Μια «επανάσταση» χρωμάτων και κοστουμιών

«Θέατρο στο θέατρο» ήταν η σκηνοθετική πρόταση του Γιάννη Ιορδανίδη για την αριστοφανική «Λυσιστράτη» του ΚΘΒΕ, που έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης.

Το σκηνικό απλό- πρόχειρο σκηνικό θεάτρου- με γλομπάκια από νέον στις σκαλωσιές πέριξ της «διαφαινόμενης» (;) κατά τον μύθο Ακρόπολης των Αθηνών. Γύρω, ξεκοιλιασμένες, καμένες πολυθρόνες-υπολείμματα θεάτρου.

Η είσοδος της χυμώδους Λυσιστράτης- Ρένιας Λουιζίδου με ασπρόμαυρη τουαλέτα συνοδεύτηκε από ηχηρά χειροκροτήματα, όπως κι αυτή της μεσόκοπης σουμπρέτας Κλεονίκης (Μίνα Αδαμάκη), της πικάντικης Μυρρίνης (Δάφνη Λαμπρόγιαννη), και της Σπαρτιάτισσας Λαμπιτώς (Θεοδώρα Σιάρκου), με σέξι αθλητικό σορτ και κατακόκκινα γάντια του μποξ.

Ο 18μελής χορός ανδρών εισήλθε ως ορχήστρα μουσικών, ακολούθησε ο αντίστοιχος γυναικών με κόκκινες τουαλέτες και μετά πυροσβέστες και φρουροί (ως μέλη των ΜΑΤ με δερμάτινες στολές και ασπίδες).

Η είσοδος του Πρόβουλου (Δημήτρη Πιατά) με καροτσάκι σούπερ μάρκετ, χρυσοκέντητο λευκό φράκο και την ατάκα «Πού βαίνομεν» ερέθισε εκείνους που αντιλαμβάνονται τις σύγχρονες αναφορές .

Η Μυρρίνη κάλεσε τους φρουρούς να «προσέξουν μη σκοντάψουν σε… ζαρντινιέρες», αλλά και «στους κουμπάρους που μας κυβερνούν», ενώ ακούστηκε και το χολιγουντιανό «Τhis is Sparta», σε ρίμα με το «πάρ΄ τα».

Τα φαλλικά σύμβολα ήταν πανταχού παρόντα και στο όργανο-κοστούμι του Κινησία (Αντώνη Λουδάρου). Τα κοστούμια άλλαζαν διαρκώς.

Ο Λακεδαίμονας Στριμόδωρος (Γιάννης Σαμσιάρης) έκλεψε την παράσταση-ένα φεστιβάλ κοστουμιών, χρωμάτων και μουσικής (του Γιώργου Χριστιανάκη).

Περίπου 3.000

οι θεατές-περί τους 1.500 έκαναν χρήση προσκλήσεων και φάνηκε να αντιμετωπίζουν τις πρώτες σειρές ως «πρώτο τραπέζι πίστα»…