Ερωτικές εκκεντρικότητες

Ο καύσωνας του Αυγούστου δεν… τρομάζει τις νέες ταινίες και τέσσερις από αυτές κάνουν πρεμιέρα αναζητώντας εκκεντρικούς σινεφίλ.

«Φτάνει νά ΄μαστε μαζί» (Εnsemble c΄est tout). Τότε δεν φοβάμαι(-σαι) τίποτα. Ούτε τα έξω ούτε τα μέσα μας θηρία. Γινόμαστε άτρωτοι. «Αστεία λες;», θα μου πείτε. Κι όμως, και αντίθετα από τους στόχους αυτών που διαμορφώνουν «το γούστο και τις ανάγκες μας», ο έρωτας και η φιλία- και μόνο αυτοί- φέρνουν την ισορροπία τού μέσα μας τοπίου. Του πιο ακριβού και πολύτιμου δώρου, που πρέπει να το προσέχουμε σαν κόρη οφθαλμού. Κι ας το ξεχνάμε- μόνο δικό μας κακό κάνουμε…

Και η ομώνυμη γαλλική τρυφερή ταινία του βετεράνου Κλοντ Μπερί μας μιλάει για τη δύναμη της αγάπης και τη φιλίας. Γεννημένος το 1934 από γονείς Πολωνούς μετανάστες, αρχικά ο Κλοντ Μπερί ήταν ηθοποιός, από το 1963 όμως έγινε σκηνοθέτης, όταν η μικρού μήκους ταινία του «Το κοτόπουλο» κέρδισε το αντίστοιχο Όσκαρ και βραβείο στο Φεστιβάλ Βενετίας. Και από τότε μέχρι σήμερα έχει γυρίσει πάνω από 20 ταινίες («Η Μανόν των πηγών», «Ζαν Ντε Φλορέτ», «Οι άντρες της ζωής μου» ανάμεσά τους- και οι πιο γνωστές στο ελληνικό κοινό). Το ασυνήθιστο κουαρτέτο της ταινίας το αποτελούν μια νεαρή (Οντρέ Τοτού) που τα απογεύματα δουλεύει ως καθαρίστρια και στον ελεύθερο χρόνο της ζωγραφίζει, ένας ντροπαλός και πλούσιος νέος (Λοράν Στοκέρ) που ζει μόνος του σ΄ ένα τεράστιο σπίτι που ανήκει στην οικογένειά του και ένας φίλος του (Γκιγιόμ Κανέ) που είναι οξύθυμος τύπος, δουλεύει ως μάγειρας σε εστιατόριο και φροντίζει τη γιαγιά

«Φτάνει νά ΄μαστε μαζί»

Φιλία και έρωτας, το νόημα της ζωής
Μπορούν να συνυπάρξουν; Γιατί, άραγε, «πρέπει» να είναι αντίπαλοι;

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ = 5

(συντροφικότητα, πάνω από όλα)

του, μια ιδιότροπη αλλά συμπαθητική ηλικιωμένη… Αυτοί οι τέσσερις χαρακτήρες, λοιπόν, θα συνυπάρξουν όταν κάποια στιγμή θα «υιοθετήσουν» την ηλικιωμένη γυναίκα και θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αποδείξουν ότι για όλα υπάρχουν λύσεις… «φτάνει νά ΄μαστε μαζί».

Το σενάριο της ταινίας προέρχεται από το μπεστ-σέλερ «Μαζί» της Άννας Γκαβαλντά (ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλέκτρα). Και ο Κλοντ Μπερί το σκηνοθετεί με μια κλασική- και ταιριαστή στο ύφος της ιστορίας- αφήγηση. Μόνο που δεν καταφέρνει να την «τσιμπήσει» με εξάρσεις, τεταμένες συγκρούσεις, κορυφώσεις. Όσο για το καστ, ικανοποιητικό, αλλά αν στη θέση τής Οντρέι Τοτού υπήρχε η Σαρλότ Γκενσμπούργκ (την οποία είχε πρωτοσκεφτεί ο σκηνοθέτης), το αποτέλεσμα θα ήταν πιο «ταραγμένο».


