«Οι παλιοί μάς κλείνουν τον δρόμο»

Η Ανδριάνα Μπάμπαλη ανήκει σε μια νέα γενιά καλλιτεχνών, που αρχίζει να ψελλίζει το δικό της αλφάβητο.
Και, με νέο δίσκο, ξεκαθαρίζει τη θέση της. Και τη θέση των νεωτέρων…

Νέο κορίτσι μόνο ψάχνει; Όχι δα. Μπορεί το λουκ να παραπέμπει σταθερά σε μια εφηβική φρεσκάδα, εμείς όμως γνωρίζουμε καλά ότι τα 9 συναπτά έτη που έχει στο τραγούδι την βοήθησαν να αποκτήσει ένα προφίλ, να γίνει αναγνωρίσιμη φωνή και να μη μας εκπλήξει καθόλου η επιλογή της στον δρόμο που στοχεύει να ακολουθήσει: «Ποπ ήθελα να κάνω από την αρχή», λέει, «απλά δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος από την πρώτη ημέρα… Άσε που δεν είσαι αρκετά δυνατός για να επιβάλεις τη γνώμη σου».

Στον τρίτο προσωπικό της δίσκο σήμερα, «Δες καθαρά», με πολλά από τα τραγούδια σε δικούς της στίχους και μουσικές – και με ενορχηστρώσεις του Γιάννη Νάστα- μπορείς να διακρίνεις με την πρώτη ματιά την ξεκάθαρη στάση της απέναντι σε ένα μουσικό είδος που, τουλάχιστον μεταξύ ημετέρων «έντεχνων», θεωρείται ξεστράτισμα (άλλοι που έδωσαν τραγούδια τους είναι ο Μιχάλης Δέλτα, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, η Σάνι Μπαλτζή και ο Γιάννης Νάστας).

Lounge λογική και το στίγμα του φανκ πάρτι feeling Γιάννη Νάστα στις ενορχηστρώσεις. Τέλειο για έναστρες βεράντες και μοχίτο μετά μουσικής.

«Εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένη από αυτή τη δουλειά», διευκρινίζει. «Κατ΄ αρχήν πολλά από τα τραγούδια είναι δικά μουκαι

LΙΝΚ

http://www.myspace.com/andrianababali

πάντα ήθελα να τα κάνω… Δεύτερον, οι άνθρωποι που συμμετείχαν είναι μιας συγκεκριμένης λογικής…».

Για μια κοπέλα που σπούδασε Οικονομικά και ουδέποτε φαινόταν να έχει τη ματαιοδοξία να δει τον εαυτό της μπροστά σε κόσμο, η εξέλιξη να συμμετέχει στα «Παιχνίδια με τον Διάβολο» του Νίκου Πορτοκάλογλου μόνο αναμενόμενη δεν ήταν. Αν και η ίδια είχε αρχίσει ήδη να πηγαίνει στο ωδείο για να μελετήσει κιθάρα και θεωρητικά. «Από εκεί με έστειλαν σε μια audition που έκανε ο Πορτοκάλογλου και έτσι έγινα μέλος του γκρουπ του», θυμάται. «Και ήταν όντως μια μεγάλη εμπειρία. Το stage είναι μεγάλη εμπειρία. Άλλο να τραγουδάς στο ωδείο, άλλο να στέκεσαι εκεί και να ξέρεις ότι υπάρχει ένας κόσμος που περιμένει να σε ακούσει. Είτε σε σηκώνει είτε δεν σε σηκώνει η σκηνή. Κι αυτό το καταλαβαίνεις μόνον όταν είσαι εκεί πάνω».

Εκείνη προφανώς την… σήκωσε. Παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της εποχής!

Από τη δική σας την γενιά, μόνο ο Μιχάλης Χατζηγιάννης κατάφερε να περάσει στο ευρύ κοινό. Σαν να μην μπορείτε να βρείτε το στίγμα σας… Προσωπικά, τώρα αισθάνομαι ότι το βρίσκω. Αν και δεν έκανα ποτέ πολύ διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους, είναι η πρώτη φορά που φτιάχνω έναν δίσκο με πολύ συγκεκριμένη λογική. Όσο για τη γενιά μας, ναι, έχετε δίκιο… Μα δεν υπάρχει χώρος για νέους, γιατί δεν αφήνουν χώρο οι παλιότεροι. Τραγούδια γράφονται. Και γίνονται ενδιαφέροντα πράγματα. Απλά, είναι έτσι διαμορφωμένο το σύστημα, που αισθάνεσαι ότι ο αέρας είναι λιγοστός.

Είπες πριν ότι δεν έκανες ακραία πράγματα. Στην «Αρένα» θα πήγαινες να τραγουδήσεις ξανά (συμμετείχε στο πρόγραμμα Νταλάρα/Ρέμου);

Εδώ δεν πάνε άλλοι που παίρνουν και εκατομμύρια. Φυσικά και δεν θα πήγαινα. Ήταν μια αποτυχημένη συνεργασία- το παραδέχθηκαν και οι ίδιοι αυτό- κι έπειτα δεν έχει νόημα να το κάνει κάποια σαν κι εμένα… Αν δεν είσαι πρώτη φίρμα, ώστε το κοινό να έρχεται για να δει εσένα, γιατί να πας εκεί και να τραγουδάς την ώρα που ο άλλος κόβει το φιλέτο του; Εγώ πήρα τα λεφτά μου, είπα τρία τραγούδια κι έφυγα. Τake the money and run… Ήταν και πολύ εντάξει ο επιχειρηματίας και τήρησε 100% τη συμφωνία. Από αυτή την άποψη, μια χαρά ήταν.

Θες να πεις ότι δεν συνηθίζεται στον χώρο σας να τηρούνται οι συμφωνίες;

Δεν είναι χειρότερα από άλλους- νομίζω. Βοηθάει πολύ να είσαι ξεκάθαρος και να λες «θέλω αυτό». Αλλά κι αυτό το μαθαίνεις σιγά σιγά…


«Ωραίες φάτσες το κοινό»

T ώρα το καλοκαίρι θα κάνεις συναυλίες; Μερικές. Με τους Οnirama. Γ ιατί μερικές; Με νέο δίσκο, μερικές; Παίζουν και με τον Αντώνη Ρέμο. Ήταν να κάνουμε περισσότερες, αλλά τελικά δεν έχουν χρόνο. Ο Ρέμος είναι προτεραιότητα.

Ύστερα από τόσα χρόνια στον χώρο, αισθάνεσαι ότι έχεις αρχίσει να διαμορφώνεις ένα κοινό;

Φέτος που τους έβλεπα στο «Gazarte» (σ.σ.:

όπου έπαιζε με τον Γιώργη Χριστοδούλου) πολύ χαιρόμουν. Ωραίες φάτσες…