ΡΙΠΕΣ Ολιγωρία

ΟΙ πυρκαγιές αποτελούν κάθε καλοκαίρι δυνατό πονοκέφαλο για όλες τις μεσογειακές χώρες που πληρώνουν σοβαρό τίμημα τόσο σε ανθρώπινες απώλειες όσο και σε υλικές ζημιές.

Είναι αλήθεια ότι ακόμη και ανεπτυγμένες χώρες, και όχι μόνο στην Ευρώπη, δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις πυρκαγιές. Τα παραδείγματα των ΗΠΑ και της Αυστραλίας, όπου οι φωτιές έκαιγαν για διάστημα που ξεπέρασε τον ένα μήνα, είναι χαρακτηριστικά των δυσκολιών του προβλήματος.

ΔΕΝ είναι λοιπόν μόνο ελληνικό φαινόμενο οι πυρκαγιές. Δυστυχώς όμως είναι απόλυτα ελληνικός και μοναδικός στον κόσμο ο τρόπος που εδώ αντιμετωπίζεται το ζήτημα και οι συνέπειές του. Καμιάς άλλης χώρας, που πλήττεται από πυρκαγιές, ο πρωθυπουργός δεν είναι άφαντος επί ημέρες. Όλες οι άλλες κυβερνήσεις προσπαθούν να σβήσουν τις φωτιές και δεν ψάχνουν να βρουν ενόχους και εμπρηστές στην αντιπολίτευση. Οι υπουργοί των σοβαρών κυβερνήσεων προσπαθούν να συντονίσουν όσο καλύτερα γίνεται τις πυροσβεστικές υπηρεσίες και όχι να τις αποδυναμώσουν για μικροκομματικούς λόγους.

ΣΕ όλες τις σοβαρές χώρες υπάρχουν σχέδια πρόληψης και προγράμματα αντιμετώπισης των έκτακτων γεγονότων και εξασφαλίζονται έγκαιρα η υλικοτεχνική υποδομή και το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό που θα χρησιμοποιηθεί. Και μάλιστα φροντίζουν να υπάρχουν σχέδια συντονισμού τους, για καλύτερο αποτέλεσμα. Σε καμιά χώρα δεν συμβαίνει να αλληλοκατηγορούνται οι αρμόδιοι για τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες: τα έχουν ρυθμίσει από πριν. Πουθενά δεν ψάχνουν πυροσβεστικά την ώρα της πυρκαγιάς: τα έχουν εξασφαλίσει εγκαίρως.

ΣΤΗΝ Ελλάδα είναι φανερό ότι και η πυρόσβεση έχει πέσει θύμα της «επανίδρυσης του κράτους» με τη λογική που την εννοεί η Νέα Δημοκρατία: να βολευτούν οι ημέτεροι και οι «αγωνιστές της παράταξης».

Θεμιτό, ώς ένα βαθμό. Αρκεί να ήξεραν να σβήνουν τις φωτιές.