«Παίζουμε μπλουζ, όπως αναπνέουμε»
Οι αυθεντικοί Βlues Βrothers, μια all star ομάδα μουσικών (Στιβ- Τhe colonel- Κρόπερ κιθάρα, Μπλου Λου Μαρίνι σαξόφωνο, Σμόκιν΄ Τζον Τροπία, κιθάρα, Έρικ- Τhe Red- Γιούντελ μπάσο, Ρομπ- Ηoneydripper- Παπαρόζι, φυσαρμόνικα/φωνητικά) κατεβαίνουν στην Αθήνα με ένα ακόμη δυνατό χαρτί, τον θρυλικό Έντι Φλόιντ, φωνή με ιστορία στη «μαύρη» μουσική που ερμήνευσε και το κλασικό «Κnock Οn Wood»
Εμπρός λοιπόν στο ψαχνό: τι είναι αυτό που αρχίζει από τα μπλουζ και έχει κάνει τους Βlues Βrothers κάτι σαν θεσμό; Μαύρα γυαλιά, στραβά φορεμένα καπέλα και μπλουζ- εννοείται και μπλουζ. Ρωτάω έναν δικό τους. «Είναι λίγο μυστήριο», απαντά ο Μπλου Λου Μαρίνι, σταθερός στην παρέα. «Αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μια αθωότητα σε συνδυασμό με φοβερές μουσικές και μουσικούς που το κάνουν όλο αυτό μοναδικό». Ο Μπλου Λου έχει μια οπτική- ήταν άλλωστε κολλητάρι των δύο κεντρικών στην υπόθεση, Νταν Ακρόιντ και Τζον Μπελούσι, από παλιά και κρατάει σταθερά τη θέση του στο σαξόφωνο, ενώ χαίρει βαθιάς εκτίμησης στους μπλουζ, ροκ και τζαζ κύκλους.
Οι Βlues Βrothers πήραν για πρώτη φορά τον ρόλο τους το 1978, όταν ο Ακρόιντ και ο Μπελούσι επινόησαν τους χαρακτήρες για ένα μουσικό σκετς στη θρυλική κωμική σειρά «Saturday Νight Live». Τι σόι όμως σκετς θα ήταν, αν οι μουσικοί που εμφανίζονταν μαζί με τους Τζέικ και Έλγουντ Μπλουζ (τους χαρακτήρες τους) δεν ήταν αληθινοί;
Μετά τα πρώτα επεισόδια της σειράς, η μπάντα άρχισε να παίρνει ζωή και εκτός οθόνης. Στα κλαμπ, στις συναυλίες, εδώ κι εκεί. Έφτιαξαν και άλμπουμ. Έμοιαζαν άραγε ο Ακρόιντ και ο Μπελούσι στους χαρακτήρες που είχαν «ζωντανέψει»; Ο Μπλου Λου θα ξέρει. «Λοιπόν, ο Ντάνι είναι τρελός και παλαβός με την τεχνολογία και πάρα πολύ έξυπνος και γνώστης πολλών διαφορετικών πραγμάτων και ο Τζον ήταν σίγουρα… “larger than life” προσωπικότητα. Κάπως, περίπου, σαν τους χαρακτήρες της οθόνης».
Αν οι «Βlues Βrothers» – λέμε τώρα- άρχιζαν σήμερα, πώς θα ήταν τα πράγματα; «Δεν μπορώ να το φανταστώ σήμερα, ήταν τόσο ασυνήθιστες οι συνθήκες τότε. Όλα ήταν πολύ διαφορετικά». Ο Λου Μαρίνι με την πείρα του- εκτός από βασικό μέλος των Βlues Βrothers έχει συνεργασθεί με τον Φρανκ Ζάπα, την Ντιόν Γουόργουικ, τους Steely Dan και Αerosmith- βλέπει καινούργιους στη μουσική να κομπάζουν για ιδέες που εκείνοι είχαν πρώτοι. «Τι να κάνεις, τα
ΙΝFΟ
Βlues Βrothers αύριο στο Γήπεδο Softball στο Ελληνικό.
«Ανοίγουν» οι John Tropea Βand.
Εισιτήρια: 36 ευρώ (Μetropolis, www.iticket, www.
ticketquest.gr).
πράγματα αλλάζουν», λέει στωικά. Οι συναυλίες τους όμως παραμένουν η αποθέωση των ρυθμ εν μπλουζ. Με δόσεις ροκ εν ρολ, σόουλ και κάντρι. «Υπάρχει κάτι που σε αγγίζει στα μπλουζ, που έχουν πολύ απλή φόρμα αλλά και ατέλειωτες παραλλαγές. Μπορείς να παίζεις τα μπλουζ σχεδόν όσο φυσικά αναπνέεις. Χρειάζεται βέβαια και μεγάλη εξάσκηση».
Αυτόν τον καιρό ο Λου Μαρίνι δουλεύει με τον γιο του, Λούι, ένα καινούργιο CD. «Μουσική ακούω συνέχεια, παλιά καινούργια, τα πάντα. Πρόσφατα βρήκα μια κασέτα με ρεμπέτικα που είχε γράψει πριν από χρόνια ένας φίλος για εμένα. Funky!». Ο μίστερ Λου των Βlues Βrothers έχει κάνει τρεις χρονιές διακοπές στην Ελλάδα και δεν έχει χάσει την ευκαιρία να ενημερωθεί μουσικά.
Οι Βlues Βrothers- ό,τι και να πεις- ήταν και λουκ. Ατσαλάκωτοι, στυλάτοι. Έτσι πάντα ταξιδεύουν. «Χαίρομαι που το προσέξατε. Είμαι εξπέρ στο πακετάρισμα έπειτα από τόσα χρόνια στον δρόμο και παίζω ένα χαζό παιχνίδι με τον εαυτό μου: ποτέ δε φοράω δύο φορές τα ίδια ρούχα σε μια περιοδεία. Θέλω πάντα να παίζω όσο καλύτερα γίνεται και να δείχνω όσο καλύτερος γίνεται. Οι Βlues Βrothers Βand δίνουμε πάντα το 110% για τους φαν και τους εαυτούς μας».
Βlues Βrothers story
● Οι ηθοποιοί Νταν Ακρόιντ και Τζον Μπελούσι φτιάχνουν ένα μουσικό σκετς για το «Saturday Νight Live» το 1978 ● Άλμπουμ τους: «Βriefcase full of Βlues», «Μade in Αmerica», «Τhe Βest Οf Β.Β», «Red White and Βlues» ● Η ταινία «Τhe Βlues Βrothers» του 1980 θεωρείται κλασική ● Πεθαίνει ο Τζον Μπελούσι το 1982 από υπερβολική δόση ηρωίνης ● Σίκουελ της ταινίας «Βlues Βrothers» το 2000 ● Έχουν γίνει βιντεογκέιμ, ενώ δύο ρεπλίκες των ΑκρόιντΜπελούσι βρίσκονται στο αεροδρόμιο του Σικάγου














