Ξυπόλητη για την Κάλλας στο Ηρώδειο

Άλλη έχει τ΄ όνομα – «η ξυπόλητη ντίβα» Σεζάρια Έβορα- κι άλλη τη χάρη: η Γαλλίδα μέτζο Μπεατρίς Ουριά- Μονζόν. Η οποία- πολύ όμορφη, μελαχρινή, μαυρισμένη απ΄ τον ήλιο, με πράσινα μάτια, τυλιγμένη σε μια πανέμορφη τουαλέτα με όλη την (ωραία) πλάτη έξω, γελαστή και άνετη- πώς λέτε εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο γκαλά- αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας;

Ξυπόλητη! Δεν ξέρω αν το συνηθίζει ή αν η υπεύθυνη Επικοινωνίας του Φεστιβάλ, η κ. Γιούλη Παπαθεοδώρου, διακριτικά της υπέμνησε τη «διάτα» των αρχαιολόγων «όχι τακούνια στο Ηρώδειο» και η μέτζο το πήρε στα σοβαρά και το πήγε στα άκρα- καθόλου παπούτσια στο Ηρώδειο- αλλά το ΚΑΣ θα πρέπει να της απονείμει τουλάχιστον εύφημον μνείαν για τη συμβολή της στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Κατά τα άλλα, η κ. Μονζόν με πλούσια φωνή στις χαμηλές νότες αλλά με μπαλάρισμα στις ψηλές, η κορυφαία σοπράνο Τζουν Άντερσον που με την τεχνική και τη μουσικότητά της κάλυπτε κάποια «στεγνότητα» που έχουν φέρει τα χρόνια στη φωνή της και ο δικός μας διεθνής Δημήτρης Καβράκος, συνοδευόμενοι από μια Κρατική Ορχήστρα Αθηνών όχι στο απόγειο της απόδοσής της υπό τον Ζαν- Ιβ Οσόνς, σε ένα γκαλά με αρκετό κόσμο, με μερικές εκκεντρικές εμφανίσεις και πολύ χειροκρότημα, αλλά που τα καλλιτεχνικά αποτελέσματά του δεν ξεπερνούσαν το «πολιτικά ορθό», προσπάθησαν, με άριες από όπερες που η Μεγάλη Κάλλας έχει τραγουδήσει, να μας τη θυμίσουν. Εις μάτην. Το γκαλά που θα ταίριαζε στη Μαρία Κάλλας προφανώς είναι η σιωπή…