Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Πιάσε μου μια Έδρα

Κυρία Αθηναίου, Στα περίπου τέσσερα χρόνια που κυβερνάει η Ν.Δ. έστειλε όχι και λίγες σοβαρές υποθέσεις που αφορούν την ελληνική κοινωνία και το κράτος στη Δικαιοσύνη. Πανάκεια για τον κ. Καραμανλή, για κάθε νοσηρή κοινωνική και πολιτική ανωμαλία, η Δικαιοσύνη.

Αναφέρομαι σε μερικές από αυτές και σε όλους γνωστές: τηλεφωνικές υποκλοπές, διώξεις και ανάρμοστες συμπεριφορές σε ανακρίσεις εις βάρος Πακιστανών, δημόσια ομόλογα και, τελευταία, αδυνατώ να χαρακτηρίσω το τι έγινε με τα γραπτά των Πανελληνίων Εξετάσεων, που μήτε η επταετία της χούντας δεν τόλμησε να διαταράξει. Όπως γνωρίζω, υπάρχει νομική υπηρεσία στη διάθεση της Βουλής για νομικές συμβουλές προς τις εκάστοτε κυβερνήσεις, για να αποφεύγονται νομικά λάθη που εκ των πραγμάτων οδηγούνται στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Γιατί, λοιπόν, υπάρχει αυτή η υπηρεσία; Και αν δεν είναι αναγκαία, γιατί δεν την καταργεί η μεταρρυθμιστική ανασύσταση της κρατικής μηχανής από την κυβέρνηση; Μήπως όλα γίνονται βασιζόμενα στη λαϊκή παροιμία, που σοφά λέει «μέχρι να σκεφθεί ο γνωστικός, την έχει κάνει τη δουλειά του ο παλαβός»; Γνωστού όντως ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι και υπηρεσία άμεσης επέμβασης. Και επειδή πλέον ο κόσμος τούς πήρε χαμπάρι, ας παύσουν να ρίχνουν στις πλάτες της Δικαιοσύνης κάθε τους αδυναμία, ανεπάρκεια και κυβερνητική ανικανότητα. Στο βάθος όλων των συνειδήσεων υπάρχει το συναίσθημα της ντροπής.

Βασίλης Λαρισαίος Γιατί το λέτε αυτό, αγαπητέ Βασίλη; Μια δικαστική έρευνα (που έχει τον ατελείωτο, βεβαίως βεβαίως) την ημέρα, τον κίνδυνο της κάλπης τον κάνει πέρα. Δεν θα τα βάλουμε όμως ημείς με τους αδέκαστους. Όσο για την ντροπή, δεν είδα να την χάνει κανείς για να την βρουν εκείνοι…


«Οι τρίχες τού φταίνε…»

Αγαπητή Φοίβη, Έχω προσέξει ότι όταν η Τουρκία έχει εσωτερικά προβλήματα, και επομένως μείωση τουριστών (όπως αυτήν τη χρονιά), καίγεται η Ελλάδα. Για πονηρευτεί τε λίγο!

Το ίδιο συνέβη πριν από δύο χρόνια με τις βομβιστικές επιθέσεις των Κούρδων στα παράλια της Τουρκίας.

Και μην ξεχνάμε ότι οι πυρκαγιές άρχισαν το 1974, μετά την εισβολή στην Κύπρο. Ας ληφθούν μέτρα φύλαξης για δύο μήνες (ΙούλιοςΑύγουστος) και ας ελέγχονται οι κινήσεις των Αλβανών αυτούς τους μήνες, που ίσως είναι εκτελεστικά όργανα εχθρών μας (επί πληρωμή, βέβαια).

