[ Δρόμοι ]

Οι συμπεριφορές…
… και οι στάσεις απέναντι στην απιστία διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Δεν είναι λίγες μάλιστα οι περιπτώσεις κατά τις οποίες κρίνεται αναγκαίο να δοθεί ορισμός της «απιστίας» ανάλογα με τη νοοτροπία που επικρατεί σε κάθε περιοχή. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, την επομένη της κηδείας του Φρανσουά Μιτεράν στη Γαλλία, η εφημερίδα «Le Μonde» έγραψε πως η ερωμένη του πρώην προέδρου και η εκτός γάμου κόρη του παραβρέθηκαν στην ταφή του, δίπλα στη σύζυγό του και τους γιους του. Το στιγμιότυπο αυτό ήταν μια επιβεβαίωση ότι οι Γάλλοι δείχνουν μεγαλύτερη ανοχή, σε σύγκριση με άλλους λαούς, σε ζητήματα καρδιάς. Αν όμως η Γαλλία…
… δεν παίρνει το πρώτο βραβείο… απιστίας, σε ποια χώρα καταλήγει; Δεν είναι εύκολο να βρεθεί η παγκόσμια πρωτεύουσα της μοιχείας, καθώς τα στοιχεία είναι ελλιπή και συγκεχυμένα. Ας πάρουμε τη Ρωσία όπου δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ έρευνα για το σεξ σε εθνικό επίπεδο, καθώς οι σοβιετικές κυβερνήσεις απαγόρευαν ακόμη και τη συζήτηση γι΄ αυτά τα θέματα, ενώ τώρα θρησκευτικές οργανώσεις ασκούν πιέσεις στην κυβέρνηση να μη χρηματοδοτεί έρευνες που συνδέονται με το σεξ. Οι ειδικοί ερευνητές αντιμετωπίζουν εμπόδια ακόμη και στον καθορισμό της απιστίας. Στη Νιγηρία, ο πιο συγγενής όρος για την απιστία είναι το «σεξουαλικό δίκτυο», ενώ Φινλανδοί επιστήμονες προτιμούν τη φράση «παράλληλες σχέσεις». Οι Γάλλοι, από την πλευρά τους, μιλούν συχνά για «πολλές σχέσεις ταυτόχρονα». Εννοούν όμως όλοι το ίδιο; Και ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της απιστίας;

Οι απαντήσεις…
… και εδώ δεν είναι ξεκάθαρες. Στη Νότια Αφρική, για παράδειγμα, έρευνα που δημοσιεύτηκε σε περιοδικό διαχώριζε σε ειδικές κατηγορίες τους άνδρες που απιστούν νηφάλιοι και τους άνδρες που απιστούν μεθυσμένοι. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 1992 στις ΗΠΑ κατέληξε στον εξής ορισμό για το σεξ: «εκούσια και από τις δύο πλευρές δραστηριότητα με άλλο άτομο κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιείται επαφή των γεννητικών οργάνων…». Είναι εύκολο να γελά κανείς με τους ερευνητές. Όμως, κάποιες φορές, οι σχέσεις δεν έχουν κανόνες. Ή μάλλον, κάθε μία υπακούει σε δικούς της.

Ένας άλλος διαχωρισμός…
… γίνεται μέσω του κινηματογράφου, επισημαίνει η ερευνήτρια Πάμελα Ντράκερμαν στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Έτσι, ενώ στις αμερικανικές ταινίες η διατήρηση μιας εξωσυζυγικής σχέσης καθιστά τον εμπλεκόμενο στόχο που μπαίνει στο περιθώριο και επικρίνεται, στις γαλλικές είναι ο κύριος πρωταγωνιστής. Στο ίδιο πλαίσιο των αμερικανικών συντηρητικών συμπεριφορών δεν είναι συμπτωματικό το γεγονός ότι πουθενά αλλού στον κόσμο δεν έχει αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό η βιομηχανία συμβουλευτικής γάμου, όσο εκεί. «Δεν είναι η απιστία και το σεξ», λένε, «αλλά το ψέμα». Έτσι, το να πει κανείς την αλήθεια θεωρείται η καλύτερη θεραπεία. Μόνο που η θεραπεία σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι χάπι που χορηγείται άπαξ.