Ματιές Ο Μόλυβος

Τελευταίο χρονογράφημα γι΄ αυτό το καλοκαίρι. Από τη Δευτέρα, θα είμαι σε άδεια. Οπότε, θα τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβριο. Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Φυσικά, κι εφέτος, θα βρίσκομαι στη Λέσβο. Στον Μόλυβο. Ένα μέρος, από τα πιο όμορφα στον τόπο μας, που το ΄χουν «υμνήσει» με πίνακές τους ο Βασιλείου, ο Ζουμπουλάκης, ο Πέρρος, ο Γραμματόπουλος, ο Ραζής και δεκάδες άλλοι καλλιτέχνες, που έχουν περπατήσει στα καλντερίμια του.

Εδώ και κάμποσο καιρό, μπήκε και στο ελληνικό τραγούδι. Η αρχή έγινε από μένα. Γράψαμε τα «Μάγια» με τον Μίκη και ερμήνευσε η Φαραντούρη. Ακολούθησε, με δικό του τραγούδι, ο Παντελής Θαλασσινός, μιλώντας και για τη γειτονική Πέτρα. Την έσχατη «πινελιά», μέχρις ώρας, την έβαλε ο Άλκης Αλκαίος. Τη μελωδία έγραψε ο Θ. Μικρούτσικος και τραγούδησε ο Μ. Μητσιάς.

Δεν έχουν τελειωμό όσα μπορώ να πω για τον Μόλυβο. Στα σοκάκια του έχω συναντήσει τον Πίτερ Μπρουκ, τον Σαβενμάν, τον Τάκη τον γλύπτη. Στον Μόλυβο αναφέρεται και ο Μυριβήλης στη «Δασκάλα με τα χρυσά μάτια». Και το πρώτο μυθιστόρημα του Νίκου Θέμελη, η «Αναζήτηση», που μας γοήτευσε, στον Μόλυβο διαδραματίζεται. Στον Μόλυβο, όπου γεννήθηκε ο Εφταλιώτης και έζησε πολλά χρόνια ο Ηλίας Βενέζης. Και εκεί είναι ο τάφος του.

Κι έχουμε κι άλλα: ο Τίτος Πατρίκιος έχει σπίτι στον Μόλυβο. Τον ερωτεύθηκε «με την πρώτη». Όπως και η γυναίκα του, η καθηγήτρια του Παντείου Ρένα Σταυρίδου. Μολυβιάτης είναι και ο καθηγητής του Συνταγματικού Σταύρος Τσακυράκης. Της παρέας του καλοκαιριού κι αυτός. Όπως η Κατερίνα Καμέρα, που κάποτε ερχόταν στο σπίτι της ο Δημ. Μαρωνίτης, αλλά και πολλοί άλλοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες. Και ο Λαζόγκας στη συντροφιά. Μολυβιάτες και οι συγγραφείς Νάσος Θεοφίλου και Φαίδων Θεοφίλου, όπως και η Φωτεινή Φραγκούλη. Εμένα, με πρωτοπήγε στον θαυμαστό αυτό τόπο ο αδελφός μου ο Γιάννης, που εργαζόταν το ΄65 στον ΟΤΕ, στην Πέτρα. Ήταν, τότε, δήμαρχος ο ξακουστός Κ. Δούκας, που είχε διαδεχθεί τον σπουδαίο Α. Κυριακού. Έκτοτε πέρασαν από τον δήμο ο Δ. Βατής και ο Λ. Βογιατζής. Εργάστηκαν κι αυτοί, σκληρά, για το καλό του χωριού. Δήμαρχος, τώρα, είναι ο Στέλιος Καραντώνης, καλός μου φίλος. Πιστεύω ότι ο Καραντώνης, εργατικός άνθρωπος, αυτοδημιούργητος και νοικοκύρης, θα δώσει τις λύσεις που χρειάζονται σ΄ αυτό τον παραμυθένιο τόπο, που αντιμετωπίζει πάμπολλα προβλήματα.

Καλό καλοκαίρι, λοιπόν, σε όλους. Ανέμελο. Γιατί, αλήθεια, πόσα καλοκαίρια χωράνε στη μικρή μας ζωή;