγάλουν τα ρούχα τους, για να φωτογραφηθούν γυμνοί. Η συγκέντρωση έγινε στην κεντρική πλατεία της Πόλης του Μεξικού τον περασμένο Μάιο και έσπασε το ρεκόρ που κατείχε πάλι ο ίδιος από μια φωτογράφιση στη Βαρκελώνη με 7.000 άτομα.

Ο Τούνικ φωτογραφίζει γυμνά σώματα από το 1992. Συνήθως, έχει έναν καλό λόγο που το κάνει. Όπως το 2006, που χρησιμοποίησε 85 ανθρώπους θετικούς στον ιο του ΑΙDS, για να τονίσει το παγκόσμιο πρόβλημα της ασθένειας. Ή σε λίγες μέρες, στα βουνά των Άλπεων, όπου θα μαζέψει πολύ κόσμο για να δείξει ότι οι παγετώνες λειώνουν με ταχείς ρυθμούς.

«Δουλεύω με γυμνά σώματα σε δημόσιους χώρους από τις αρχές του ΄90. Αισθάνομαι ότι το σώμα είναι ένα αξιοπρεπές αντικείμενο που μπορεί να δεθεί συμπληρωματικά με τον υπόλοιπο κόσμο, όχι να τον αλλοιώσει. Από την Πορτογαλία ώς τη Μελβούρνη, τη Χιλή, το Μεξικό, το Λονδίνο, όλες οι κυβερνήσεις με έχουν βοηθήσει στα σχέδιά μου και έχουν στηρίξει τη δουλειά μου». Ο Τούνικ αντιμετώπισε προβλήματα μόνο στη Νέα Υόρκη, όπου συνελήφθη τρεις φορές πριν από λίγα χρόνια για προσβολή της δημόσιας αιδούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο όμως ανέτρεψε την καταδίκη του.

Ο ίδιος δεν αποκαλεί το έργο του μια απλή φωτογράφιση, αλλά καλλιτεχνική εγκατάσταση.

«Φυσικά, όταν ασχολείσαι με γυμνά σώματα, αυτόματα σου βάζουν την ετικέτα του φωτογράφου μόδας ή του πορνογράφου. Εγώ κάνω μια εγκατάσταση και το τελικό αποτέλεσμα είναι μια προβολή βίντεο και οι φωτογραφίες».

Όσοι λαμβάνουν μέρος στα έργα του Τούνικ δηλώνουν συμμετοχή στην ιστοσελίδα του. Ο ίδιος κάνει την τελική επιλογή στα μέρη της φωτογράφισης. Η συζήτηση πάντα στρέφεται γύρω από το θέμα της σεξουαλικότητας των γυμνών σωμάτων. «Η δουλειά μου ασχολείται με το γυμνό, που μπορεί να είναι σεξουαλικό ή κάτι απαίσιο, όπως το σκάνδαλο με τα βασανιστήρια των φυλακισμένων στο Ιράκ, όπου τα γυμνά σώματα φωτογραφήθηκαν ταπεινωμένα. Όταν βλέπεις αυτές τις φωτογραφίες, δεν βλέπεις καμία σεξουαλικότητα. Ένα γυμνό σώμα μπορεί να είναι επιθετικό, βασανισμένο ή όμορφο. Στη δική μου δουλειά, το σώμα χρησιμοποιείται επανειλημμένα σαν μέσο για τη δημιουργία ενός ζωντανού γλυπτού, προβάλλοντας την ανθρωπιά και την ευπάθεια του σώματος. Κι αυτό γίνεται σε αντιπαράθεση με τον δημόσιο χώρο και τον τσιμεντένιο κόσμο. Δεν αναδεικνύεται το σεξ ούτε η σεξουαλικότητα του σώματος».