Κόντρες για τη θέα στην Ακρόπολη

Σκληρή μάχη αρχιτεκτόνων και αρχαιολόγων για τη διατήρηση ή μη κτιρίων που εμποδίζουν τη θέα από το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως προς τον Παρθενώνα κατέληξαν με οριακή πλειοψηφία υπέρ της… θέας
Σε εξάωρη μάχη αρχιτεκτόνων από τη μία (που ζητούσαν τη διατήρηση ως «αρχιτεκτονικού έργου τέχνης» του κτιρίου στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου αρ. 17) και αρχαιολόγων από την άλλη (που επεδίωκαν τον αποχαρακτηρισμό του κτιρίου με σκοπό την κατεδάφισή του) εξελίχθηκε η χθεσινή κοινή συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων στο υπουργείο Πολιτισμού. Και μπορεί αργά τη νύχτα να επικράτησε με οριακή πλειοψηφία (αφού καταμετρήθηκε ως διπλή η ψήφος του προέδρου του ΚΑΣ και του ΚΣΝΜ, γενικού γραμματέα του υπουργείου Χρήστου Ζαχόπουλου) η άποψη των δεύτερων, όμως η απόφαση αφορούσε μόνο το ένα από τα δύο κτίρια που εμποδίζουν τη θέα του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως- έργου «εθνικού» όπως έχει χαρακτηρισθεί- προς τον Ιερό Βράχο και θα πάρει πολύ χρόνο για να υπάρξει απτό αποτέλεσμα.

Το κτίριο της οδού Αρεοπαγίτου αριθμός 17 (έργο του αρχιτέκτονα Β. Κουρεμένου των αρχών της δεκαετίας του ΄30 και «σημαντικό έργο αρ ντεκό», κατά τους αρχιτέκτονες) έχει κηρυχθεί «μνημείο» από το 1978 από το υπουργείο Πολιτισμού και στεγάζει έξι διαμερίσματα. Το διπλανό κτίριο (στον αριθμό 19, ιδιοκτησίας του διεθνώς γνωστού συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου) έχει επίσης χαρακτηριστεί «διατηρητέο μνημείο»- μόνον ως προς τις όψεις του- αλλά από το ΥΠΕΧΩΔΕ και θα χρειαστεί ο τυχόν αποχαρακτηρισμός του να γίνει από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Η απόφαση με ψήφους 12 υπέρ του αποχαρακτηρισμού (13 με τη διπλή ψήφο), 12 κατά, είναι μόνον η αρχή μιας χρονοβόρου διαδικασίας, η οποία προβλέπει αποχαρακτηρισμό, απαλλοτρίωση (σε περίπτωση διαφωνιών ακολουθεί μακροχρόνιος δικαστικός αγώνας)

και κατεδάφιση. Ενώ το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως – το οποίο προβλέπεται να στεγάσει ακόμη και τα ξενιτεμένα Γλυπτά του Παρθενώνα σε περίπτωση επαναπατρισμού τους από το Βρετανικό Μουσείοπρογραμματί- ζεται να υποδέχεται, σταδιακά, κοινό από τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Που σημαίνει ότι τουλάχιστον οι πρώτοι επισκέπτες θα βλέπουν τις μάλλον αντιαισθητικές πίσω όψεις των προς αποχαρακτηρισμό πολυκατοικιών.


Πέφτει το «φράγμα»

«Είναι ένα φράγμα ανάμεσα στον Παρθενώνα και το Μουσείο του», «Αν ρίξετε τις πολυκατοικίες, θα κόψετε και τα πλατάνια που είναι ψηλότερα από τα κτίρια;», «Δεν πάει κανείς στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να δει την πολυκατοικία του Κουρεμένου», «Αν μείνουν οι πολυκατοικίες κόβεται ο ομφάλιος λώρος ανάμεσα στο Μουσείο και την Ακρόπολη», «Αν φύγουν οι πολυκατοικίες θα είναι σαν να ξεβρακώνεται το Μουσείο, που η πλευρά του από τη Μητσαίων δεν είναι για να φαίνεται», «Αν είναι να κρύβουμε τη θέα προς την Ακρόπολη γιατί δεν το χτίζαμε στο Φάληρο ή στο Γουδί», ήταν μερικές από τις αντικρουόμενες απόψεις που ακούστηκαν στη μαραθώνια θυελλώδη συνεδρίαση στο υπουργείο Πολιτισμού. Τελικά επικράτησε η άποψη ότι αν δεν κατεδαφιστούν τα κτίρια «ακυρώνεται η έννοια του νέου Μουσείου ως μουσείου- αρχαιολογικού χώρου», που ήταν και σκοπός του εθνικού έργου.