Γκέι φαντάσματα και γλεντζέδες

Καλή ιδέα να «ξορκίσεις» τους γκέι… φόβους σου κάνοντας ένα φιλμ μείγμα ρομαντικής κομεντί και ταινίας φαντασίας. Κι αυτή την πρωτότυπη ιδέα βάζει σε εφαρμογή ο 35χρονος Έρικ Λάβεν, σκηνοθετώντας τις «Αδελφές… ψυχές» («Ρoltergay»). Με ήρωα έναν όμορφο νεαρό και ερωτευμένο, που βρίσκει με την αγαπημένη του το σπίτι των ονείρων του.

Έλα όμως που το υπόγειο αυτού του σπιτιού ήταν πριν χρόνια γκέι νάιτ-κλαμπ! Και, σαν να μην έφτανε αυτό, κατοικείται και από πέντε φαντάσματα, πέντε σκανδαλιάρηδες γλεντζέδες, που τυχαίνει να είναι και γκέι, και οι οποίοι τον τρελαίνουν – και τον… κολάζουν- με τη συμπεριφορά τους! Κι αυτό γιατί μόνο ο ίδιος τα βλέπει, η φίλη του όχι. Η οποία, αγανακτισμένη που νιώθει να καταδιώκουν τον άντρα που αγαπά άλλοι άντρες οι οποίοι είναι ντυμένοι με ρούχα κεντημένα με

«Αδελφές… ψυχές»

Γκέι καλικάντζαροι σε στρέιτ κοινωνία
Στη φαντασία σου μπορείς να είσαι γκέι…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ = 4

(για όλα φταίει η… φαντασία μου, όχι εγώ)

πούλιες, και να χορεύουν ασταμάτητα ένα χιλιογρατσουνισμένο σινγκλ των Βoney Μ, αποφασίζει να τον εγκαταλείψει και να τον αφήσει έρμαιο να αντιμετωπίσει τις ορέξεις τους…

Και το πανηγύρι αρχίζει, καθώς αυτά τα «τρελά» φαντάσματα, ντυμένα με όλη την κιτς αισθητική της δεκαετίας του ΄70 που έχει επανέλθει στις ημέρες μας στη μόδα, χορεύουν ντίσκο, φοράνε ζέρσεϊ και συνθετικά ζιβάγκο, τακούνια-κοθόρνους και καμπάνες, εκσφενδονίζουν φτερωτά πέη κεντημένα σε μαξιλάρες, ενώ τύποι με ρούχα κι αξεσουάρ ντίσκο χορεύουν nonstop το «Rasputin» των Βoney Μ. Αλλά το «Ρoltergay» δεν είναι ούτε… ντοκιμαντέρ ούτε διατριβή πάνω στην ομοφυλοφιλία. Είναι μια φάρσα κάτω από την οποία διαφαίνεται το πόσο στις ημέρες μας έχουν αλλάξει οι κώδικες από τον γκέι κοινωνικό περίγυρο στον αντίστοιχο στρέιτ και, πλέον, «συνυπάρχουν»… Για τον λόγο αυτόν και με τη δικαιολογία ότι πρόκειται για ταινία φαντασμάτων- άρα μη πραγματικού… – ο στρέιτ ήρωας ενδίδει και κοιμάται με έναν γκέι. Είναι, άλλωστε, ανοιχτός τύπος, δεν φοβάται αν τον πουν… ψιλογκέι. Το θέμα είναι πώς θα καταφέρει να εξευμενίσει τα προσωπικά του γκέι φαντάσματα και να φέρει πίσω τη γυναίκα που αγαπά! Περιστασιακά γκέι, μονίμως… στρέιτ, δηλαδή…


Το απόβαρο του έρωτα

Το ερωτικό παιχνίδι ως… ανώφελο βάρος, που χωρίς αυτό δεν έχει νόημα η ζωή μας, βρίσκει την απόλυτη έκφρασή του- και διάψευσή του!- στην άκρως φλεγματική αγγλική κομεντί «Σκηνές σεξουαλικής φύσης» (Scenes of a sexual nature), του Εντ Μπλουμ, ενός σκηνοθέτη που είχε και ήθελε σώνει και καλά να πει «κάτι» κι έφτασε στο σημείο να βάλει ενέχυρο το ίδιο το σπίτι του για να γυρίσει την ανεξάρτητη ταινία του.

