ΜΑΤΙΕΣ Όλοι φταίνε!

«Στον καταραμένο τόπο και τον Μάη μήνα βρέχει», έγραφα πριν από 15 μέρες, στα μέσα Ιουνίου δηλαδή, γιατί ο καιρός μού είχε σπάσει τα νεύρα: δυο μέρες λιακάδα και μετά καταιγίδες, κρύο και υγρασία το βράδυ, κατακαλόκαιρο το άλλο πρωί και το απόγευμα βροχή και χαλάζι! Αλλά τούτο το κακό, με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές δεν θα μπορούσα ποτέ να το φανταστώ. Μα πώς καταντήσαμε έτσι; Και δεν μιλάω μόνο για μας τους Έλληνες. Μιλάω και για τους ξένους. Που άλλοι λειώνουν από τη ζέστη και άλλοι, προς τα βόρεια της Ευρώπης, πνίγονται από τις κατακλυσμιαίες βροχές, μένουν χωρίς σπίτια, πεθαίνουν.

Ας μείνουμε όμως στην Ελλάδα. Τελικά, είμαστε για τα σίδερα: ενώ δεν ξέρουμε τι μας γίνεται και σε λίγο δεν θα βρίσκεται ούτε ένα πράσινο φύλλο γύρω μας, μετέχουμε σε διαγωνισμούς… εραστών, που προκηρύσσουν εταιρείες προφυλακτικών! Και βγαίνουμε πρώτοι- ω, τι… θαύμα!- αφού κάνουμε 164 σεξουαλικές πράξεις τον χρόνο (μέρα παρά μέρα), αφήνοντας πίσω τους Βραζιλιάνους, που τα καταφέρνουν μόνον 145 φορές ετησίως! Την Παρασκευή, αφού έμεινα τρεις μέρες κλεισμένος στο σπίτι μου, για να μην πάθω καμιά λαχτάρα με τον καύσωνα, είπα να πάω μια βόλτα, 100-200 μέτρα, προς το Θησείο. Η πόλη μύριζε αποκαΐδια! Σαν ύστερα από βομβαρδισμό ή σοβαρή πυρκαγιά στα πέριξ… Και βγαίνουν οι μεν και κομπάζουν στις τηλεοράσεις για τα μέτρα που έχουν πάρει και βγαίνουν οι δε και καταγγέλλουν τους κομπάζοντες και οι τελευταίοι κατηγορούν τους καταγγέλλοντες ότι είχαν αφήσει τα δάση χωρίς προστασία (πάντα από τις τηλεοράσεις) και ο χορός καλά κρατεί!…

Τι θέλουν να μας πουν τώρα όλοι αυτοί οι κύριοι; Ότι όλα πήγαιναν και πηγαίνουν καλά στην Ελλάδα και οι πυρκαγιές προέρχονται από τυχαία αιτία; Σε ηλίθιους απευθύνονται; Εδώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, κοντεύει να γίνει στάχτη η Πάρνηθα, τα αεροπλάνα δεν επαρκούν, οι πυροσβέστες είναι λίγοι, τα σωστικά μέσα είναι ελάχιστα και οι πολιτικοί τσακώνονται για να κάνουν προεκλογική βαβούρα! Μα είναι πράγματα αυτά; Όλοι φταίνε! Όλοι αυτοί που κυβέρνησαν από τον πρώτο ώς τον τελευταίο.

Ουδείς απαλλάσσεται! Διότι και ο έσχατος βουλευτής έχει το δικαίωμα, έχει τη φωνή να μιλήσει γι΄ αυτό το αίσχος που συμβαίνει σ΄ αυτή τη χώρα, χωρίς ποτέ κανείς μεγαλόσχημος να πληρώνει τον λογαριασμό!

Παρακολουθούσα στην τηλεόραση ατελείωτες συζητήσεις για τα μπλακάουτ, τις διακοπές ηλεκτροδότησης σε ολόκληρες συνοικίες, τα συνεργεία που μοχθούσαν κάτω από τον καυτό ήλιο, τις «γραβάτες» που δικαιολογούσαν τα πάντα! Δεν έβγαλα άκρη. Ο ένας έριχνε τα βάρη στον άλλο, οι πάντες είχαν… δίκιο και μόνο ο φουκαράς ο πολίτης, ο φορολογούμενος, είχε άδικο, που έμενε χωρίς φως, σάπιζαν τα τρόφιμά του στα ψυγεία, η ζωή του είχε γίνει μαύρη, κυριολεκτικά!

Μιλούσα, χθες, με τον καθηγητή Πεπελάση. Παλιός, στενός φίλος και νηφάλιος άνθρωπος. Μου έλεγε: «Λευτέρη, καυχιόμαστε συνεχώς, είτε Σημίτηδες είμαστε είτε Καραμανλήδες για την “ισχυρή” οικονομία μας, για την “ανάπτυξή” μας. Είναι μια “ανάπτυξη” του βούρκου, της απερισκεψίας, της απληστίας και της ανισότητας. Μέσα απ΄ αυτήν την “ανάπτυξη”, η εκπαίδευση έπεσε στον ευρωπαϊκό πάτο, η περίθαλψη χειροτέρεψε, η φροντίδα για το περιβάλλον έμεινε στο μηδέν. Λόγια, λόγια, λόγια. Η κοινωνία, Λευτέρη, έχει προτεραιότητες.

Ουδείς όμως ενδιαφέρθηκε γι΄ αυτές τις προτεραιότητες- την εκπαίδευση, την υγεία, το περιβάλλον. Ουδείς σκέφθηκε, προνόησε, δίδαξε. Και ιδού τα αποτελέσματα. Ας φάμε τώρα “ανάπτυξη” που θα ΄λεγε και η μάνα μου…».