«ΜΕ ΘΕΩΡΩ ΝΕΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
«Η Άννα Κατερίνα Αντονάτσι, είναι η Μήδεια, φυγάς, αναρχική που προέρχεται από έναν κόσμο αρχέγονο, έναν κόσμο μαγείας με καταστροφικά στοιχεία», λέει ο Γιάννης Κόκκος για την πρωταγωνίστριά του
Γεννημένος στην Αθήνα, ο 63 χρόνος Γιάννης Κόκκος έφυγε για σπουδές σκηνογραφίας στη Γαλλία. Αμέσως διέπρεψε. Ξεχώρισε για το προσωπικό του ύφος και βραβεύτηκε με τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά βραβεία- «Χρυσή τρίγκα» της Κουαντρενάλε Πράγας, «Λόρενς Ολίβιε», «Κριτικών» κ.ά. Στο δικό του σκηνικό σύμπαν οι χώροι είναι ανοιχτοί, φωτεινοί, μεγαλειώδεις, ποτέ στομφώδεις και πάντα καθοριστικοί. Πριν από είκοσι χρόνια άρχισε να σκηνοθετεί και να διαπρέπει στις μεγάλες όπερες της Ευρώπης.
Σκηνογράφος,σκηνοθέτης,ενδυματολόγοςσε μικρές και μεγάλες κλίμακες.Ποιο είναι το φόρτε σας;
«Στη σκηνοθεσία ήρθα με τρόπο ομαλό, γιατί είχα ανάγκη τη σχέση μου με τους ηθοποιούς, τους τραγουδιστές. Ήθελα να έχω τη δυνατότητα να τους κάνω να λάμπουν μέσα από τα αισθήματα που θα τους διαπερνούσαν. Διατηρώ ακόμα την εντύπωση ότι είμαι νέος σκηνοθέτης, παρ΄ ότι σκηνοθετώ αρκετά χρόνια. Τις παραστάσεις μικρής κλίμακας τις αντιμετωπίζω σαν να είναι μεγάλης και το αντίθετο. Έτσι, που οι μεγάλες να μη φαίνονται ότι είναι μεγάλες και οι μικρές ότι είναι μικρές. Δεν μ΄ αρέσουν τα καλούπια, όπου όλα μπαίνουν σ ένα κονσεπτ αναλλοίωτο, χωρίς έκπληξη, χωρίς συναίσθημα, αφού πάντα η λογική τα οδηγεί στο αναμενόμενο. Φυσικά και στις δικές μου δουλειές, υπάρχει ένα κόνσεπτ, όπου δεν φαίνονται οι βελονιές, αλλά ελπίζω το ρούχο να δείχνει όμορφο».