Επτά ζευγάρια όλων των «ειδών» των ερωτικών προτιμήσεων του ανθρώπου – ετεροφυλόφιλοι, ομοφυλόφιλοι, νέοι, γέροι, λεσβίες…

– είναι οι ήρωες της ταινίας. Και όλοι τους συναντώνται- τυχαία ή με ραντεβού- στο εντυπωσιακά όμορφο πάρκο Χάμπστιντ Χιθ του Λονδίνου, στο οποίο διαδραματίζεται όλη η παράλληλη και διαδοχική δράση, μέσα από την οποία έχουμε έναν πολυσυλλεκτικό πίνακα του ερωτικού αδιεξόδου που ζει σήμερα όλη η «πολιτισμένη» Δύση.

Επτά «ταμπλό βιβάν», πάνω στους οποίους αναγνωρίζουμε πολλά δικά μας χρώματα… Με απολαυστικές ερμηνείες που συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι οι Άγγλοι ηθοποιοί είναι έτη φωτός πέραν όλων των άλλων (Γιουάν ΜακΓκρέγκορι, Τζίνα ΜακΚί, Κάθριν Τέιτ, Εϊλίν Άτκινς, Χιου Μπόνβιλ ανάμεσά τους).

«Σκηνές σεξουαλικής φύσης»

Χαίρε βάθος αμέτρητο το «ερωτικό τοπίο»

Λόγια… βιτριόλια για να κρύψουν τη γύμνια μας

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ = 5

Άρωμα από 80s (ξανά)

Πάντα έχουν «πέραση» οι νεανικές, αισθηματικές κομεντί, που ζωντανεύουν κάποιες εποχές. Με αυτή τη «λογική» πρέπει να στήθηκε και «Ο πρωτάρης της χρονιάς» (Starter for 10). Ήρωάς της ένας φοιτητής που στη δεκαετία του ΄80 σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και, από πιτσιρικάς, το μόνο που ήθελε ήταν να είναι ο «έξυπνος» του περιβάλλοντός του. Τώρα, λοιπόν, θέτει στόχο να συμμετάσχει με ομάδα του πανεπιστημίου του σε ένα τηλεπαιχνίδι, αλλά από τη στιγμή που θα ερωτευθεί δύο από τις συμπαίκτριές του δεν θα ξέρει τι να προτιμήσει: τον έρωτα, τη γνώση ή τη… σοφία;

Μπορεί πίσω στην παραγωγή να φιγουράρουν τα ονόματα του Τομ Χανκς και του Σαμ Μέντερς («Αmerican beauty»), αλλά το… ράσο δεν κάνει τον παπά. Και πάντα στις ταινίες «παπάς» είναι ο σκηνοθέτης- άντε και ο σεναριογράφος με τους πρωταγωνιστές… Κι εδώ, ο μεν σκηνοθέτης (ο Σκωτσέζος Τομ Βον) είναι μετρίως μέτριος και κάνει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του (οι προηγούμενες μικρού μήκους και τα διαφημιστικά του, λένε, ήταν καλά). Όσο για τους ηθοποιούς- ο 28χρονος Σκωτσέζος Τζέιμς ΜακΆβοϊ και οι 25χρονες Αγγλίδες Ρεμπέκα Χολ, Άλις Ιβ- κάνουν ό,τι μπορούν, αλλά το σενάριο του Ντέιβιντ Νίκολς δεν διαθέτει καμιά πρωτοτυπία. Απομένει, για απόλαυση, το σάουντρακ που περιέχει κομμάτια των Cure, καθώς και μουσική από τους Smiths, Tears for Fears και Εcho &Τhe Βunnymen.

«Ο πρωτάρης της χρονιάς»

Ο πρωτάρης και η εποχή των 80s σε τιμή ευκαιρίας

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ = 3

(όσοι και οι πρωταγωνιστές)