Μαρία Σωτ., Κηφισιά Δεν φταίει ο κρατικός μηχανισμός που τον έχουν αφήσει να διαλύεται σε… λιμνάζοντα γαλάζια (ολογάλαζα!) νερά, αγαπητή Μάρα. Δεν φταίνε οι περί άλλα τυρβάζοντες κρατικοί λειτουργοί (λέμε τώρα…), που κάνουν γιορτές και συνέδρια την ώρα που καίγεται ο τόπος. Δεν φταίει η κακή πρόληψη και οι «εκλεκτοί» των γαλάζιων υπουργών, που θα νομιμοποιήσουν τα αυθαιρετάκια τους σε δασικές περιοχές εν όψει εκλογών. Φταίνε οι Αλβανοί και οι Τούρκοι. ΟΚ. Ό,τι πείτε…
Όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν (ανεξέλεγκτα)

Κάποιοι σ΄ αυτόν τον τόπο θεωρούν (αφ΄ εαυτού τους…) πως έχουν και το καρπούζι και το μαχαίρι και μπορούν όλα να τα σφάζουν, όλα να τα μαχαιρώνουν. Μέχρι ασυδοσίας!

Παράδειγμα; Το Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου στο (αμερικανικό) ΑCS που- για ποιον λόγο ουδείς κατάλαβε, αλλά η αυθαιρεσία είναι ίδιον του τόπου τούτου- πήρε και το καρπούζι και το μαχαίρι από το Ελληνικό Φεστιβάλ στα εισιτήρια και τις προσκλήσεις για μια από τις πιο hot συναυλίες του καλοκαιριού, εκείνη της Νόρα Τζόουνς, που είδαμε στο Ηρώδειο.

Ασυδοσία είπατε; Τα εισιτήρια, με τιμές 65 ευρώ στο κάτω διάζωμα (αδιακρίτως) και 40 στο πάνω (εννοείται αδιακρίτως), δίχως διαβαθμίσεις και δίχως εξήγηση.

Η Νόρα Τζόουνς δεν είχε τόσο ακριβά εισιτήρια σε χώρες με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο (επίπεδο μισθών και ΑΕΠ, αν θέλετε, όσο και να μας το φουσκώνει το δικό μας ο κύριος Ηorsehat). Άρα δεν ζητάει αυτό το ποσόν η καλλιτέχνις, αλλά οι οργανωτές (κι απ΄ τη μύγα ξύγκι, που λένε ελληνιστί).

Στην Ιταλία, στην Ρiazza Νapoleone, της Λούκα, οι τιμές των εισιτηρίων της ήταν 51.75, 43.70 και 34.50 ευρώ. Στην Μendizorrotza Sports Αrena της Ισπανίας 40 ευρώ. Στο Jardim do Casino Εstoril της Πορτογαλίας 60, 50, 40 και 30 ευρώ. Ακόμη και στο πανάκριβο Λονδίνο, το ακριβότερο εισιτήριο στο Αpollo Ηammersmith κόστιζε 57 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του κόστους κράτησης!

Μας βλέπουν όμως κάποιοι ως… Αμερικανάκια. Ακρίβεια και τα μυαλά στα κάγκελα! Αυτό που «έφαγε» πολλές από τις φετινές συναυλίες, που έφεραν ασύδοτα- όπως προκύπτει- διοργανωτές, ζητώντας το βάρος των καλλιτεχνών σε χρυσό από ένα κοινό που το έχει λυγίσει η ακρίβεια και η λιτότητα (κι ας τα φουσκώνουν, τα αφούσκωτα, οι της νέας διακυβερνήσεως).

Ποιος τους ελέγχει όλους αυτούς που ανεξέλεγκτα (όπως πέρυσι, με τους Rolling Stones και τα απίστευτα ακυρωτικά και άλλα που είδαν τα μάτια μας) βάζουν ό,τι εισιτήριο τους καπνίσει; Και φτάνουν στα 200- ας πούμε- ευρώ για έναν Τζορτζ Μάικλ (Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου- σιγά τα ωά και θα σπάσουν!).

Κανείς δεν ελέγχει. Όλοι μόνο κοιτάζουν να μασουλήσουν σε βάρος του κοινού- πολλές φορές και την ευγενική χορηγία του (μέσω των εκ-Πολιτισμού, παρα-Τουρισμού, παρα-Οικονομίας και πάει λέγοντας, ονομάζοντάς τα όλα «εκ-πολιτιστική δραστηριότητα»). Νισάφι!

Φοίβη