Ο Άρης Βελουχιώτης

Ο κ. Σπύρος Γιακουμάκης, επίκουρος καθηγητής ΕΜΠ, γράφει για τον Άρη Βελουχιώτη:

«Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον το βιβλίο του Δ. Χαριτόπουλου για τον Άρη Βελουχιώτη. Βιβλίο πουτο δίχως άλλο- έχει λογοτεχνική αξία. Με αφορμή τη διήγηση ενός περιστατικού στο βιβλίο, έχω κάποιες απορίες.

Αναφέρομαι στον αντάρτη που έκλεψε μία κότα επειδή πεινούσε και ο Άρης δίχως δεύτερη σκέψη τον εκτέλεσε! Ο αντάρτης ήταν προφανώς ένας νέος άνθρωπος, πατριώτης, που τον ακολούθησε με τη θέλησή του στο βουνό για να πολεμήσει εναντίον του κατακτητή. Ο Άρης γιατί δεν του έδωσε μια ευκαιρία; Εντάξει, ήθελε να επιβάλει πειθαρχία σε δύσκολες συνθήκες. Αλλά μια ευκαιρία δεν μπορούσε να του δώσει; Του τύπου “αν σε ξανασυλλάβω με παράπτωμα, θα σε εκτελέσω”. Γιατί τέτοια σπουδή να τον εκτελέσει; Μήπως εν τέλει και η “αντίθετη πλευρά” έχει κάποια δίκια;

Μετά, τον Ζούλα που εκτέλεσε εν ψυχρώ τον πατριώτη Ψαρρό, ενώ ο ΕΛΑΣ δεν είχε τέτοια πρόθεση, και που προφανώς η ζωή του Ψαρρού ήταν πολύ πιο πολύτιμη από αυτή της κότας- έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον- ο Άρης γιατί δεν τον εκτέλεσε; Η δημιουργία του αντάρτικου ήταν επίτευγμα και του Άρη. Η Εθνική Αντίσταση τιμή για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, αν ειδικά λάβει κανείς υπ΄ όψιν του ότι άλλοι λαοί ελάχιστα αντιστάθηκαν (π.χ. Γάλλοι). Ωστόσο, φοβάμαι ότι ο εμφύλιος που ξεκίνησε ήδη από τα χρόνια της Κατοχής, έστω και με αγγλικό δάκτυλο, έχει αμαυρώσει τις όποιες θετικές πλευρές του αγώνα (π.χ. Γοργοπόταμος)».