ΡΙΠΕΣ Αναποτελεσματικότητα

ΑΝΘΡΑΚΕΣ ο θησαυρός και της νέας φορολογικής μεταρρύθμισης. Το τελευταίο φορολογικό νομοσχέδιο της σημερινής κυβέρνησης είναι το πλέον άτολμο και αδιάφορο από τα τρία που προηγήθηκαν και κινδυνεύει να αποδειχθεί και το περισσότερο αναποτελεσματικό. Στην ουσία αποτελεί μια ομολογία αποτυχίας των προηγούμενων και προχωρεί σε μια αναγκαία διόρθωση «ημαρτημένων» της κυβέρνησης στη φορολογική πολιτική της.

ΓΙΑΤΙ βέβαια δεν αποτελεί φορολογική μεταρρύθμιση η μερική επαναφορά της συλλογής από τους φορολογουμένους αποδείξεων για παροχή υπηρεσιών, ώστε να ανταμειφθούν με μια μικρή έως αδιάφορη μείωση φόρου. Ένα μέτρο που, έτσι όπως θεσπίζεται, δεν αφορά καθόλου τα δυόμισι από τα συνολικά πέντε εκατομμύρια φορολογουμένους, όσους δηλαδή δεν φορολογούνται λόγω χαμηλών εισοδημάτων.

Η κατάργηση των αποδείξεων δεν ήταν το μόνο «λάθος» της φορολογικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ο, ουσιαστικός, παροπλισμός του ΣΔΟΕ μόλις ανέλαβε την εξουσία, η κατάργηση των τοπικών ελεγκτικών κέντρων, οι ρυθμίσεις για αυτόματο κλείσιμο φορολογικών εκκρεμοτήτων και η αποενοχοποίηση πλαστών και εικονικών τιμολογίων είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα μιας πολιτικής που έστειλε μήνυμα φορολογικής ασυδοσίας σε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.

ΑΠΟ το νέο φορολογικό νομοσχέδιο απουσιάζει κάθε μέτρο που θα μπορούσε να θεωρηθεί τομή και ουσιαστικός εκσυγχρονισμός. Απουσιάζει κάθε μέτρο που θα συνέβαλλε στην αλλαγή κατεύθυνσης των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, από τη σημερινή που έχει ως μόνιμο στόχο τους μισθωτούς και συνταξιούχους, στους οικονομικά ισχυρούς που είναι και εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να φοροδιαφεύγουν.

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι η κυβέρνηση δεν έχει ούτε τη διάθεση αλλά ούτε και τη δυνατότητα να προχωρήσει στις τομές που απαιτούνται ώστε το φορολογικό σύστημα να γίνει δικαιότερο, απλούστερο και αποτελεσματικότερο. Μάλλον γιατί έτσι θα υποχρεωνόταν να συγκρουστεί με κατεστημένες καταστάσεις, αυτές ακριβώς που η φορολογική πολιτική της ευνόησε σκανδαλωδώς στην αρχή της θητείας της.