Φάγαμε …στο «Συμπόσιο»

Όσοι γνωρίζουν το παρελθόν της αθηναϊκής εστίασης, θυμούνται σίγουρα το φημισμένο και πολύ φίνο εστιατόριο στην περιοχή της Ακρόπολης που έγραψε ιστορία στην εποχή του. Το «Συμπόσιο» της σημερινής αναφοράς δεν έχει καμιά σχέση με εκείνο, δεν είναι μάλιστα καν στην Αθήνα, αλλά μακριά- στο Γιαλισκάρι της Ικαρίας!

Το Γιαλισκάρι είναι μία από τις πιο τουριστικές περιοχές του νησιού, δίπλα στη μεγάλη πλαζ της Μεσαχτής, ένα μέρος που οι Καριώτες τουλάχιστον γνωρίζουν για το ψάρι στη γνωστή ταβέρνα του, το «Κελάρι». Το «Συμπόσιο», όμως (ακριβώς δίπλα του), προσφέρει κάτι αρκετά διαφορετικό απ΄ όλα τα ντόπια ταβερνεία. Ανήκει σε μια οικογένεια με πείρα στην απαιτητική εστίαση της Γερμανίας (είχαν μια πελώρια μπιραρία). Μαγειρεύει η μαμά (πολύ καλά!), ψήνει ο γιος- ο Τόνι, ένας ταλαντούχος σε διάφορες τέχνες άνθρωπος, μεγαλωμένος στη Γερμανία αλλά με… αίμα καριώτικο, που έχει διπλή ζωή: όταν ο ήλιος φέγγει ο Τόνι είναι μαραγκός πάρα πολύ καλός, ενώ μετά τη δύση στέκεται όρθιος άλλες 8 ώρες για να ψήσει με πολύ καλό «χέρι» (τον ξιφία που φάγαμε προχθές, για παράδειγμα, ένα μεγάλο κομμάτι από φρεσκότατο ψάρι, το οποίο είχε ψήσει μόλις μέχρι τη στιγμή που είναι έτοιμο αλλά και ζουμερό).

Το ικαριώτικο «Συμπόσιο» είναι ένα απλό μικρό εστιατόριο πάνω στον γιαλό, δροσισμένο από το θαλασσινό αεράκι. Από διάκοσμο, είναι όσο πιο απλό γίνεται- όπως σχεδόν όλα τα εστιατόρια της Ικαρίας.

Το μενού όμως έχει αισθητή διαφορά, επειδή (αν μη τι άλλο) φτιάχνουν και πέντε πράγματα παραπάνω! Λειτουργεί από το πρωί με όλα τα γνωστά ελληνικά πρωινά (από γιαούρτι-μέλι κ.λπ. μέχρι αυγά). Το βράδυ, εκτός από τις συνηθισμένες επιλογές (μπριζόλες, κοτόπουλο στη σχάρα, καρμπονάρα, ψάρι σουβλάκι κ.ά.) έχει καθημερινό σπέσιαλ πιάτο της μαμάς! Ο ξιφίας που αναφέρω παραπάνω, για παράδειγμα, ήταν ένα τέτοιο πιάτο, βασισμένο σε κάτι που βρήκε η μαγείρισσα εκείνη την ημέρα.

Από το τηγάνι, όλα τα καλοκαιρινά σπεσιαλιτέ με βάση το κολοκυθάκι (τα λουλούδια του, η ψίχα του σε κεφτέδες, οι ροδέλες του σε τραγανά τσιπς με τζατζίκι) υπάρχουν, όπως και πατάτες καλά τηγανισμένες και άλλα… κεφτεδοειδή. Μας άρεσαν πολύ τα κανελόνια, που εδώ ερμηνεύονται ως κρέπες με γεμίσεις αρκετά εμπνευσμένες: με βλίτα και τυρί, με μελιτζάνες και κολοκυθάκια σε στυλ τουρλού, με κοτόπουλο και πάλι με τυρί και άλλα πολλά.

Μου άρεσε το ότι κάποιος σκέπτεται έστω και λίγο την εμφάνιση των πιάτων. Έτσι, τα κανελόνια έρχονται με ωραία παρουσίαση, τυλιγμένα προσεχτικά και το ένα δίπλα στο άλλο, τρία χορταστικά ρολά σε κάθε μερίδα, διακοσμημένα με φρέσκια ντομάτα και μυρωδικά. Εδώ είναι Ικαρία και σχεδόν κανένας εστιάτορας δεν τα σκέφτεται αυτά! Ένα δικό τους παρασκεύασμα από σκορδάτο σπανάκι, λίγη ντομάτα και τυριά, σαν σαγανάκι, είναι πολύ ζουμερό και νόστιμο, όπως επίσης τα βλίτα με πατάτες, μανιτάρια και ροκφόρ. Τα μακαρόνια με σάλτσα από φέτα και σκόρδο είναι επίσης ένα νόστιμο πιάτο, που σίγουρα διαφέρει από τις συνηθισμένες μακαρονάδες του νησιού. Μόνο το γεγονός ότι δεν είναι παστίτσιο, το κάνει να κερδίζει 10 μόρια!

Το «Συμπόσιο» είναι σεμνό, με σέρβις αξιοπρεπές και φιλικό. Ένα καλό για την Ικαρία ταβερνείο, όπου η σχέση ποιότητας-τιμής είναι άριστη. Εάν μπορείτε να «ψήσετε» και τον ψήστη να σας φτιάξει ένα δικό του σπέσιαλ κοκτέιλ, σίγουρα θα περάσετε όμορφα.

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 15-25 ευρώ το άτομο για βράδυ

Σέρβις:

Φιλικό και αξιοπρεπές

Ατμόσφαιρα:

Απλή, με θέα τον γιαλό

Κουζίνα:

Ελληνική μαγειρική με ευρωπαϊκές πινελιές

Κάβα:

Συμβατική

«Συμπόσιο»: Γιαλισκάρι Ικαρίας