Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Ο Αλάμ που σημαίνει κόσμος…

«Μα μπαίνει η άνοιξη στην πόλη κι απ΄ τ΄ ανοιχτό λεωφορείο μου φαίνεστε όλοι τόσο γλυκούτσικοι κι αγνοί στη θερινή σας τη στολή»

Διονύσης Σαββόπουλος

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007, ώρα 16.00. Ο Αλάμ περιμένει στη στάση το λεωφορείο της γραμμής Πανεπιστημιούπολη- Κέντρο. Δεν ξέρω από πού είναι ο Αλάμ. Η αυτόπτης μάρτυρας δεν το διευκρινίζει. Ξέρω μόνο ότι είναι μετανάστης. Από το όνομά του εικάζω πως είναι από την Αίγυπτο και η επιδερμίδα του αραβοφέρνει. Ψάχνω και ανακαλύπτω πως το όνομα Αλάμ στα αραβικά σημαίνει κόσμος. Ο Αλάμ λοιπόν που σημαίνει κόσμος περιμένει στη στάση του λεωφορείου. Κρατά ένα καροτσάκι-αποσκευή μεσαίου μεγέθους, γεμάτο ψώνια. Πιθανόν μόλις επέστρεψε από τη Λαϊκή. Δίπλα του, κολλημένες ακόμα οι αφίσες για την ποίηση του Εγγονόπουλου. Έχουν μείνει εκεί από τον Απρίλιο (δεν θυμάμαι ποιος έχει πει ότι η ποίηση είναι ένα λεωφορείο που μας χωρά όλους…). Το λεωφορείο φθάνει και ο Αλάμ ανεβαίνει. Εδώ όμως ακριβώς αρχίζει η ιστορία μας. Ο οδηγός του λεωφορείου βλέπει τον Αλάμ και τον διατάζει με άγριο ύφος να κατεβεί κάτω. Στην αρχή ο Αλάμ νομίζει ότι φταίνε τα ελληνικά του, ότι δεν κατάλαβε καλά. Ο οδηγός δείχνει το καροτσάκι και τον διατάζει να κατεβεί. Οι άλλοι επιβάτες, που καταλαβαίνουν άριστα τα ελληνικά, διαμαρτύρονται. Έχει τύχει σε πολλούς από αυτούς να ανέβουν στο λεωφορείο με τέτοια καροτσάκια και κανείς δεν τους διάταξε ποτέ να κατεβούν. Ζητούν από τον οδηγό να αφήσει τον Αλάμ να συνεχίσει τη διαδρομή του. Ο οδηγός οχυρώνεται πίσω από το τιμόνι του και φωνάζει την Αστυνομία για να κατεβάσουν τον Αλάμ. Επί τριάντα λεπτά το λεωφορείο περιμένει ακίνητο. Ο Αλάμ που στα αραβικά σημαίνει κόσμος δεν μιλά. Περιμένει υπομονετικά τη μοίρα του, να συνεχίσει τη διαδρομή ή να τον κατεβάσουν κάτω. Δυσκολεύεται να καταλάβει γιατί συμβαίνει όλη αυτή η φασαρία. Ή το καταλαβαίνει αλλά δεν θέλει να το σκέφτεται. Οι αστυνομικοί φθάνουν. Μόλις βλέπουν ότι πρόκειται για μετανάστη του ζητούν το εισιτήριο. Ο Αλάμ δείχνει την κάρτα διαρκείας του. Είναι δηλαδή από τους πιο συνεπείς «θαμώνες» των λεωφορείων. Οι επιβάτες συνεχίζουν να διαμαρτύρονται, ο οδηγός ορκίζεται πως δεν το κουνάει αν δεν κατεβεί κάτω ο Αλάμ. «Αφού το λέει ο οδηγός, έτσι πρέπει να είναι», λένε οι αστυνομικοί και διατάζουν τον Αλάμ να κατεβεί. Οι επιβάτες ζητούν να κληθεί η ΕΘΕΛ, γιατί μόνο εκείνη μπορεί να αποφασίσει. Οι αστυνομικοί βιάζονται. Ίσως να σκέπτονται πως δεν χάλασε κι ο κόσμος επειδή θα κατεβεί από το λεωφορείο ένας μετανάστης. Θα ευχόμουν εκείνη τη στιγμή να ανέβαινε στο λεωφορείο κάποιος ξανθός, ονόματι Τζον ή Κρίστιαν, από αυτούς τους πλανόδιους τουρίστες που κουβαλούν στη πλάτη τους κάτι σάκους τρεις φορές μεγαλύτερους από το καροτσάκι του Αλάμ. Να έβλεπα τον οδηγό και τους αστυνομικούς πώς θα αντιδρούσαν. Τον μετανάστη όμως δεν τον ευνοούν τέτοιες συμπτώσεις. Οι αστυνομικοί διατάζουν ξανά τον Αλάμ να κατεβεί. Εκείνος στρέφει το βλέμμα του προς τους επιβάτες. Κάτι ψελλίζει. «Ευχαριστώ», ίσως. Παίρνει το καροτσάκι του και κατεβαίνει. Το λεωφορείο ξεκινά για τον προορισμό του. Ο Αλάμ που στα αραβικά σημαίνει κόσμος κατέβηκε, τελικά, κάτω, πολύ κάτω…

ΥΓ. Η αυτόπτης μάρτυρας Ελισάβετ Μπ., (τα στοιχεία της είναι στη διάθεση της στήλης), σημειώνει τα εξής: «Μπορείτε να μάθετε πληροφορίες για το περιστατικό της 26ης Ιουνίου και από το Α.Τ. Συντάγματος. Το περιστατικό συνέβη στις 16.10 και το λεωφορείο έφερε τις πινακίδες ΥΜΙ 1144». Ταξιδεύοντας σχεδόν καθημερινά με λεωφορείο, η στήλη πιστεύει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Γι΄ αυτό ελπίζουμε ότι οι αρμόδιοι θα το διερευνήσουν…

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com